Günahın varisi +18

Bölüm 11 — İki ÇizgiBeni değil...Bizi izliyorlardı.Bu düşünce kafamın içinde dönüp dururken yağmurun altında birkaç saniye daha öylece kaldım.Siyah araba hâlâ karşıdaydı.Camları karanlıktı.İçerideki kişiyi göremiyordum.Ama beni gördüğünü biliyordum.Karnımın üzerindeki elimi sıkıca bastırdım.İlk kez kendim için değil, içimdeki küçücük hayat için korktum.Hızla arkamı dönüp hastanenin içine girdim.Bir süre bekledim.Siyah araba hâlâ oradaydı.Sonra telefonumu çıkardım.Adrian'ın numarasını açtım.Parmağım arama tuşunun üzerinde bekledi.Ama basamadım.Henüz değil.Onu aramadan önce konuşmam gereken biri vardı.Ezgi.Hayatım boyunca her şeyi anlatabildiğim tek kişi.Telefon rehberinden adını bulup aradım.Telefon birkaç kez çaldı.— Mira?Sesini duyduğum anda boğazım düğümlendi.— Ezgi...Sesim titriyordu.— Neredesin?— Evdeyim.

Neden?