Gölgelerin Tahtı

GÖLGELERİN TAHTIBölüm 11 — Nişanın GölgesindeSarayda o sabah alışılmadık bir hareketlilik vardı.Koridorlarda fısıldaşmalar yükseliyor, hizmetçiler salonları hazırlıyor, kraliyet muhafızları girişlerde yerlerini alıyordu.Elera bunun sebebini henüz bilmiyordu.Ta ki babasının danışmanı kapısını çalana kadar.“Prenses Elera.”Elera başını kaldırdı.“Ne oldu?”“Kraliçe Lyra bugün saraya geliyor.”Elera'nın yüzünde kısa bir gülümseme belirdi.“Yine mi?”Adam başını eğdi.“Bu kez yalnız değil.”Elera'nın bakışları değişti.“Matteo için mi geliyor?”“Evet.”Elera birkaç saniye sessiz kaldı.Sonra sakince:“Anladım.”dedi.Ama zihninde tek bir soru vardı.Neden?Kraliçenin GelişiÖğle saatlerinde kraliyet arabası sarayın önünde durdu.Lyra ilk olarak indi.Üzerinde koyu yeşil, altın işlemelerle süslenmiş zarif bir elbise vardı.

Sarı saçları özenle toplanmış, birkaç dalga omuzlarına bırakılmıştı.Ardından Matteo indi.Elera merdivenlerin başında onları izliyordu.Lyra'nın bakışları kalabalığın arasından doğrudan Elera'yı buldu.Elera hafifçe başını eğdi.Lyra'nın yüzünde istemsiz bir gülümseme oluştu.Matteo bunu fark etti.Ve o an ilk kez Elera ile Lyra arasındaki bağın ne kadar ilerlediğini açıkça gördü.Akşam yemeğinden sonra Lyra, Elera'yı sarayın sakin koridorlarından birinde buldu.“Beni arıyordun.”Elera gülümsedi.“Bunu nereden çıkardınız?”“Çünkü sen beni bulduğunda hep böyle bakıyorsun.”Elera hafifçe güldü.“Nasıl bakıyormuşum?”Lyra cevap vermedi.Sadece ona yaklaştı.“Bilmiyorum.”Elera'nın yüzündeki ifade yumuşadı.“Bazen beni anlamak zor.”“Evet.”Lyra gülümsedi.“Ama artık anlamaya çalışıyorum.”Bu cümle Elera'nın dikkatini çekti.“Ve ne buldunuz?”Lyra birkaç saniye onu izledi.“Henüz bilmiyorum.”Aralarında kısa bir sessizlik oluştu.Lyra Elera'nın belinden tutup kendine çekti.Boynuna eğilip nazikçe boynunu öptü.Boynundan öpücükler yavaşca göğüsüne doğru indi.Elera Şeytanca gülümsedi.Agzından inleme sesleri çıkardı.profosyonel.Lyra Elera'nın derin ğöğüs dekoltesine kadar indi.Gögüsüne öpücükler kondurdu.Elera bilerek inledi.Lyra inleme seslerini duyunca daha çok cesaretlendi.Başını kaldırdı.Bedenleri birbirine yapıştı.Lyra Elera'nın burun ucunu ağzına alıp emdi.Sonra öperek dudaklarına indi.Dudaklarını sertçe öptü.Elera aynı şekilde karşılık verdi.Dilleri dans etti.Lyra diliyle Elera'nın alt dudağını yaladı.Elera'da dilini çıkardı.Dilleri birbirine değdi.İkiside daha cok birbirine yapıştı.Sertçe öpüşmeye devam ettiler.Lyra Elera'nın kalçasını eliyle sıktı.Elera'nın iniltisi Lyra'nın dudakları arasında kayboldu.Dakikalarca öpüştüler.Bu kez Elera şaşırmadı.Geri çekildiğinde Lyra'nın gözlerine baktı.Lyra hiçbir açıklama yapmadı.Elera de sormadı.Ama Lyra uzaklaştığında Elera'nın yüzündeki sakin ifade değişti.Dudaklarında küçük, neredeyse şeytanca bir gülümseme belirdi.Planı işe yarıyordu.Lyra artık onu yalnızca güvenilir bir prenses olarak görmüyordu.Elera'nın istediği şey buydu.Fakat kendi içinde bir başka düşünceyi bastırdı.Bu oyunun kontrolünü kaybetmeyeceğim.NişanErtesi sabah büyük salonda bütün önemli isimler toplandı.Lyra tahtının önünde duruyordu.Matteo yanında bekliyordu.Elera ve Violette ise salonun diğer tarafındaydı.Lyra konuşmaya başladığında herkes sustu.