Şovalye'nin Son Emri
Bölüm 12•
Kırılan Sessizlik
Tema:
Şovalye'nin Son Emri
BÖLÜM 12 — Kırılan Sessizlik
Üç günlük yolculuğun ardından sarayın kuleleri nihayet ufukta göründü.
Arielle, atının üzerinde sessizce ilerlerken uzaktan yükselen taş duvarlara baktı.
Saray.
Eve dönüş olması gerekiyordu.
Ama Arielle artık sarayı eskisi gibi görmüyordu.
Burası onun doğduğu yerdi.
Çocukluğunun geçtiği yerdi.
Fakat aynı zamanda Valen'in kendisinden uzaklaşmaya başladığı, yıllarca cevap bulamadığı soruların başladığı yerdi.
Yanında ilerleyen Valen hiçbir şey söylemiyordu.
Arielle de konuşmuyordu.
İkisi arasındaki mesafe hâlâ korunuyordu.
Fakat Valen, sarayın kapıları görünür görünmez daha da dikkatli hâle gelmişti.
Bakışları kulelerde, surlarda ve nöbetçilerde dolaşıyordu.
Arielle bunu fark etti.
"Bir şey mi var?"
"Hayır."
Her zamanki kısa cevap.
Arielle daha fazla sormadı.
Saray kapıları açıldığında onları karşılayan görevliler arasında tanıdık bir yüz vardı.
Arielle attan inerken hizmetkârlar eğildi.
"Hoş geldiniz, Prenses Arielle."
Arielle başıyla selam verdi.
Valen atından indi.
Tam o sırada sarayın ana merdivenlerinden bir adam aşağı indi.
Arielle onu görünce durdu.
Açık kahverengi ve sarıya çalan saçları, düzgün yüzü ve sakin bakışlarıyla tanıdık biriydi.
Matteo.
Prens birkaç adım sonra Arielle'in karşısında durdu.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları