Şovalye'nin Son Emri

Bölüm 10•

Uç yılın özlemi

Tema:
Şovalye'nin Son Wmri
BÖLÜM 10 — Üç Yılın Sessizliği
Yağmur gece boyunca dinmedi.
Sarayın yüksek pencerelerine vuran damlalar, odanın içindeki sessizliği bozan tek sesti.
Valen kapının önünde durmuş, elindeki küçük notu bir kez daha inceliyordu.
“Prenses artık eskisi kadar yalnız değil.”
Bu cümle zihninden çıkmıyordu.
Birileri onları izliyordu.
Hem de balodan beri.
Valen notu katlayıp cebine koydu.
Arkasını döndüğünde Arielle'i gördü.
Pencerenin önünde duruyordu.
Kızıl saçları omuzlarından aşağı dökülmüş, balo elbisesinin üzerine ince bir sabahlık almıştı. Yorgun görünüyordu.
Ama uyumaya hiç niyeti yokmuş gibiydi.
Valen kaşlarını çattı.
"Uyumalısınız."
Arielle ona baktı.
"Sen uyuyacak mısın?"
"Ben nöbet tutacağım."
"Hayır."
Valen'in bakışları değişti.
"Majesteleri—"
"Hayır."
Arielle kararlı adımlarla yataklara doğru yürüdü.
İki yatağın arasında durdu.
Sonra birine baktı.
Diğerine baktı.
"Bu böyle olmayacak."
Valen ne demek istediğini anlamıştı.
"Olacak."

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları