Günahın varisi +18

Bölüm 9 — Şüphe— Hayır.Adrian bana baktı.— Mira, o adamı yakalamamız gerekiyordu.— Annem hakkında bir şey söyledi.Fotoğrafı göğsüme bastırdım.— Annem yaşıyor, Adrian.

Yıllardır öldüğünü sanıyordum.Adrian sustu.Sonra silahını indirdi.— Haklısın.Dosyayı yerden aldı.— Buradan çıkalım.Malikâneden çıktığımızda hava kararmıştı.Arabaya bindiğimde başımı koltuğa yasladım.İçimde garip bir yorgunluk vardı.Sanki günlerdir uyumamış gibiydim.Adrian motoru çalıştırdı.— İyi misin?— Evet.— Emin misin?Gözlerimi kapattım.— Sadece yoruldum.Bir süre sessizce ilerledik.Sonra mideme yeniden bir bulantı saplandı.Gözlerimi açıp camı biraz indirdim.Soğuk hava yüzüme vurdu.Adrian hemen fark etti.— Yine mi?— Ne yine mi?— Sabah da böyle oldun.Omuz silktim.— Stres.Adrian cevap vermedi.Ama yüzündeki endişeyi görebiliyordum.Eve geldiğimizde doğruca odama çıktım.Üzerimi değiştirmek için aynanın karşısına geçtiğimde kendime baktım.Yüzüm solgundu.Gözlerimin altında hafif morluklar vardı.Elimi yüzüme götürdüm.— Kendine gel, Mira.Son günlerde yaşadıklarım normal değildi.Annemin hayatta olması...Babamın ölümü...Ailem hakkındaki sırlar...Adrian...Hepsi üst üste gelmişti. henüz 22 yaşındaydım Bedenimin de sonunda buna tepki vermesi şaşırtıcı değildi.Aşağıdan Adrian'ın sesi geldi.— Mira!— Geliyorum!Merdivenlerden inerken bir anda başım döndü.Basamaklardan birine tutundum.Gözlerimin önü birkaç saniyeliğine karardı.Sonra geçti.Adrian beni gördüğünde hemen yanıma geldi.— Ne oldu?— Hiçbir şey.— Bana bak.Çenemi hafifçe kaldırdı.— Rengin bembeyaz.— Adrian, iyiyim.— Doktora gideceğiz.Başımı hızla iki yana salladım.— Gerek yok.— Mira—— Sadece stresliyim.Adrian birkaç saniye beni inceledi.Sonunda geri çekildi.— Peki.Ama sesinden bana inanmadığını anlayabiliyordum.O gece yatağa uzandığımda telefonuma bilinmeyen bir numaradan mesaj geldi.Ekrana baktım.Tek bir cümle vardı:“Bedenindeki değişiklikleri daha fazla görmezden gelemezsin.”Kalbim hızlandı.Mesajın altında ikinci bir cümle belirdi.“Yakında nedenini öğreneceksin.”Telefon elimden kaydı.Ve ilk kez...Bunun sadece stres olmadığını düşündüm.