Gölgelerin Tahtı

GÖLGELERİN TAHTIBölüm 7 — Saklanan SırlarGece sarayın üzerine çökmüştü.Balo sona ermiş, konukların çoğu odalarına çekilmişti.

Koridorlarda yalnızca muhafızların ayak sesleri duyuluyordu.Violette ise bahçede tek başına yürüyordu.Aklı hâlâ Matteo'daydı.Onu yıllardır seviyordu.Fakat bu gece ilk kez Matteo'nun da kendisine farklı baktığını hissetmişti.Tam bahçeden çıkacağı sırada arkasından bir ses duydu.“Violette.”Durdu.Matteo'ydu.Violette ona döndü.“Prensim.”Matteo yaklaştı.“Bana Matteo diyebilirsin.”Violette hafifçe gülümsedi.“Bunu söylemeniz biraz geç olmadı mı?”Matteo da gülümsedi.“Belki.”Bir süre sessiz kaldılar.Matteo sonunda:“Son zamanlarda benim için çok şey yaptın,” dedi.“Elera için yaptım.”“Biliyorum.”Matteo gözlerini ondan ayırmadı.“Ama yine de teşekkür ederim.”Violette'in yüzündeki ifade yumuşadı.“Her zaman.”Matteo birkaç saniye düşündü.“Bana karşı gerçekten ne hissediyorsun?”Violette'in kalbi hızlandı.Yıllardır sakladığı duyguları artık gizlemek istemiyordu.“Bunu gerçekten bilmiyor musun?”Matteo cevap vermedi.Violette gözlerini kaçırdı.“Seni yıllardır seviyorum.”Matteo'nun yüzünde şaşkınlık belirdi.“Violette...”“Cevap vermek zorunda değilsin.”Violette geri çekilmeye çalıştı.Fakat Matteo onu durdurdu.“Hayır.”Bir an sustu.“Gitmeni istemiyorum.”Violette ona baktı.Matteo'nun yüzündeki kararsızlık açıktı.“Ne hissettiğimi anlamaya çalışıyorum.”Violette başını salladı.“Bunu anlaman yeterli.”Metteo Violette'yi kendine çekti.Dudaklarını nazikçe öptü.Violette'nin gözleri hafifçe açıldı.Öpücüğe karşılık verdi.Dakikalarca durmaksızın öpüştüler.Sonra ikiside geri çekildi.O gece uzun süre konuştular.Çocukluklarını, Elera'yı, taht mücadelesini ve yıllardır sakladıkları duyguları...Sabaha karşı ayrıldıklarında ikisi de aynı şeyi biliyordu:Aralarındaki ilişki artık eskisi gibi değildi.Fakat Matteo bu konuşmayı Lyra'ya anlatmamaya karar verdi.Çünkü Lyra'nın zaten Elera'ya giderek daha fazla yaklaştığını biliyordu.Ve Matteo, kendi planının tehlikeye girmesini istemiyordu.Aynı gece...Elera sarayın balkonunda oturuyordu.Lyra'dan gelen mektup ellerindeydi.Bu kez mektup kısa değildi.Lyra gününden bahsetmiş, saraydaki bazı sorunları anlatmış ve en sonunda Elera'nın fikrini sormuştu.Elera mektubu dikkatlice okudu.Sonra küçük bir gülümseme oluştu.Lyra artık yalnızca siyasi konularda onun fikrini istemiyordu.Kendisini anlatıyordu.Bu, Elera'nın beklediğinden daha önemliydi.Ertesi sabah Lyra ile Elera kahvaltıda buluştular.Lyra'nın yüzünde hafif bir yorgunluk vardı.Elera hemen fark etti.“İyi uyuyamadınız mı?”Lyra başını iki yana salladı.“Biraz düşünceliydim.”“Taht meseleleri mi?”“Hayır.”Lyra ona baktı.“Sen.”Elera birkaç saniye sessiz kaldı.“Ben mi?”“Son zamanlarda seninle konuşmadığım zamanlarda bile söylediklerini düşünüyorum.”Elera'nın yüzünde küçük bir gülümseme belirdi.“Bunun iyi bir şey olduğunu umuyorum.”“Ben de.”Lyra kahvesinden bir yudum aldı.“Bazen sana bir şey anlatmak istiyorum.”Elera sakin bir şekilde cevap verdi.“İstediğiniz zaman anlatabilirsiniz.”Lyra ona baktı.“Bunu söylemen hoşuma gidiyor.”Elera'nın zihninde tek bir düşünce vardı:Bağlanıyor.Ama bunu yüzüne yansıtmadı.Onun yerine elindeki kitabı kapattı.“Bugün saraydan biraz uzaklaşmak ister misiniz?”Lyra şaşırdı.“Nereye?”“Göl kenarındaki bahçeye.”Lyra'nın yüzünde ilk kez gerçek bir heyecan belirdi.“Sen de gelecek misin?”Elera gülümsedi.“Elbette.”Lyra başını salladı.“Öyleyse gidelim.”Göl kenarındaki bahçede yürürlerken Lyra daha rahat görünüyordu.Elera konuşmayı sürekli kendisine çevirmedi.Tam tersine, Lyra'nın konuşmasına izin verdi.Kraliçe olmakla ilgili korkularını, ailesini ve çocukluğunu anlattı.Elera yalnızca dinledi.Çünkü bazen bir insanı kendine yaklaştırmanın en etkili yolu konuşmak değil...Onu gerçekten dinlemektir.Lyra sonunda durdu.“Senin yanında kendimi kraliçe gibi hissetmiyorum.”Elera ona baktı.“Bu kötü bir şey mi?”“Hayır.”Lyra hafifçe gülümsedi.“Sanırım tam tersine iyi.”Elera'nın yüzünde sıcak bir ifade oluştu.“Öyleyse burada kalabilirsiniz.”Lyra birkaç saniye onun gözlerine baktı.“Kalmak istiyorum.”Elera bu cümlenin ağırlığını hissetti.Henüz aşk değildi.Ama Lyra artık onun yanında olmayı kendi isteğiyle seçiyordu.Ve Elera'nın planı...sessizce ilerlemeye devam ediyordu.