İnsanlığın sınırında doğanlar

kediyi alıp eve getirdim ve ona bir iki gün yatabileceği yer yaptım "su kabı, kedi maması, mama kabı ve... yatacak bir yer, bu kadar galiba ya, dimi? " diye bir yoklama yaptım "sen nereden anlıyıcaksın, sonuçta sen bir kedisin... öf! birde senin ismini bulmamız lazım! sen koy ismini! onuda sen yap! delirme Alaca! ama zaten delirmediysen neden kediye sen ismini koy dersen ki? " dedim yorgun bir şekilde canım çıkmıştı ve kafam basmıyordu gerçekten " senin ismini yarın seçeriz, şimde sana saçma sapan bir isim buluyum kötü olur" dedim. artık eminiz delidiğime kediyle tartışıyorum çünkü! " iyi geceler ... ıııı. neyse boş ver" dedim ve yatak odama doğru ilerledim, kapıyı kapatmadım çünkü zaten evde sadece kedi vardı. yatağımı açtım ve uzandım, yavaş yavaş gözlerim ağırlaştı, hakim olamadan yüralar alemine daldım.

Nathan demirel"ya zaten evi taşırken beni unutmuşlar, birde üstüne gelmişim kütüphaneye, korumam gereken kitabı bir kız almış, evemi götürür, yakarmı, belli değil!" diye sitem etti Nathan " acaba bu kızı vaz geçerek Bilirmiyim? bence yaparım, " dedi ve bir ses duyuldu " çok kendine güvenme bence Nathan, her şeyde olduğu gibi bunuda batırıcaksın" dedi ve yerini belli etti, kütüphanenin bir rafına yaslanmış Nathan ve bazen de kitabı okuyan o kıza bakıyordu " sence bu kız tanıdık gelmiyor mu? " diye sordu gözlerini kısarak " sessiz ol, kız duyucak, ve eyer duyarsa ben bir gözü yeşil diğer gözü kahve rengi bir şekil değiştirenim! " diye sitem etti tekrar " tabi ya! sen şekil değiştirensin! bak şimdi, sen dönüş ve kızın dikkatini dağıt bende kitabı alıcam" dedi