Annem beni kaçırıyordu sanki. Abim Clawny ölmüştü ve üçümüz kalmıştık. Nereye gidecek, ne edeceğiz bilmiyordum. Sanırım kaybolduk ama annem bana bu imparatorluğun içini avucunun içi gibi tanıdığını söylüyorlardı. Bu nasıl bilmektir. Ben kendi ailemi tokatlayıp ölüme sürükleyen kişiyim. Üzüleceğim hiç kimse yok bu hayatta. Ama bir çift dışında tabii ki,Kiki ve Clawny... Onlar harika eşlerdi ama ölmelerini istemezdim. Onları sevmemem benim onların ölmesini istemem anlamına gelmiyordu tabii ki onları seviyordum. Ama tek istediğim mutlu olmaktı. Ama artık çok geçti. Tam o sırada annem ve babam garip bir yere düşmeye başladılar. Korkuyordum. Annemin korkmasın ben ilk defa görüyordum 3 yıllık ömrümde ilk defa ağlıyorlardı...
Bir hiçliğin içine düşmüştüm.Annem bağırıyordu bana:
-Nora, nerdesin
+NORA NEREDESİN ÇIK ORTAYA!?!
Babamın beni sevmediğini biliyordum. Tam o sırada yere çakılmıştık..
Çakıldığımızda orada iki yol ayrımı vardı.
Biri mezbaha...
Biri Tehlikeli Ev...
Hangisine gidebileceğimiz seçemedik ama tek istediğim mezbaha ya gitmemem. Çünkü hayatımda tehlikeli ev fotoğrafı görmedim ama mezbahamızın sesleri ve kokuları 5.kata kadar geliyordu. Buraya gitmek hayatımda olacak en kötü şey olurdu. Ama ikisinden birinde bir çıkış, ışık ve kaçış vardı. Hangisine gidecektik bilemiyorum...
Neden?
Neden insanları süzersiniz?ZATEN CANİCE İNSANLARI YİYORKEN DERİLERİNİ NEDEN YÜZÜYORSUNUZ?
İnsanları yüzmek tam bir piçlik, başka bir halt değil! Sadece bomboş bir istek yüzünden insanları yiyorken birde yüzüyorsunuz.... İNSAFSIZ PİÇLER!
Kendimi hiç iyi hissetmiyordum.Sanki çok iğrenç birşeymişim gibi hissediyorum.Ama annem ve babam hala nereye gideceklerini tam olarak Anlamamışlardı. Onlara nereye gitmemize yardım etmeliydim. Bunu yapmalıydım çünkü bu embesil moruklar bir bok bilmiyor. Onlara:
-Bence tehlikeli ev mezbahadan şuanlık güvenli hissettirdi bana...
Annem ne dedi sizce? :
+Bokum sana mı soracağız nereye gideceğiz diye sana mı sormamız gerekir, ben zaten Tehlikeli Ev diyecektim, dedi ve gülmeye, bana göre anırmaya başladı.
Abim tam bir yalaka itmiş.
Annem çok kötü gülüyor.Ayrıca annem hiçbir zaman bana mutlu ol falan demedi. Babama şuan teselli veriyordu. Ama tehlikeli ev sanki bir barbie eviydi. Orada yaşayan kişi kimse hiç ama hiç merak etmiyordum. Biz iki saattir bunu düşünürken oradan sinsi bir gülüş...
Mezbaha... mezbahaya gidin!
Annem hemen güvenip oraya doğru gitti. Annemi 1 gün aç bırakın, 100000 kilometre ötede yemek olsa bile ve ya ona biri bunu söylese saatte bir milyon kilometre koşar. Şaka değil ha, yapar mı yapar! Ondan herşeyi ama herşeyi beklerim.
O sırada mezbahaya doğru yürüdük. Bize buradaki asansörle yukarı çıkmamızı,, ve kaçarsak buradan çıkacağımızı söylediler. Ama orta kısımda çelik ve ya metal bir kutu vardı.
Kutunun içinde asansör anahtarı vardı.
Bu anahtarla o pislik kapıyı açacak ve buradan Tehlikeli eve gidecek ve ondan sonra bu pislik yerden çıkacaktık.
Buradan kaçmak için o çelik metal karışımı kutuya 4 jeneratörden güç vermeli ve bir buton bularak kutuyu açmalıymışız. Gerçek şaşırtıcı. Ama butonu nereden ve ya nasıl bulacağız hiç bilmiyorken annem bana:
-Elimizde 5 mum ve bir kitap varken ne yapabil...
