SANA ÇARPINCA
BİRAZ ... ŞEY GİBİ
BOOOLLLLLLL FLÖRT İÇERİRRRR
Tam sınıfa girecekken Kuzey'in yanımdan geçtiğini gördüm.
Bir an göz göze geldik.
Dün geceki konuşma aklıma geldi.
O adam.
Kuzey'in yüzünde ise her zamanki ifadesi vardı.
Sanki hiçbir şey olmamış gibi.
Yanından geçip sınıfa girmek üzereydim ki koridorun köşesinden dönen biriyle aynı anda karşılaştım.
Kuzey'di.
İkimiz de duramadık.
Omuzlarımız hafifçe çarpıştı.
Ben bir adım geriye çekildim.
— Yine mi?
Kuzey bana baktı.
— Sanırım bu koridorda senden kaçış yok.
— Asıl senden kaçış yok.
— Şikâyetçi misin?
— Belki.
Kuzey'in ağzının kenarı kıvrıldı.
— Güzel.
— Nesi güzel?
— Şikâyetçi olsaydın şimdiye kadar çoktan gitmiş olurdun.
Gözlerimi devirdim.
— Kendine fazla güveniyorsun.
— Sen de hâlâ benimle konuşuyorsun.
Tam yanından geçecekken Kuzey bir anda ciddileşti.
Bakışları omzumun üzerinden koridora kaydı.
Sonra hiç düşünmeden benimle koridor duvarı arasındaki tarafa geçti.
— Ne yapıyorsun?
— Yürü.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları