Sen İstanbul'dun

Lunapark akşamından sonra günler hızla geçmeye başlamıştı.Ofisteki tempo her zamankinden daha yoğundu.Yeni reklam projesi neredeyse bütün ekibi içine çekmişti.Toplantılar…sunumlar…telefon görüşmeleri…Cenk çoğu zaman masasından kalkmadan çalışıyordu.Bilgisayar ekranına eğilmiş halde saatler geçiriyordu.Ama ne kadar yoğun olursa olsun…günün bir anında mutlaka Aylin’in masasına uğruyordu.Bazen sadece bir kahve bırakıyordu.Bazen iki dakika ayakta sohbet ediyordu.Ama mutlaka geliyordu.O gün öğleden sonra Aylin bilgisayarına eğilmiş çalışıyordu.Tam o sırada Emre yanına geldi.Elinde iki kahve vardı.“Birini senin için aldım.”Aylin başını kaldırdı.“Teşekkür ederim.”Emre sandalyeyi çekip yanına oturdu.“Bugün ofiste herkes robot gibi.”Aylin güldü.“Reklam işi böyle.”Emre kahvesinden bir yudum aldı.“Cenk sabah toplantısında bizi öldürdü.”Aylin merakla baktı.“Niye?”Emre dramatik bir şekilde konuştu.“Sunum hatası yaptım.”Aylin gülmemek için dudaklarını ısırdı.“Çok kızdı mı?”Emre başını iki yana salladı.“Hayır.”Sonra ekledi.“Daha kötü.”Aylin kaşlarını kaldırdı.“Nasıl yani?”Emre ciddi bir sesle Cenk’i taklit etti.“Emre… bunu tekrar düşün.”Aylin kahkaha attı.“Bu kadar mı?”Emre başını salladı.“Evet ama o ton var ya…”Aylin gülmeye devam ediyordu.Bir süre sonra ikisi sohbet etmeye başladı.Emre sandalyeye yaslandı.“Şile’den sonra seni daha neşeli görüyorum.”Aylin gülümsedi.“Belki biraz dinlendim.”Emre kaşlarını kaldırdı.“Belki mi?”Sonra gülerek ekledi.“Belki başka bir sebep vardır.”Aylin kahvesinden bir yudum aldı.Ama cevap vermedi.Emre bunu fark etti.Ama konuyu zorlamadı.Tam o sırada Cenk uzaktan onları gördü.Masasından kalktı.Yanlarına geldi.“Toplantı beş dakika sonra.”Emre ayağa kalktı.“Tamam patron.”Sonra Aylin’e dönüp gülerek söyledi.“Ben kurtuldum.”Aylin güldü.“Kolay gelsin.”Emre yürürken arkasından bağırdı.“Dualarını eksik etme.”Emre gittikten sonra Cenk birkaç saniye Aylin’e baktı.“Yoruldun mu?”Aylin başını salladı.“Biraz.”Cenk masaya küçük bir çikolata bıraktı.“Şeker iyi gelir.”Aylin gülümsedi.“Bunu ne zaman aldın?”Cenk omuz silkti.“Toplantıdan önce.”Aylin başını salladı.“Yoğun adamsın ama ayrıntıları kaçırmıyorsun.”Cenk hafifçe gülümsedi.“Bazı şeyleri kaçırmak istemiyorum.”Cenk tekrar toplantıya dönerken Aylin birkaç saniye onu izledi.Sonra başını bilgisayarına çevirdi.Ama içinden geçen düşünceyi durduramadı.Her şey bu kadar güzel giderken…Bunun sonu ne olacak?