🍁🍂
"Kadere karşı gelme artık!" lafı acil servis koridorlarında çınlarken, elindeki serumla kaçan Burak'ın arkasından fırlattığım bisküvi paketi boşa gitti. Azad ise kazağını tutan elime bakıp gülümsüyordu. Yüzündeki o kendinden emin, gözlerinin içi gülen ifade o kadar gıcık ve bir o kadar da etkileyiciydi ki, kazağını hırsla bıraktım.
"Ağalığın batsın senin!" dedim, önlüğümün ceplerine ellerimi tıkıp hızla doktor odasına yürürken. "Gecenin ikisinde acile gelip adam kovalıyorsun! Akıl yok ki sende, valla yok!"
Azad arkamdan kıkırdayarak geldi. Kapıyı tek eliyle açıp içeri girmeme izin verdi, sonra kendisi de arkamdan süzülüp kapıyı kapattı. "Ulan Mahalle Güzeli, adama şükret ki aranıza giren her engeli bertaraf ediyor. Hem ben kovalamasam adam senin arkandan hâlâ yavuklu diye bağıracaktı."
"Adam senin yüzünden bağırdı zaten!" Masa başına geçip koltuğa kurulduktan sonra gözlerimi kıstım. "Sen dün geceden beri bu hastaneyi kendi konağın sandın Azad Ağa. Şimdi çık git şuradan, nöbetimin son saatlerinde kafamı dinleyeyim."
Azad Ağa cevaben karşımdaki koltuğa gayet geniş bir şekilde kuruldu. Bacak bacak üstüne atıp gözlerinin içindeki o deli pırıltıyla bana baktı. "Çıkmıyorum."
"Nasıl çıkmıyorsun ya? Burası bekleme salonu mu?"
"Benim yavuklum burada nöbet tutarken ben evde rahat uyuyamam," dedi dalga geçer gibi bir tonda. Ama bakışlarında öyle bir samimiyet vardı ki, yüzüme hafif bir sıcaklık bastı. "Ayrıca sabah altıda nöbetin bitiyor. Seni çorbacıya götüreceğim."
"Ben seninle hiç bir yere—"
"Gelmeyeceksin, biliyorum," diye lafımı kesti. "O yüzden ben seni zorla götüreceğim. Seçim şansı sunmuyorum yani."
Gözlerimi devirdim ama içten içe bu inatçı adamın geri adım atmayacağını çok iyi biliyordum. Nitekim sabahın altısına kadar Azad o koltuktan kalkmadı. Arada bir acile gelen acil vakalarda dışarı çıkıp bekledi, ben içeri girdiğimde ise gözlerini bir an olsun üzerimden ayırmadı.
Sabah altı sekizde nöbeti Elif’e devrederken, Elif bana yaklaşarak fısıldadı: "Kızım bu adam gece boyu burada mı oturdu? Yemin ederim dışarıdaki korumalar bile kapıda nöbet tuttu. Bütün hastane sizi konuşuyor Hazal, 'Ağa kızı acilden kaçıracak' diyorlar!"
"Saçmalama Elif," dedim yorgunluktan esneyerek. "Adam laftan anlamayan bir deli, hepsi bu."
Hastaneden dışarı çıktığımda sabahın tatlı soğuğu yüzüme çarptı. Kapının önünde siyah, devasa bir arazi aracı duruyordu. Azad, sürücü koltuğunun kapısına yaslanmış, elindeki sigaradan son bir fırt çekip yere attı ve botunun ucuyla ezdi.
"Gidelim mi Doktor Hanım?" dedi arabayı işaret ederek.
"Kendi arabamla gideceğim ben," dedim otoparktaki emektar hatchback'imi göstererek.
Azad tek kaşını kaldırdı, cebinden çıkardığı bir anahtarı parmağında döndürdü. "Senin arabanın anahtarı Elif’in çantasındaydı, dün gece ben 'güvenlik gerekçesiyle' rica edip aldım. Hadi bin, uzatma."
"Sen benim araba anahtarımı mı çaldın?!" diye bağırdım.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Canım bayıldım resmen çok mükemmeldi harika olmuş ❤️❤️❤️💖💖💖
Bence ciddi bence yapar çünkü bu bir deli deli dedi kulakları küpeli bir ağa duruyor karşımızda
BAYILDIMM
Yorum
Yorum bulunamadı.