+Ritüel,burası ritüel için yapılmış bir oda, sadece ritüel için ihtiyacımız olan malzemeler neymiş kitapta yazmalı değil mi?
Kitapta 5 tane şey yazıyor ve en fazla 4 tane işaretlememiz gerekiyor...
El izi kanlı,
Ruhların canlanarak bir kıyafeti yakması,
Kıyafet canlanması,
Canavarın krallık odası,
Ve son olarak Mumların sönüp kırmızıya dönüşmesi
Bunlarla beraber bu bir düğmeye dönüşecekti, elimizde garip bir harita vardı. Bu haritada bir gariplik vardı, kırmızı bir oda vardı, burası asansör olmalıydı ama bizim duşakabin bölümündeki dumanı kaldırmak için bir şeye ihtiyacımız vardı. Bu neydi acaba? Çok merak etmiştim ama ben normalde ben böyle şeyleri fazla merak eden biri değildim...
Nasıl oldum böyle?
Annem bir anda o mükemmel ötesi sesiyle çığlık atmaya başlamış yine...
Neden ama birşeyler düşünürken oluyor?
Bunları düşünürken arkamda garip bir şey vardı, mumu sönüp duruyordu. Ama bu adam bana sanki birşeyler söylemeye çalışıyordu. İnsanları yiyebilecek yaşa gelmiştim ama onu öldürmek çok pis bir katliama neden olurdu. O ölmeyi haketmiyordu. Sadece burada yaşayan insanlardan kurtulmak için onları bıçaklamış ve onlar onu farketmesin diye yüzüne kan sürmüş. Annesi onu hiç ama hiç önemsememiş. Hatta ona isim vermek için 1 saniye bile ayırmaya bir pişmiş. Onun için çok üzülüyorum. Ama bize bir anahtar verdi:
-3 tane jeneratörü açtığınıza göre bu anahtarla duman akışını kapatın ve o anahtarı alın, o anahtarla dördüncü jeneratörü açın ve sadece ritüel kalacak. Beni kilitleyin, bu yeter. Çünkü size engel olabilirim. Beni iki ruh yönetiyor. Alın şu anahtarı....
Ve yok olmuştu, bizim için bunu yapması tam bir centilmenlikti ve o bizim için kimseye hayatta vermediği anahtarı verdi. Şaka gibi birşeydi bu...
Ritüel parçalarını bulmamız gerekiyordu ancak babamın kol saati saatin gece yarısı 3 olduğunu gösteriyordu. Biraz dinlenmemiz gerekiyordu çünkü sabah Ritüel parçalarını bulmamız gerekiyordu ve hapishanede yataklar en uygun yerdi.
Hapishaneye gitmiştik ama benim kendimi sorgulamam gerekiyorken iç sesim sanki kendini sorgula diyordu.
Yemek haketmiyorum...
Hakedemem...
İnsanları yersem onlar gibi olacağım...
Onlar pislik mezbahayı kuran piçlerden başkası değil...
Rüyaların asla iyi olmayacak...
O sırada ben tam uykuya dalacakken yandan bağırma sesleri ve delice bir gülme sesi geldi. Bu o canavar denilen isimsizden başka biriydi. Çünkü bu bir kız sesiydi. Ancak mezbaha da garip sesleri yapan tek kişi oydu. Ben ona anlamı halı olan Carpet diyeceğim. Bunu onun yüzü ede söyledim. Çünkü o bende öldürmeye kalkışınca onu halı zannettim.
Ancak sabah uyanamadım ama çok uyanmak istiyordum. Biri bizi morgdaki yataklara koymuştu. Morga Carpet koymazdı ya da koyardı...
Belki de ikinci ruhu olan Evilly olabilir...
O insanları öldüren kişiydi...
Onu bir ismi vardı ama morgun çekmeceleri açıktı ve çıkabilirdi. Çıktık ama çok pis leş kokuyordu. Ama Ritüel için Evilly nerede olduğu lazımdı bize. Yani canavar krallık odası her türlü olacaktı. Orası Ritüel yapılacak yerdi ama biz morgdayken yangın çıkmış bir kıyafet çok ağır bir şekilde yanıyordu ve mum dönüktü. Sanırım iki Ritüel parçasını bulmuş olabilirdik. Bu çok iyi bir haberdi. Her ne olursa olsun iki Ritüel parçasıyla başlamak çok iyi birşey ama kıyafet havada uçuşuyor u çok garip bir şekilde...
Üçüncü şeyi bulduk ama son iki taneden biri olması zorunluydu
Aslında dördüncüyü bulmak için babamın kol saatindeki ışığı kullanıp... Dur bir dakika biz dördünde bulmuştuk. Çünkü mumda söndü onun dışında 3 şey olmuştu....
Başarmıştık...
Yapmıştık...
Ama nasıl bir şekilde olduğunu bilmiyordum.
Ve ortadaki kitap kanlı bir şeye dönüşmeye başladı. Galiba şuan Canavar Krallığının tam merkezindeyim. Burası dünyada aldığın en kötü koku. Shadenin osurukları bile bu kadar bok kokmuyorken burası tam bir boklu çiş kadar iğrenç ama onun 10 kat bok kokusunu düşünün. İşte öyle bir kokuydu ama nasıl kaçıcağzımızı bilmiyorduk.
O şey garip bir oyuncak göz bebeğine benzeyen bir düğmeye dönüşmüştü. Sanırım buradan kaçıp tehlikeli eve gidecek ve buradan kaçıp kurtulacaktık. Hemen ana salona doğru koşmaya başladık. Koş, koş bitmiyor ve yol sanki daha uzuyordu. En sonunda ana salona ulaşmıştık ve o metal çelik kutuyu açtığımızda içinden anahtar çıktı ve hemen o odaya koştuk. Asansöre bindiğimizde garip bir hastanenin önüne gelmiştik. Burası abimin söylediği Siencastle hastanesi olmalıydı. Buranın çok pis iki tane hikayesi varmış. Ve o 1 yıl önce olmuş...
Burada bir doktor varmış ve o günün nöbetçisi oymuş. O sırada adamın arkasından bir şey o adamın içindeki organları çıkarmış. Ve bu kadar olup bu kadar kısa olması öyle korkutucu gelmiştiki beni çok korkutuyor. Peki buraya girdik ve karşımızda garip bir araba vardı ve amacımız şuymuş...
Dört tane garip fotoğraf çekeceğiz ne kadar zor olabilir ki?
Bu araba hiç normal olmayan bir dondurmacının arabası sanırım...
Bu dondurmacının ismi is Garry...
Bu dondurmacı benim bahsettiğim adamı öldüren kişi. Ve arabanın üstünde dört tane bölük kısım vardı ve bunlara hayalet ve ya anomali insanlar, bebekler gibi şeyleri çekicektik. Dört tane anomali bulursak araba bizi gerçekten bizi Tehlikeli Ev'e götürecekmiş. Tam o sırada babamın arkasından fısıltılar duyduk ve babama tam saldıracakken onun fotoğrafını çekerek Mezbaha'dan aldığım anahtarı ona batırdım. Sapladım ve şırıl şırıl kan akmaya başladı. O sırada o dondurmacı kapının önünde bizi izliyorken çektim.Ama gözüm buruş buruş oldu ve bir gölge..
Gölge beni bayılttı ve 2 dakika boyunca neredeyse nefes alamadım ve kalbim atmıyordu.
Annem o pisliğin fotoğrafın çekmeye çalışmış ve başarmış.
Son olarak büyük ihtimal bir bebek olacaktı ama burada gezmek hayatımın en korkunç hissi olabilirdi. Ve uyku odası adında bir odadan ağlama sesi gelmeye başlamıştı. Annem ve babamla o odaya gittik gitmez olaydık. Çünkü orada bir cine benzeyen bir bebek vardı. Fotoğrafını çektik ve oradan dört nala koşa koşa çıktık. Ve arabaya dördünüde yerleştirdikten sonra araba çalıştı ve araba bizi hayalet bir patika oluşturdu ve bizi tehlikeli evin girişine götürdü. Ve içeri adımlarımızı yavaş yavaş atarken arkamızdan garip kırmızı ve yeşil bir ip bizi im kafamızı sardı ve bize:
-BURAYA GALİBA ESKİ DOSTLARINI GÖRMEYE GELDİLER. ONLARA BİRŞEY GÖSTERMEK İÇİN ÇOK AMA ÇOK SABIRSIZLANIYORUM, HA, HA, HAHAHAHAHAHAAHAHAHAH AHAHA....
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Güzel ve etkileyici devamı gelsinnn
Saolun yarın inşallah devamı geliyooor takipte kalın...
Güzel olmuş emeğine sağlık ☺️
Bu bölüm bayaa iyi ve komikti
Yorum
Yorum bulunamadı.