Kan ve Gölge

Nox'un son cümlesi odada yankılandı."Onu kurtaran...

Mira'nın kendisiydi."Ne demek istediğini anlamaya çalışıyordum.Ama bir anda başım döndü.Oda gözlerimin önünde dönmeye başladı."Arven..."Dengemi kaybettim.Arven hemen beni tuttu."Mira!"Başımı onun omzuna yasladım."İyi misin?"Cevap veremedim.Arven'in bakışları koluma kaydı.Yaranın üzerindeki kumaş kanlıydı kanlar akıyordu.Arven'in yüzündeki ifade değişti."Hayır..."Bir anda nefesi hızlandı."Mira, hayır."Alaric hemen Arven'in önüne geçti."Arven!"Arven kumaşa bakmaya devam ediyordu."Ben buna dayanamıyorum çok güzel kokuyor..."Sesi titriyordu."Dayanamıyorum."Alaric iki eliyle oğlunun omuzlarını tuttu."Bana bak."Arven başını kaldırdı."Kendine gel.""Baba...""Gücünü kaybetme."Alaric'in sesi sertleşti."Yanımda tüp yok."Bir an etrafına baktı."Allah kahretsin..."Arven gözlerini kapattı."Ben kontrol edemiyorum."Alaric onu sıkıca tuttu."Ediyorsun.""Hayır!"Arven'in sesi çatladı."Mira'nın kanı..."Tam o sırada gözlerimi açtı.Arven'in ne kadar zorlandığını gördüm.