"Abla... Abla hadi uyan artık. "
Akasya masum ve endişeli bu sesin kulaklarına dolduğu sırada gözlerini kırpıştırdı ve kendisini korku ve endişeyle bakan iki küçük çocuğa baktı ve yavaşça yerinden doğruldu.
"Çocuklar siz iyi misiniz? "
Arya tam bu soruya cevap verecekken Asaf hızla oturduğu koltuğun üstüne çıktı ve bağırarak konuşmaya başladı.
"Tabii ki iyiyiz abla! Sen bayıldıktan sonra Kuzey abi geldi! Tıpkı bir gölge gibi karanlıktan çıktı ve o serserilere "Durun! " diye bağırdı! "
Arya ise Asaf' göz devirdi.
"Ne karanlığı ne gölgesi Asaf? Hava aydınlıktı o sıra. "
Asaf ise sanki Arya'yı duymamış gibi konuşmasına devam etti.
"Sonra o serserilere vurmaya başladı! Tıpkı Süper Tkaris gibiydi! Tkaris de kötü adamları uçarak yumrukladı bir oraya bir buraya savurdu hepsini! "
Akasya gülmemek için zor duruyordu. Koltuğa yaslandı.
"Öyle mi? Tkaris de kim? " dediğinde Asaf, sanki ablası dünyanın en imkansız sorusunu sormuş gibi baktı.
"Abla nasıl bilmezsin! Şuan Amerika da çok moda! "
Ardından ise küçük çocuk duraksadı.
"Neyse işte Kuzey abi o serserileri dövdükten sonra senin yanına geldi ve seni tek koluyla bak burası çok önemli! Tek koluyla kucağına alıp bizim eve getirdi! "
Akasya ise şaşkınlıka ortanca kardeşi Arya'ya baktı. Bu bakış Akasya'nın çaresizlikte Arya'nın Asaf'ı doğrulamamasını istemesiydi. Küçük kız hafifçe kıkırdadı.
"Yani çoğu kısmı abartı ama teknik olarak doğru. "
Arya'nın bu yanıtının ardından adım sesleri içeri doldurdu. Kuzey içeri girip Akasya'ya baktığında Akasya, koltuktan destek alarak ayağa kalktı.
"Bu dönemde bu şekilde evimize giremezsin."
"Bir şey çalmadım. " dedi Kuzey sert bir şekilde. Ancak bu sert ses tonu Akasya'nın geri çekilmesine sebep olmamıştı.
"Başka evlerden çalıp bizim evden çalmadığın için seni tebrik mi etmeliyim? Herneyse yardımın için sağol. "
Arya ise koltuktan doğrulup çaresizlikle ablasına baktı.
"Akasya, biraz konuşabilir miyiz? "
Akasya başını Arya'nın olduğu tarafa çevirdi ve gözleriyle onayladı ardından ise kapıya yöneldi ve eliyle kapıyı işaret etti.
"Tekrardan teşekkür ederim, Kuzey. Ama yine de bir daha bunu yapma. "
Kuzey başını onaylar şekilde sallayarak evden çıktığında otomatik kapı kapandı. Akasya, Arya'nın yanına yürüdü. Başı delicesine ağrırken bunu çocuklara belli etmememek zor olacaktı.
Arya küçük kardeşi Asaf'a baktı ve Asaf'ın saçlarını karıştırdı yine o tatlı ve huzur verici sesi ile konuştu.
"Asaf, ablalarını biraz yalnız bırakabilir misin? "
Asaf "Ama-" demesiyle küçük ablasının uyarıcı bakışı ile kavga etmenin uygun olmadığını anladı ve ayağa kalktı hızla diğer odaya gitti ancak kulağını kapıya dayamış tüm konuşmaları dinleyecekti.
Arya derin bir nefes aldı ve ablasına baktı.
Bölüm Yorumları