“İki krallık arasındaki bağları güçlendirmek ve uzun süredir devam eden ittifakı sağlamlaştırmak adına önemli bir karar aldım.”Elera'nın gözleri Matteo'ya kaydı.Matteo'nun yüzünde gergin bir ifade vardı.Lyra devam etti:“Prens Matteo ile nişanlanma kararımı açıklıyorum.”Salonda alkışlar yükseldi.Elera'nın yüzündeki ifade değişmedi.Violette ise olduğu yerde donup kaldı.Matteo ona yalnızca bir an baktı.O tek bakış her şeyi anlatıyordu.Violette'in kalbi kırılmıştı.Fakat hiçbir şey söylemedi.Lyra ise kalabalığa bakarken mutlu görünüyordu.Ama Elera'nın gözlerine baktığı anda yüzündeki ifade değişti.Çünkü Lyra'nın zihnindeki en önemli kişi artık Matteo değildi.Elera'ydı.Matteo'nun ÇıkmazıGece Matteo gizlice Violette'in yanına gitti.Violette bahçedeki taş bankta oturuyordu.Matteo yaklaştığında ayağa kalktı.“Burada olmaman gerekiyor.”“Biliyorum.”“Lyra senin nişanlın.”Matteo gözlerini kapattı.“Biliyorum.”Violette ona baktı.“Öyleyse neden geldin?”Matteo cevap vermekte zorlandı.“Çünkü senden uzak kalamıyorum.”Violette'in gözleri doldu.“Peki Lyra?”Matteo sustu.Lyra'nın güzelliğini, zarafetini ve kraliçe olarak taşıdığı gücü inkâr edemiyordu.Onun yanında durduğunda herkesin gözünün kendisine çevrilmesini sağlıyordu.Ama Violette'in yanında hissettiği şey farklıydı.Biri ona hayranlık uyandırıyordu.Diğeri ise onu gerçekten tanıyordu.Matteo iki duygunun arasında kalmıştı.“Ne yapacağımı bilmiyorum.”Violette başını çevirdi.“Ben de bilmiyorum.”Elera'nın HamlesiErtesi gün Elera, Lyra'yı kütüphanede buldu.“Duydum.”Lyra gülümsedi.“Evet.”“Matteo'yla nişanlanıyorsunuz.”“Öyle görünüyor.”Elera kitabın sayfasını çevirdi.“Mutlu musunuz?”Lyra sustu.Bu soru beklediğinden daha ağır gelmişti.“Bilmiyorum.”Elera başını kaldırdı.“Kraliçe olarak doğru karar olduğuna inanıyor musunuz?”Lyra bir süre düşündü.“Krallığım için evet.”Sonra Elera'ya baktı.“Ama kendim için...”Cümlesini tamamlamadı.Elera ona yaklaştı.“Her zaman kendiniz için de düşünmelisiniz.”Lyra hafifçe gülümsedi.“Sen bunu söylüyorsun.”“Evet.”“Peki sen kendin için ne istiyorsun?”Elera bir an durdu.Bu soru tehlikeliydi.“Ben?”Lyra başını salladı.“Evet.”Elera gülümsedi.“Taht.”Lyra güldü.“Her zaman bu kadar hırslı mısın?”Elera gözlerini ondan ayırmadan cevap verdi:“Her zaman.”Lyra ona bakarken yüzünde sıcak bir ifade oluştu.Elera ise içinden başka bir hesap yapıyordu.Nişan...Matteo...Violette...Ve Lyra'nın kendisine karşı giderek güçlenen duyguları.Taht oyunu artık çok daha karmaşık hâle gelmişti.Ama Elera'nın yüzünde yine o soğukkanlı gülümseme belirdi.Çünkü karmaşa onun için bir tehdit değildi.Karmaşa, fırsattı.