Renkler Ve Notalar

Bölüm 7•

Mimi'yi Beklerken

Tema:
Notalar ve Renkler.
Bölüm 7 — Mimi'yi Beklerken
Gece, evin üzerine ağır bir sessizlik bırakmıştı.
Salonun köşesindeki saat yavaşça ilerlerken Lavinia hâlâ koltuğun üzerinde oturuyordu. Gözleri şişmiş, yüzü ağlamaktan yorulmuştu. Birkaç dakika önce sakinleşmiş gibi görünse de Mimi'nin veteriner kliniğinde tek başına kaldığını düşündüğü anda gözlerinden yeniden yaşlar süzülüyordu.
Maria ise bütün gece gözlerini doğru dürüst kapatmamıştı.
Lavinia'nın hemen yanında oturuyor, bir an bile onu yalnız bırakmıyordu.
Bir eli Lavinia'nın saçlarındaydı.
Parmaklarını yavaşça sarı dalgaların arasından geçiriyor, saçlarını okşayarak onu sakinleştirmeye çalışıyordu.
"Çiçeğim..." diye fısıldadı Maria. "Biraz nefes al, olur mu?"
Lavinia burnunu çekti.
"Ya Mimi'ye bir şey olursa?"
Maria'nın yüzündeki gülümseme biraz hüzünlendi ama sesini mümkün olduğunca sakin tuttu.
"Olmayacak."
"Ama ya..."
"Bak, veteriner Mimi'nin durumunun kontrol altında olduğunu söyledi."
Lavinia gözlerini kapattı.
"Yine de orada yalnız..."
Maria eğilip Lavinia'nın dudaklarına kısa ama tutkulu vir öpücük kondurdu.
"Yalnız değil. Veterinerler yanında."
Lavinia cevap vermedi.
Maria birkaç saniye onu izledikten sonra komik bir ses tonuyla:
"Üstelik Mimi'nin veterinerdeki herkesi kendine hayran bıraktığına eminim."
Lavinia hafifçe kaşlarını kaldırdı.
"Nasıl?"
"Çünkü bizim evde bile patron o."
Lavinia'nın dudaklarının kenarı çok hafif kıvrıldı.
Maria bunu görünce hemen devam etti.
"Bugün kliniğe gidince veterinerlere muhtemelen 'Burası artık benim evim' diye bakıyordur."
Lavinia istemsizce küçük bir gülümseme çıkardı.
"Saçmalıyorsun."

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları