Şovalye'nin Son Emri
Bölüm 5•
Çiçekten Bir Özür
Tema:
ŞÖVALYENİN SON EMRİ
Bölüm 5 — Çiçeklerden Bir Özür
Arielle, Valen'in kendisinden uzak durmasını söylediği günden sonra günler boyunca bunun gerçek olduğuna inanmak istemedi.
İlk başta bunun yalnızca geçici olduğunu düşündü.
Belki Valen kızgındı.
Belki yorgundu.
Belki bir görevi vardı.
Belki birkaç gün sonra eskisi gibi davranacaktı.
Çünkü Valen, Arielle'nin hayatında değişmeyen birkaç şeyden biriydi.
Çocukluğundan beri hep oradaydı.
Arielle dört yaşındayken elinden tutmuştu.
Düştüğünde onu kaldırmıştı.
Korktuğunda yanında durmuştu.
Onu sarayın koridorlarında kaybolmaktan kurtarmıştı.
Şimdi ise Arielle ne zaman ona yaklaşsa Valen geri çekiliyordu.
Ve Arielle bunun nedenini anlayamıyordu.
Sabah olduğunda Arielle'nin odasının perdelerinden içeri yumuşak bir güneş ışığı süzülüyordu.
Arielle yatağında oturmuş, karşısındaki büyük aynaya bakıyordu.
Hizmetçisi saçlarını hazırlıyordu.
Kızıl saçları her zamanki gibi dikkat çekiciydi. Uzun saçlarının büyük bölümü sırtına doğru bırakılmış, ön taraftaki birkaç tutam ise yüzünün iki yanına doğal biçimde düşürülmüştü. Saçlarının üst kısmına küçük, altın renkli bir toka iliştirilmişti.
Bugün açık yeşil renkli, sade ama zarif bir elbise giymişti.
Elbisenin bel kısmında ince altın işlemeler vardı. Kolları dirseklerine kadar uzanıyor, eteği yürüdükçe hafifçe hareket ediyordu.
Arielle'nin gözlerine çok hafif bir makyaj yapılmıştı. Kirpiklerine ince bir dokunuş, dudaklarına ise doğal görünümlü hafif pembe bir renk verilmişti.
Aynaya baktı.
Normalde böyle sabahlarda görünüşünü önemsemezdi.
Ama bugün nedenini kendisinin bile bilmediği bir huzursuzluk vardı içinde.
— Bitti mi? — diye sordu.
Hizmetçi başını salladı.
— Evet, prenses.
Arielle ayağa kalktı.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları