Şovalye'nin Son Emri
Bölüm 22•
Yarım Saatlik Gece
Tema:
Şovalye'nin Son Emri
BÖLÜM 22 — YARIM SAATLİK GECE
Saray geceleri bambaşka bir yere dönüşüyordu.
Gündüzleri kalabalık olan koridorlar sessizleşiyor, hizmetlilerin ayak sesleri yavaş yavaş kayboluyor, şövalyelerin nöbet değişimleri dışında taş duvarların arasında neredeyse hiçbir hareket kalmıyordu.
Valen bu sessizliğe alışkındı.
Yıllardır geceleri nöbet tutmuştu.
Fakat son günlerde geceler onun için başka bir anlam taşımaya başlamıştı.
Çünkü artık geceleri Arielle'yi görebiliyordu.
Yalnızca birkaç dakika.
Bazen yalnızca penceresinden ona bakabiliyordu.
Bazen Arielle uyanık oluyordu ve birkaç kelime konuşuyorlardı.
Bazen ise prenses çoktan uyumuş oluyordu.
Bu gece nöbet değişimine otuz dakika kalmıştı.
Valen doğu koridorunda tek başına ilerliyordu.
Adımları sessizdi.
Üzerindeki siyah zırh, koridorun loş ışığında neredeyse tamamen karanlığa karışıyordu.
Sarayın içindeki görevlilerden biri yanından geçtiğinde Valen yalnızca başıyla selam verdi.
Sonra yine yalnız kaldı.
Bir süre sonra koridorun sonunda duran pencerenin önünde durdu.
Dışarı baktı.
Ay ışığı sarayın bahçesine vuruyordu.
Arielle'nin odasının penceresi biraz ilerideydi.
Valen istemsizce o tarafa baktı.
Işık yanmıyordu.
Uyuyordu.
Bunu düşününce bakışlarını başka yöne çevirdi.
Görevdeydi.
Kendisine bunu hatırlatması gerekiyordu.
Ancak birkaç saniye sonra yeniden aynı pencereye baktı.
Sonunda derin bir nefes aldı.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları