Kalbim acaba kime ait?

Öğle arasında Asel ve Umay okul bahçesindeki banklardan birine oturmuştu.Umay heyecanla konuşuyordu.“Bence Ilgın senden nefret etti.”Asel içtiği suyu neredeyse geri çıkaracaktı.“Ne?”“Bakışlarını görmedin mi?”“Gördüm.”“İşte.”Asel kaşlarını çattı.“Bence zaten herkese öyle bakıyor.”Umay başını salladı.“Doğru.”Asel gülümsedi.“Atlas ise tam tersiydi.”Umay'ın yüzünde anlamlı bir ifade oluştu.“Asel…”“Ne?”“Atlas sana bayağı baktı.”Asel gözlerini devirdi.“Abartıyorsun.”“Hayır, abartmıyorum.”Tam o anda bir gölge üzerlerine düştü.İkisi de başlarını kaldırdı.Atlas karşılarında duruyordu.“Selam.”Umay hemen sırıttı.“Selam.”Asel ona baktı.“Bir şey mi oldu?”Atlas ellerini cebine soktu.“Hayır.

Sadece yanınıza oturabilir miyim?”Asel cevap vermeden Umay hemen konuştu.“Tabii ki.”Atlas Asel'in karşısına oturdu.“Okula alışmaya başladın mı?”“Biraz.”“İstersen sana okulu gezdirebilirim.”Asel şaşkınlıkla ona baktı.“Gerçekten mi?”Atlas gülümsedi.“Tabii.”Tam o sırada arkalarından sert bir ses duyuldu.“Atlas.”Üçü de dönüp baktı.Ilgın birkaç metre ileride durmuştu.Yüzünde her zamanki ciddi ifade vardı.Atlas kaşlarını kaldırdı.“Ne?”Ilgın'ın bakışları önce Atlas'a, sonra Asel'e kaydı.“Konuşmamız lazım.”Atlas ayağa kalktı.“Şimdi mi?”“Evet.”Atlas Asel'e baktı.“Bir dakika.”İki çocuk biraz uzaklaşınca Umay hemen Asel'e yaklaştı.“Bir şey oluyor.”Asel kaşlarını çattı.“Ne oluyor?”“İkisi senin yüzünden kavga edecek.”Asel şaşkınlıkla güldü.“Saçmalama.”Ama biraz ileride Ilgın ve Atlas gerçekten tartışıyordu.“Ne yapıyorsun sen?” diye sordu Ilgın.Atlas kaşlarını çattı.“Ne yapıyorum?”“Yeni kızla konuşuyorsun.”Atlas birkaç saniye sustu.Sonra sırıttı.“Seninle konuşmak için izin mi almam gerekiyor?”Ilgın'ın bakışları sertleşti.“Ben sadece…”“Ne?”Ilgın cevap veremedi.Çünkü aslında ne diyeceğini kendisi de bilmiyordu.Atlas ise arkadaşının yüzüne bakınca bir şeylerin değiştiğini anladı.Ve bir anlığına Asel'e baktı.Kalbi, hiç beklemediği şekilde hızlandı.Hayır, diye düşündü Atlas.Ben de ondan uzak durmalıyım.Ama gözleri yeniden Asel'i buldu.Ilgın da aynı anda ona bakıyordu.Ve o an ikisi de aynı şeyi fark etti.Asel, ikisinin arasına henüz yeni gelmişti.Ama hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktı.Çünkü bazen bir insan…İki en yakın arkadaşın arasındaki bütün dengeleri değiştirmeye yeterdi.