Komuthan/gercek ailem
Bölüm 4•
Nöbet
Tema:
herkesin nöbet tutması gerekiyordu.Ben bu ruh halimle gercekten hiçbir sey yapamıyordum
ruh halim beni cok kötü yapmıstı
dogum günüm ise asla ama asla kutlanmamıstı.Benim babam ölmüstü o gün birde kutlamamı yapılacaktı
yapmam yaptırmam
herkesten buda asırı kırıcıydı
"ali evladım artık kendine gel"
"Anlamadım efendim"
"canın yanıyor farkındayım ama özellikle aileleri ile gezen askerleri görünce bir tuhaf oluyor sun evladım cidden iyimisin"
herseyi anlatma istegi düstü ama asla anlatamam ki
"neyse bugün nöbetcisin 2 saat nöbet yap sonra uyu bak sana iyiliğim bu"
gercekten ben bu komuthana hayrandım evet ben hayranım cok seviyorum
o benim iyiliğimi istiyodu
"Tamam komuthanım"
normalde gördügüm komuthanlar cok asi oluyorlardı asırı tatlıydı yemin ederim ya
nöbetim o kadar kolaydı ki aglamadan ilk kez nöbet yapmıstım yani
hatta komuthanı bile uyandırmadım o uyurken ben nöbet yaptım
ben neden bu kadar mutluyum anlamadım babamın acısı bende daha az acıtmaya baslıyordu
ama söyle bir sıkıntı varki cok yorgundum sabahtan yani dünden beri uyumadım.Normal olanı zaten yorulmamdı
Eve gidince uyuma hayallerim vardı uykuyu cook seviyorum
"Hadi nöbetin bitti eve dönebilir sin"
ev dedigi de askerlerin kaldığı yerdi ama ben her mutlu olduğumda kesin beni üzecek seyler oluyordu
ve içimden savas olacak diyordu
yakında savas olucak
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 23 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları