Sen İstanbul'dun

Aylin telefonu masaya bıraktıktan sonra kahvesinden bir yudum aldı.Cenk bilgisayarını açmış gibi yapıyordu ama gözleri ekrana pek odaklanmış görünmüyordu.Aylin fark etti.“Çalışıyormuş gibi yapıyorsun.”Cenk hafifçe gülümsedi.“Yönetici avantajı.”Aylin kaşlarını kaldırdı.“Yani?”“İnsanlar çalıştığımı sanıyor.”Aylin gülmeden edemedi.Tam o sırada telefonu hafifçe titredi.Ekrana baktı.Mesaj.Gönderen: CenkAylin başını kaldırıp ona baktı.Cenk bilgisayara bakıyormuş gibi davranıyordu.Aylin mesajı açtı.“Merhaba.”Aylin gülmeye başladı.Hemen cevap yazdı.“Ciddisin.”Cenk’in telefonu titredi.Mesajı okudu.Sonra yazdı.“Numarayı aldık.

Kullanmak lazım.”Aylin tekrar yazdı.“Aramızda iki metre var.”Cenk cevapladı.“Teknoloji.”Aylin başını iki yana sallayarak güldü.Tam o sırada Emre masalarına doğru geldi.İkisine sırayla baktı.“Ne bu gizli gülüşmeler?”Aylin telefonu masaya bıraktı.“Hiç.”Emre kaşlarını kaldırdı.“Hiç mi?”Cenk kahvesinden bir yudum aldı.“Ofis eğlencesi.”Emre sandalyeye yaslandı.“Ben de güleyim bari.”Aylin gülerek cevap verdi.“Sebep yok.”Emre başını iki yana salladı.“Şile’den sonra sizde bir şeyler değişmiş.”Cenk sakin bir şekilde konuştu.“Deniz iyi gelmiş olabilir.”Emre hafifçe gülümsedi.Ama gözleri kısa bir an Aylin’de kaldı.Sonra omuz silkti.“Bana da iyi gelirdi.”Ve masadan uzaklaştı.Emre uzaklaşınca Aylin tekrar telefona baktı.Yeni mesaj gelmişti.“Az önce Emre bizi sorguya çekti.”Aylin cevap yazdı.“Korktun mu?”Cenk hemen yazdı.“Hayır.”Bir saniye sonra yeni bir mesaj daha geldi.“Ama seni paylaşmak istemiyorum.”Aylin mesajı okuyunca birkaç saniye ekrana baktı.Kalbi hafifçe hızlandı.Sonra gülümseyerek yazdı.“Henüz paylaşılacak bir şey yok.”Cenk cevapladı.“Henüz.”Aylin başını kaldırıp ona baktı.Cenk de ona bakıyordu.İkisi de gülümsedi.Tam o sırada ofisin camından öğle güneşi içeri giriyordu.İstanbul dışarıda bütün kalabalığıyla akıyordu.Ama Aylin’in içinden geçen düşünce çok farklıydı.Bir insan bu kadar kısa sürede hayatına bu kadar çok girebilir mi?Telefonu tekrar titredi.Yeni mesaj.“Akşam müsait misin?”Aylin gülümseyerek yazdı.“Neden?”Cenk cevap verdi.“İstanbul’u biraz daha gezdirmek istiyorum.”Aylin ekrana baktı.Sonra kısa bir cevap yazdı.“Tamam.”Cenk mesajı okuyunca gülümsedi.Ve o gün…İstanbul’da iki insanın hikâyesi biraz daha derinleşmeye başlamıştı.