Gözlerimi açmak istiyordum ama açamıyordum kendimi zorladım ve yavaşca açtım gözüme gelen ışıktan gözlerim hemen kendiliğinden kapandı
Gözlerim nihayet açıldığında hastane odasını andırır biryerdeydim
Yaşadıklarımı hatırlamaya çalıştım ve o an beynimde şimşekler çaktı çaktığı gibi gözlerim doldu en yakın dostum gözlerimin önünde vurulmuştu
Sonrasında bir adam vardı ona dir hatırladığım o deniz mavisi gözleriydi
Korktum ya oda peşimdeki adamlardan birisiyse hemen kolumdaki serumu çıkardım canımın yanması umrumda değildi
biraz fazla zorlamış olmalıyimki vurulan kolum zonklamaya başlamıştı ayağa kalkmamla birlikte düşmem bir oldu
aniden kalktığım için başım dönmüştü
kapının açılmasesini duydum başımı kaldırdığımda 3 adam vardı birinin gözleri çok tanıdıktı
o mavi gözün sahibi
Diyerlerini bilmiyordum
Korktum ya o adamın adamlarıysa
yavaşca ayağa kalktım ve geri geri gitmeye başladım ve titreyen bir sesle
"Beni öldürecekmisiniz?"
dediğimde o mavi gözlü çocuk
"Sakin ol" dedi sert ve itiraz istemeyen bir sesle
"Kimsenin kimseyi öldürdüğü yok anlat bakalım dün akşamki halin neydi ve sen neden yatakta değilsin?"
dediğinde dün akşamı tekrar hatırladım
Ela...
Onu hatırlayınca gözlerim tekrar doldu geri dönüp onun bedenini almam lazımdı...
"Rahatsızlık verdiysem kusura bakmayın şimdi gitmem gerek" diyerek sorusunu yok saydım
Oda bu cevabıma baya sinirlenmişti
"Hiç bir yere gitmiyorsun kim vurdu seni adını sayıkladığın kız kim ?" dediğinde beni ürkütmüştü kalın ve güçlü sesi odadiki duvarları titretmişti
bu sefer cevap vermem lazımdı ama tanımadığım bu 3 adamada güvenemezdim
"Arkadaşlarımla şakalaşırken oldu D mi C mi oynuyorduk hepsi bu lütfen bırakın gidiyim"
dedim evet farkındayım berbat bir yalancıydım bu yalana ben bile inanmadıysam kimse inanmazdı
Adını bilmediğim biri
"Heee bizde zaten salağız buna inandık görüyormusun Koray nediyor bu kız ohaa" dedi
Bu arada o mavi gözlü çocuğun ismi Koraymış
"Bırakın gideyim" dedim artık kendimi tutamadım ağlamaya başladım "arkadaşım öldü izin verin onu sonkez uğurlayım"
dediğimde 3 de ciddileşti
"Tamam gideceksin ama bizde senle geliceğiz"dediklerinde kabul etmekten başka çarem yoktu
kafamı salladım bu yerden çıktığımızda etrafta bir kaç koruma vardı uyandığım yer ise bir küçük bir köşktü
çok üstüne gitmedim
Dostumun vurulduğu yere geldiğimizde gözlerime inanamadım hiç bir şey yoktu yerde ne bir kan izi ve bir delil hiç bir şey yoktu
Onu tamamen kaybetmiştim daha fazla dayanamadım ve yere çöktüm
kim bilir ne yapmışlardı o gün karnından vurulmuştu o an aklıma geldikçe hüzünlenip huylanıyordum
"Yok"dedim "götürmüşler"
ağzımdan bir hıçkırık koptu
Yavaşca ayağa kaltım
"Herşey için teşekkürler yolumuz burda ayrılıyor tekrardan saolun" dedim
Tam itiraz edeceklerdiki koşmaya başladım küçükken sürekli birilerinden kaçtığım için iyi bir koşucuydum onlara kısa sürede izimi kaybettirmiştim
Şimdi ne yapacaktım keşke intikam alacak gücüm olsaydı ama yapamazdım çok yorulmuştum sanırım tek bir seçimim var
Beni kovalayan adamların yanına gitmek...
Devam edecek...
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Harika olmuş canımm 🐣💞
Yorum
Yorum bulunamadı.