“Gözlerin, en sevdiğim cümleydi.” ✧
-Azad
✧˖° 🪻 ⋆。˚
Dün gecenin yorgunluğu üzerimdeydi ama mesai saat dokuz dedi mi Hazal Yılmaz için hayat dururdu. Düğündeki zümrüt yeşili iddialı elbisemi ve stiletto’larımı bir kenara bırakmış, üzerime beyaz önlüğümü çekmiş, saçlarımı sıkı bir topuz yapmıştım. Ben Acil Servis’in en gözü pek pratisyen hekimiydim; burada ne ağalık sökerdi ne de patronluk.
Stetoskopumu boynuma asıp koridorda ilerlerken, en yakın mesai arkadaşım ve doktor dostum Elif nefes nefese yanıma koştu. Yüzündeki ifade tam bir "dünyanın sonu geldi" panikiydi.
"Hazal! Çok şükür buradasın!" dedi Elif, koluma yapışarak.
"Ne oldu Elif? Mavi kod mu verildi, ne bu halin?"
"Yok kızım, mavi koddan daha tehlikeli bir şey!" Elif etrafı kontrol edip sesini alçalttı. "Pansuman odasında dev gibi bir adam var. Kolunu derin bir şekilde yaralamış, kanı durduramıyoruz ama adama dikiş attırmıyor!"
Gözlerimi devirdim. "Lokal anestezi yapıp dikin işte Elif, ilk defa mı huysuz hasta görüyorsun?"
"Öyle değil!" dedi Elif yalvaran gözlerle. "Adam hastaneyi birbirine kattı. 'İlle de Hazal Doktor gelsin! O sarı çiyan... Yani pardon, o yeşilli kız dikmeyecekse bu kolu kestiririm daha iyi!' diye bağırıyor. Adımı verdik, 'Yok, soyadı Yılmaz olanı getirin' dedi. Kızım kim bu adam, senin belalın mı?"
Beynimde bir anlığına şimşekler çaktı. Sarı çiyan mı? Yeşilli kız mı?
Gözlerimi devirmemek için kendimi zor tuttum. "Siyah gömlekli, esmer, cüsseli bir şey mi?"
"Evet! Yanında da iki tane takım elbiseli koruması var, kapıda nöbet tutuyorlar!"
"Tamam Elif," dedim derin bir nefes alıp önlüğümün ceplerine ellerimi sokarak. "O benim dün geceden kalma bir 'arıza' hesabım. Ben hallederim."
Pansuman odasının kapısını sertçe açıp içeri girdim.
Azad Ağa, muayene sedyesine kurulmuş, sağ koluna sarılı kanlı bezi umursamadan sol eliyle telefonundan bir şeyler inceliyordu. Üzerindeki pahalı gömleğin kolu sıvanmıştı ve ön kollarındaki derin kesik gerçekten de ciddi görünüyordu. Ama yüzündeki o pişkince gülümseme... Dün geceden hiçbir şey kaybetmemişti.
Kapının kapanma sesiyle kafasını kaldırdı. Gözleri beyaz önlüğüme, ardından topuz yaptığım saçlarıma kaydı. Yüzündeki o 'akıl sağlığını kaybetmiş deli ağa' sırıtışı anında yayıldı.
"Ooo, Mahalle Güzeli..." dedi sesi odada yankılanırken. "Pardon, Hazal Doktor demeliydim galiba. Yeşil elbise de yakışıyordu ama bu beyaz önlük sana ayrı bir hava katmış."
Kollarımı göğsümde birleştirdim, sedyeye doğru iki adım attım. "Senin derdin ne Azad Ağa? Hastaneyi birbirine katmışsın. İğneden mi korkuyorsun da stajyer doktorları kovdun dışarı?"
Azad hafif bir kahkaha attı, ardından yarasını sızlatan bir hareketle kolunu hafifçe kıpırdattı. "İğneden korksam senin o batan dilinden korkardım Hazal. Ben sadece kolumu işin ehline emanet etmek istedim. Dün gece beni rezil ettin, bugün de beni tedavi edeceksin."
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Canım çok beğendim emeğine sağlık balım mükkemmeldi adam kesinlikle hazala deli olmuş kızın peşini bırakmıyor valla ben azadın karizmasına ve yakışıklına bakarım çünkü bakalım azad hastene ortasında halay çekecek mı merak ediyorum 😁😁😁😁
Bak kim geliyor görüyor musunuz İşte bir deli halinden belli Deli deli kulları küfürlü Deli deli kulakları küpeli bu ya da bir tane küpe mi taksak acaba o zaman tam şarkıdaki deli olurdu eminim şarkıda bahsettiği gibi Avrupa’ya da gitmiştir
BALIMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM MÜ KE MM EL OLMUŞ MÜKEMMMELLLL AMA LÜTFEN YAZ O SAHNEYİ YA ACİL SERVİSİN ORTASINDA HALAY ÇEKEN AZAD I OKUMAK İSTİYOM
nermin sen bu erkek karakterleri neden bu kadar manyak psikopat yapmaya başladın okurken ben çıldırıyorum ben aşık oluyorum kadın başrol den önce ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ bana birini verirsen mutlu olurum
Yorum
Yorum bulunamadı.