Mavi Güneş
Yekta benden bir şey saklıyordu ve ben onu bulacaktim, odamdan çıktım indim aşağıya, Yekta tam da çıkıyordu onu yakalamıştım, bakışları beni bulduğunda sanırım gelmemi istemediğini bir bakıştı.
“Mavi sen hiç bir yere gelmiyorsun!”
“Gelecem Yekta, benden bir şey saklıyorsun ve ben onu öğrenmek istiyorum, ya söyle, ya da seninle gelmeme ses etme, seçim senin.”
“Mavi, beni çok zor durumda bırakıyorsun, anla beni lütfen içeriye gir bak Hira da endişelendi seni böyle gördüğü icin.” Hira'ya döndüm.
“Endişelendin mi?”
“Yoo niye endişeleneyim?”
Yekta’nın “Ulan Hira...” dediğini duydum. “Neyse işte gelmiyorsun, orasi cok tehlikeli.” dedi.
“Madem tehlikeli sen niye gidiyorsun?” diye soru sordum.
“Mavi, sikicem amına koyayım! Evde kalacaksınız diyorsam evde kalacaksın bitti!.. yürü Yaman.” dedi evden çıktı ikisi.
Hira'nın yanına doğru ilerledim, oturup elime telefonumu aldım, bunlar bizden gizli ne çeviriyor? Telefondan Yekta’nın telefon sinyalini bulamıyordum ondan dolayı bilgisayar lazımdı ve ben nerden bulacağımı iyi biliyordum, Yekta’nın çalışma odasına doğru çıkarken Hira da peşimden geliyordu, hemen oturdum bilgisayar başına ve sinyali aramaya başladım.
“Yekta duyarsa bize yapacaklarını düşünebiliyor musun acaba canım arkadaşım?”
“Bana kıyamaz o biliyorum.” dedim ekrana bakarak.
“Çok emin konuştun... bak Mavi, bunlar mafya her ne kadar sana kıyamaz diye düşünsende bunların acıması olmaz, sen yol yakınken bırak hadi...”
“Aha valla buldum! Sinyali buldum! Hadi çıkıyoruz.”
“Ben ne diyorum sen napıyorsun!”
Evden çıkarken sinyali benim telefona gönderdim, yeri benim telefondan takip edecektik, fazla uzaklaşmamışlardı bu yüzden onlara 5 dakikalık mesafeyle yakındık, ilerde durdum arabanin farlarını söndürdüm ve karşıya baktım. Bu Yekta’nın arabasıydı gelmiştik, tabi hemen inmedik arabadan sonra kimse den ses çıkmayınca kapıyı açıp indim.
“Başımıza iş açacaksın söylemedi deme Mavi.”
“Yav bi sakin olsana sen, bak ordalar seslerini duydum gel hadi.”
İlerledik ve durduk, burası depo gibi bir yerdi, soba gibi üzerinde ateşler yanan bidonlar vardı, onların yanından geçip yürürken içki içen iki tane adamı da görmezden gelmiştik, laf atmışlardı ama dönüp umursamadık, şimdi kapının tam önündeydik yarı aralıktı kapı, birazcık daha yaklaşınca duymaya başladım.
“Abi nolursun yapma! Yerini bilsem neden söylemeyeyim?”
“Onun köpeği olduğun için olabilir mi? Söyle nerde Doğan denen herif!”
Doğan mi? O kimdi? Yekta onu neden arıyordu, birden kalın bir ses duyunca irkildim, bu onun sesiydi, Yekta'nın babasıyla konuşurken duymuştum bu aynı sesi, bu adam söylemişti o gün Kemal denen adama üvey olduklarını.
“Beni mi arıyorsun Evlat?”
İyice saklandık, bu adamın Yekta ile işi neydi, Yekta, Doğan denen adamı karşısında görünce şaşırmıştı, silahını bu sefer Doğan denen adama çevirmişti.
“Geldin demek.” dedi Yekta sesi sakindi.
Bölüm Yorumları