Mavi Güneş
Doğan vurulmuş yerde yatarken bulmuştuk onu, Yekta yaklaşıp nabzına bakınca merakla ona baktım, ölmüş mü acaba? Hem bu Doğan kimdi? Bizden ne istiyordu? Yekta kafasını sağa sola sallayarak öldüğünü belirtmişti, yerden kalkıp çıkışa doğru giderken kolundan tuttum, bakışları benim kolunu tuttuğum elime kaydı, bakışları sertti ve kolunu sert bir şekilde çekti.
“Dokunma bana!”
Sonra arkasını dönüp çıkmıştı, haklıydı ne yaparsa hakkıydı, ben yanlış yaptım bana güvendiğini bildiğim halde ondan sır saklamış yalan söylemiştim, hemde beni tanımadan güvenen birine, canım hiç bu kadar yanmamıştı, Hira'nın da Yaman ile konuştuğunu görmüştüm, iki dakika yanlız bırakmaya gelmiyordu bu kızı, tamam aşıksın anladık, ama bunu ona belli edeceksin haberin yok! Ona doğru yaklaştım.
“Hira, bölüyorum ama gitmemiz gerek.”
“Ama Yaman ile bir şey konuşuyorduk.”
“Sorun değil güzellik, başka zaman yine konuşuruz.” işaret parmağını burnuna sürttü Yaman, Hira’nın. “Sana söz.” dedi ve çıktı mekandan.
“Ya Mavi, en güzel anlarımın katilisin sana yemin ederim, bi bırakmadın konuşalım şu çocukla.”
“Benim derdime bak senin derdine bak, adam beni işten kovdu! Beni istemediğini belli etti böylece işte.”
“Dur bakalım ya buluruz bir hal çaresini.”
Mekandan çıktık, araba vardı bizi bekleyen şimdi yoktu, Yekta bizi almadan gitmis olamazdi değil mi? Ama araba yoktu! Yaman arabasının yanında durmuş telefonda konuşuyordu, sonra bize baktı telefonu kapattı, bize doğru gelmeye başladı.
“Abinin acil bir işi çıkmış o yüzden sizi ben bırakacam.”
“İşi çıkmış demek... sanmam.” dedim kendi kendime.
“Anlamadım ne dedin Mavi?”
“Bir şey yok Yaman, biz kendimiz gid-”
“Tamam geliyoruz.” dedi Hira.
Kolunu cimcirdim, çığlık attı ufak sonra bana döndü.
“Ya sen napıyorsun! Kolumu kopardın.”
“Abart! Hem senin yaptığına ne demeli? Sırf çocuğa aşıksın diye Yekta'nın dediğini mi yapalım kuzu kuzu? Adam beni istemiyor bu yüzden beni almadan gitti ben bir de yüzsüzlük mu yapayım bu arabaya binerek?”
Hira arabaya binince şaşkınca ona baktım, bunu yapmış olamaz! Beni umursamayıp arabaya binmişti, üstelik kolumdan çekip beni de bildirmişti, bu kiz beni katil edecek bir gün, Yekta öne geçip arabayı çalıştırdı, Hira kulağıma eğildi ve şunu dedi.
“İnatlaşma, ikimizin de üzerinizde para yok nasıl gidecektik eve?”
Sustum yol boyunca konuşmadım, ama Hira maşallah susmak bilmemişti, ikisi sürekli konuştu da konuştu, Yaman ile konuşurken ben cama bakıyordum, akıp giden yoldan gözümü ayırmadan, benim evimin olduğu sokağa girince Yaman'a baktım, biz Yekta'nın evinde kalmayacak miydik yani?
“Yekta artık kendi evinizde kalacağınızı ve korkulacak bir şeyin olmadığını, güvende olduğunuzu söyledi.” beni yanında istemiyordu.
Arabadan indik ve eve doğru ilerledik, bu kötü gününde yanında olmak istiyordum ama o beni itiyordu, kalbim diyor ki “Onu dinleme.” ama aklım da tersini söylüyordu. “O seni çok kırdı, sen onun üzülmemesi icin susarken onun yaptığına bak.” diyordu.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Yeni bolummm
ÇOKKK GÜZELLLLL
Yorum
Yorum bulunamadı.