****
Kız isteme gecesi gelip çattığında ev tam anlamıyla bir seferberlik alanına dönmüştü. Annem salonun ortasında "Gümüş tepsiyi nerede bıraktık?" diye turluyor, emekli başkomiser babam Hikmet Bey ise ceketinin düğmelerini ilikleyip ilikleyip açarak salonda bir aşağı bir yukarı voltaj atıyordu.
Ve tabii ki gecenin ana bombası: 11 yaşındaki küçük kardeşim Mete... Kendisi o gece "Ablamı satmıyorum" temalı devasa bir operasyon başlattı.
"Abla," dedi Mete kapımın pervazına yaslanıp çikolatalı bisküvi çiğnerken. "Bu gelen adam aşiret ağasıymış doğru mu? Koca bıyıklı, herkesi bağırtan adamlardan mı?"
"Ağalığı kendine Mete," dedim aynada son rötuşları yaparken. Üzerimdeki mürdüm rengi şık elbise tek kelimeyle kusursuzdu. "Hem adamın bıyığı da yok, keskin hatları var. Lafına dikkat et bakayım sen."
Mete gözlerini kıstı. "Valla abla ben bu adamı gözüm hiç tutmadı. Seni bu evden çıkarmam için bana en azından bir Play Station 5 ile üç kutu dev Lego seti alması lazım. Yoksa kapıyı içeriden kilitler, adamı içeri sokmam!"
Gözlerimi devirdim. "Mete, sakın delilik yapıp adamdan para isteme! Adamın şalterleri zaten hemen atıyor!"
"Görürüz Ağa Efendi'yi..." dedi Mete tehlikeli bir sırıtışla.
Kapı zili zırıl zırıl çaldığında salonda bir anlık hayat durdu. Babam boğazını temizledi, ben mutfağa doğru kaçtım.
Kapı açıldığında Azad Ağa, yanında meşhur annesi Zümrüt Hanım ve babası Hamza Ağa ile içeri adım attı. Azad’ın elinde neredeyse bir çam ağacı büyüklüğünde çiçek buketleri ve devasa gümüş çikolata tepsisi vardı. Üzerindeki simsiyah takım elbiseyle adeta dergiden fırlamış gibi duruyordu ama yüzünde "Kızı almaya geldik, vermezlerse yakarım" ifadesi hâlâ duruyordu.
"Selamün aleyküm Hikmet Bey," dedi Azad’ın babası Hamza Ağa, gayet babacan bir sesle.
"Aleyküm selam Hamza Ağa, buyurun geçin," dedi babam, o emniyet müdürü edasıyla göz süzerek.
Tam salona geçeceklerdi ki koridorun ortasında 1.40 boyundaki Mete peydah oldu. Kollarını iki yana açıp kapıyı kapattı.
"Durun bakalım!" dedi Mete ciddiyetle.
Azad elindeki devasa çiçekle kalakaldı. "Ne oldu küçük adam? Güvenlik kontrolü mü var?"
"Evet," dedi Mete çenesini kaldırarak. "Ablam bu evin tek hekimi, göz bebeği, sırdaşı. Öyle eli boş gelip 'kızı aldım gittim' demek yok. Ablamı öyle kolay vermeyiz biz!"
Azad tek kaşını kaldırdı, dudaklarının kenarında o meşhur deli sırıtış belirdi. Çiçeği korumaya uzatıp Mete’nin önünde diz çöktü.
"Peki ne kadarlık bir teminat istiyorsun küçük bey?" dedi Azad sesi alçalarak.
Mete hiç ikiletmedi: "Bir tane son model Play Station, altı tane dev Lego Star Wars seti, bir de aylık harçlık bağlaması!"
Zümrüt Hanım elindeki yelpazeyi şokla sallamaya başladı. "Tövbe estafurullah, kız istemeye geldik, rüşvet meclisine düştük!"
Azad Ağa ise başını geriye atıp koridorda çınlayan o devasa kahkahasını patlattı. Cebinden cüzdanını çıkardı, içindeki tüm nakit parayı ve kartvizitini çıkarıp Mete’nin eline tutuşturdu.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Bu mete de ablası gibi ne de olsa hangi ailenin çocuğu ama yine harika bir bölüm olmuş canım
Yorum
Yorum bulunamadı.