BURADAN Bİ BEN GEÇTİM

Sustum ve sonra düştüm..........

Ama bu düşüş bir anda olmadı.

Yavaş yavaş oldu.

Ne umut , ne acı , ne öfke..

Hiçbir şey kalmadı içimde.

Kalktım aynaya baktım.

O kişi bana çok uzaktı .

Bazen düşmek yere çarpmak değildir .

Hiçbir şey hissetmemektir .

Gece olunca ağırlaşıyordu her şey.

Gündüz bastırdığım duygularım gece ortaya çıkıyordu

Karabasan misali hissizleşiyor.

Uyumak istiyordum .

Ama izin vermiyorlardı.

Herkes uyurken ,

Ben kendimle savaşıyordum .

İnsan en çok geceleri yoruluyormuş meğer..

Bir süre sonra hiçbir şey hissetmedim .

Ne üzüntü ,

Ne mutluluk,

Sanki içimdeki her şey bir anda sustu.

İnsan bazen ağlayamadığı yerde kaybolurmuş.

Ve bende kayboldum.

Eskiden hep eksik olana baktım.

Olmayanlara,

Gidenlere,

Kaybettiklerime,

Sonra dönüp baktım.

Hala benimle olanlar da vardı.

Hayallerim,