Kan ve Gölge

Ertesi gün Arven'i görür görmez kararımı vermiştim.Onunla konuşacaktım.Ne olursa olsun.Ders çıkışında koridorda yürürken Arven'in yanından geçtim."Arven."Durdu.Bana baktı."Ne?""Kütüphaneye gel."Kaşını kaldırdı."Neden?""Sadece gel."Cevap vermesini beklemeden yürümeye başladım.Kütüphanenin en arka tarafına gittim.

Rafların arasında neredeyse kimsenin uğramadığı küçük bir bölüm vardı.Arven birkaç saniye sonra geldi."Ne istiyorsun?"Etrafına baktı."Buraya neden geldik?"Derin bir nefes aldım."Çünkü bunu herkesin içinde söyleyemezdim."Arven'in yüzü ciddileşti."Neyi?"Ona doğru bir adım attım."Senin hakkında ne öğrendiğimi."Sessizlik.Arven gözlerini üzerimden ayırmadı."Ne öğrendin?""1897."Yüzü bir anda değişti."Northwood."Daha da yaklaştım."Black ailesi."Arven'in çenesi gerildi."Devam etme.""Eski fotoğraflar.""Yeter.""Ve kan."Arven bir anda sustu.Dün geceki görüntü yeniden aklıma geldi.Elimdeki kanı gördüğünde nasıl değiştiğini...Kendini nasıl geri çektiğini...Gözlerini kapatıp nefesini kontrol etmeye çalıştığını...Sonra son kelimeyi söyledim."Vampir."Arven'in yüzündeki bütün ifade kayboldu.Sanki zaman durmuştu.Birkaç saniye boyunca hiçbirimiz konuşmadık.Sonunda Arven başını hafifçe eğdi."Kim söyledi sana bunu?""Kimse."Gözlerinin içine baktım."Kendim buldum."Arven cevap vermedi."Yanılıyor muyum?"Sessizlik."Arven?"Başını kaldırdı."Bu kelimeyi bir daha burada söyleme."Kalbim hızlandı."Demek doğru.""Ben öyle bir şey söylemedim.""Ama inkâr da etmedin."Arven birkaç saniye bana baktı.Sonra raflara doğru dönüp alçak sesle konuştu."Sen hiçbir şey bilmiyorsun, Mira.""Yanılıyorsun."Başımı salladım."Artık biliyorum."Arven gözlerini kapattı."Keşke bilmeseydin."Bu cümleyle içimdeki son şüphe de kayboldu.Gerçekti.Arven Black...Gerçekten bir vampirdi.Ama hâlâ anlamadığım bir şey vardı."Öyleyse neden beni koruyorsun?"Arven bana baktı."Çünkü seni korumazsam..."Cümlesini tamamlamadı."Ne olur?"Arven cevap vermedi.Tam o sırada kütüphanenin uzak tarafından bir kitap yere düştü.İkimiz de sese döndük.Rafların arasında kimse görünmüyordu.Arven'in yüzü bir anda değişti."Buradan çıkıyoruz.""Ne oldu?""Çabuk.""Arven—""Şimdi, Mira."Sesindeki ciddiyet beni susturdu.Kütüphaneden çıkarken arkamı dönüp son kez raflara baktım.Yerde duran kitabın kapağı görünüyordu.Üzerinde tek bir sembol vardı.Kuzgun.Ve altında yazan tarih...1897.Kütüphaneden çıktığımızda Arven tek kelime etmedi.Ben ise susamıyordum.Aklımda yüzlerce soru vardı.Sonunda dayanamadım."Arven."Yürümeye devam etti."Arven, dur."Bu kez durdu.Arkasını dönmeden konuştu."Ne?""Senden korkmuyorum."Başını yavaşça bana çevirdi."Şimdilik.""Hayır."Gözlerinin içine baktım."Gerçekten korkmuyorum."Arven birkaç saniye sessiz kaldı."Bu kadar kolay olmamalı.""Kolay değil zaten."Bir adım yaklaştım."Sen bir vampiresin.