Mavi Güneş
Onun dudakları benim dudaklarıma baskı yaparken kollarımı doladım boynuna karşılık vermek için, birden beni itti anlamayarak Yekta'ya bakıyordum, Yaman'a bakip kahkaha atmaya başladı, Yaman da benim gibi anlam veremiyordu.
“İddayı ben kazandım Yaman!”
“Ne iddası?” diye sordum.
“Biz Yaman ile iddaya girdik, Mavi'yi en kisa zamanda kendime aşık ederim diye bana inanmamıştı, ben kazandim.” deyince beynimden vurulmuşa döndüm.
“Abi sen ne saçmalıyorsun!”
“Lan hani bi kaç gün önce iddaya girdik ya seninle, sen dedin tavlayamazsın diye bende dedim ben kendime güveniyorum hatırlasana...”
“Haa tamam hatırladım evet doğru sen kazandin.” dedi Yaman ve Hira ona tokat attı.
“Lan siz benim arkadaşımın duygularıyla mi oynadınız!”
“Hira!” dedi bileğinden tutup onu çıkardı evden Yaman.
“Lan bırak beni amına koduğumun çocuğu!”
“Yaman bırak arkadaşımı!” ona atıldım ama Yekta beni bileğimden yakaldı...
Ondan nefret ediyordum! Duygularımla oynamıştı, kolumu cektim ondan ve tokat attım, başı yana döndü.
“Bir daha sakın karşıma çıkma! Piç kurusu!”
Kapıdan çıktım, arkamdan seslenmişti onu duymazdan gelmiştim, arabaya doğru yürüdüm, Hira beni kolumdan tutup kendine çekip sarılınca ağlamaya başladım, bir süre böyle kollarında ağlayınca rahatlamış gibi hissetmiştim kendimi, arabaya bindim direksiyon başına Hira geçmişti, arkama dönüp baktım. Gelmiyordu beni durdurmuyordu, istiyor muydum peki gelmesini ve beni durdurmasını, işte ondan emin değildim, bir yanım gurursuz musun derken, diğer yanım tam tersini söylüyordu, araba hareket edince ev uzaklaşmaya başlamıştı bizden.
“Gidecem burdan.”
“Mavi saçmalama! Nereye gideceksin hem?”
“Zonguldak'a Ereğli'ye, orda benim en yakın arkadaşım var, biraz kafa dinlerim hem iyi gelir. Yoksa burda kalip düşündükçe ben kafayi yiyecem.”
“Tamam ama uzun süreliğine değil, kısa süreliğine olacak tamam mi? Ben burayi seviyorum başka yer bana yabanci geliyor ve rahat edemiyorum.”
“Ben biliyorum senin neyden rahat edemediğini, merak etme Yaman'ı da ara o da gelsin istersen ondan ayrı kalmak istemiyorsan.”
“Mavi, aramızda bir şey yok bu yanlış olur bence.”
Araba evin önünde durdu kapıyı açtım ve indim, kapıyı açıp girdim içeriye, kendimi banyoya atacakken yerde bir zarf vardı, eğilip aldım o ara Hira içeri girdi, benim elimdeki zarfı gördü merak edip yanımda durdu.
“Bu ne şimdi?” dedi Hira.
“Farkındaysan daha açmadım bebeğim.”
Zarfı yırttım ve içinden bir resim ve kağıt çıkmıştı, resime baktim bu adam Doğan dan başkası değildi bu fotoğraftaki, kucağında iki tane bebek vardı arkasını çevirdim resmin, bir sey yazmıyordu sadece tarih vardı iki tane, 2006 ve 2004 yazıyordu, bunlar neyin tarihiydi? Hira kağıdı aldı ve açtı okumaya başladı.
Kızlarım... ben babanız Doğan... biliyorum bu gerçeği size söylemediğim için kızacaksınız bana siz abla kardeş birbirinizi bulmuşsunuz, sizi bir araya getiren bendim, Hira'ya o gizemli mesajı ben attim, yanına gelmesi için ikinize de ulaşmaya çalıştım onca gün, ama bana engel oldu Yekta, bu yüzden bu yolu seçtim bende, biliyorum bu satırları okurken benden nefret edeceksiniz, ama şunu bilin ki sizi aramaktan asla ama asla sizden vazgeçmedim...
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Lütfen bölüm
Yeni bölümnmmmm
ÇOKKK GÜZELLLLDIIİİ
Yorum
Yorum bulunamadı.