Kan ve Gölge

Varlık arven'e baktı arven kaşlarını çattı ve yavaşça konuştu "Nox..."Adı NoxtuNox yerdeydi.Ama hâlâ gülümsüyordu.Sonra başını kaldırdı."Daha bitmedi, Black..."Arven'in gözleri yeniden kızardı.Tam Nox'a doğru hareket edecekken koridorun diğer ucundan ayak sesleri duyuldu.Yavaş.Sakin.Ama kararlı.Arven bir anda arkasını döndü.Karanlığın içinden bir adam çıktı.Uzun boyluydu.Üzerinde uzun, siyah bir palto vardı.Yüz hatları Arven'e benziyordu.Ama gözlerinde Arven'deki telaş yoktu.Arven onu görür görmez dondu."Baba..."Adamın bakışları önce Arven'e, sonra yerde yatan Mira'ya kaydı.Bir anlığına yüzündeki sakinlik bozuldu."Mira..."Arven hemen konuştu."Baba, ona yardım et."Sesi titriyordu."Ne olur."Adam hiç vakit kaybetmeden Mira'nın yanına çömeldi.Kolundaki yaraya baktı.Arven birkaç adım geride duruyordu.Kana rağmen babası sakindi.Ama Arven değildi."İyi olacak mı?"Babası cevap vermeden önce Mira'nın nefesini kontrol etti."Yaşıyor."Arven'in gözleri doldu."Gerçekten mi?""Arven.""Ne?""Buraya gel."Arven bir adım attı.Sonra durdu."Yaklaşamıyorum."Babası oğlunun gözlerine baktı."Kendini kontrol edemiyorsun."Arven başını eğdi."Onu bu halde görmek..."Sesi kırıldı."Benim yüzümden.""Hayır.""Onu koruyamadım."Babası elini oğlunun omzuna koydu."Henüz geç değil."Arven'in gözleri tekrar Mira'ya kaydı."Ya geç kaldıysam?"Babası başını iki yana salladı."Geç kalmadın."Sonra ceketinden temiz bir kumaş yırtıp Mira'nın kolunu dikkatlice sardı.Mira hiç tepki vermedi.Arven'in yüzündeki bütün umut yeniden kayboldu."Mira?"Cevap yoktu."Mira..."Bir adım daha attı.Babası onu durdurmadı.Arven yere çömeldi ama hâlâ ona dokunmaya korkuyordu."Ben buradayım."Sesi titriyordu."Bak, geldim."Mira'nın gözleri kapalıydı.Arven başını eğdi."Sen gitmeliydin."Gözlerinden yaş süzüldü."Ben sana git demiştim."Kısa bir nefes aldı."Sen de dinlemedin."Gülmeye çalıştı.Ama sesi ağlamaklı çıktı."İyi ki dinlememişsin."Mira'nın parmakları hafifçe hareket etti.Arven dondu."Mira?"Hiçbir şey olmadı.Arven nefesini tuttu."Bir daha yap."Parmakları tekrar hafifçe kıpırdadı.Arven'in yüzü bir anda değişti."Baba..."Babası da fark etmişti."Dayanıyor."Arven hemen Mira'nın eline baktı.Sonra çok dikkatli bir şekilde elini onun elinin yanına koydu."Buradayım."Mira'nın parmakları yavaşça hareket etti.Arven'in parmaklarına dokundu.Arven'in yüzü parladı gözleirndeki kızıllık silindi "Mira..."Bu kez sesi neredeyse fısıltıydı."Elimi tuttun."Mira'nın göz kapakları hafifçe kıpırdadı.Arven nefesini tuttu."Haydi yaparsın..."Mira yavaşça gözlerini açtı.İlk gördüğü kişi Arven'di.Arven birkaç saniye hiçbir şey söyleyemedi.Sonra yüzünde inanamayacağı kadar büyük bir gülümseme oluştu."Uyandın..."Sesi titriyordu."Uyandın."Başını eğdi.Bir eliyle yüzündeki yaşları sildi."Uyandı lan..."Kısa bir kahkaha çıktı ağzından.Ama gözlerinden hâlâ yaş geliyordu."Uyandı."Mira ona güçlükle baktı."Arven...""Buradayım.""Gitmedin."Arven başını iki yana salladı."Hiçbir yere gitmedim."Mira'nın parmakları hâlâ onun elindeydi.Arven bu kez elini çok dikkatli tuttu."Sen de gitmedin."Mira çok hafifçe gülümsedi.Arven gözlerini kapattı.Sanki saatlerdir tuttuğu nefesi ilk kez bırakıyordu.Babası ikisini sessizce izledi.Sonra Mira'yı dikkatlice kaldırdı.Arven hemen ayağa kalktı."Ben taşıyayım."Babası ona baktı."Şu an taşırsan kendini zorlayacaksın.""Ama...""Arven."Arven sustu.Babası Mira'yı kollarına aldı.Arven hemen yanlarında yürümeye başladı.Gözleri bir an bile Mira'dan ayrılmıyordu.Tam koridorun sonuna geldiklerinde Arven babasına baktı."Baba...""Efendim?""Mira iyi demi""İyi olacak oğlum iyi olmalı"Adam kısa bir süre sustu.Sonra:"Alaric.""Alaric Black."Arven başını salladı."Baba adını değiştirmiştim""Zorunda kaldım oğlum annen öldüğü değiştirdim ama sana söyleyemedim""İyi yapmışsın baba"Alaric'in yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.Sonra bakışları ciddileşti."Arven.""Efendim?"Alaric Mira'ya baktı."Şimdi sana bir şey anlatmam gerekiyor.""Neyi?""Anneni."Arven'in yüzündeki gülümseme yavaşça kayboldu.Alaric'in sesi alçaldı."Ve 1897'de Mira'nın başına gelenleri."Koridorun arkasından Nox'un sesi bir kez daha duyuldu."Gerçeği öğrendiğinde... onu hâlâ koruyabilecek misin, Arven?"Arven arkasına baktı.Sonra Mira'nın elini daha sıkı tuttu.Bu kez cevap vermekten korkmadı korkmayacaktıda"Evet."Alaric oğluna baktı.Arven'in gözleri hâlâ yaşlıydı.Ama artık kararlıydı."Bu sefer onu yalnız bırakmayacağım."