BURADAN Bİ BEN GEÇTİM

Kalkmak çok zordu.

Yürümeyi yeni öğrenen küçük bir çocuk gibi düştüm,

yalpalandım ama kalktım.

Uzun süre yerde kalınca yürümeyi unutuyor insan.

Korktum düşmekten.

Tekrar düşersem kalkamam diye.

Pes etmek yok güzel kızım ,

Bir gün yine kanatlarını açıp uçacaksın.

Cesur değildim,

Hiçbir zamanda olmadım zaten.

Ama hep inandım kendime .

Ne kadar kırılsamda ,

Düşsem de ,

Paramparça da olsam ,

Pes etmedim dimdik durdum.

Güçlü olmak korkmamak değilmiş ,

Korkarak da devam edebilmekmiş .

Ben de korktum. Ama durmadım.

Bazı şeyler değişmedi.

Bazı insanlar geri dönmedi .

Bazı yaralar tamamen kapanmadı.

Artık kabullendim .

Bazı şeyleri kabul etmeye başlayınca hafifliyorsun .

Acılarını sırtına yük etme yolumuz uzun.

Sonra biri çıkar karşına ,

Çöldeki serap misali büyüler seni.

Ona mı koşasaksın ?

Yoluna devam mı edeceksin ?

Ben koştum yetişene kadar .

Güzel şeylerde yolun bir parçasıdır.