Mavi Güneş
Doğan denen adamın bana attığı mesajı bir kez daha okudum, aklı sıra beni korkutacak. Ama bu işe son vermezsem böyle mesaj atıp duracaktı, o yüzden bir sey yapmam şarttı, bakışlarım Yekta'ya kaydı, ondan bu durumu gizlemeyi hiç sevmiyordum, ama yapmam gerekiyordu, yanına yaklaştım yatakta huzurlu bir şekilde uyuyordu, eğilip dudağına küçük bir buse bıraktım, kımıldamadı edildiğim yerden kalkınca bileğimden kavradı ona döndüm.
“Sen uyumuyor muydun?”
“Bir melek geldi yanıma oturdu, bana güzel güzel bakip dudaklarımdan öptü, nasil uyuyabilirim?” bu sözleri kalbimi hızlandırdı.
“Ben de rahatsız etmemek için sessiz ve yavaş hareket etmiştim, ama senin duyun çok hassasmış.” sonra üzerimdeki kıyafetlere baktı.
“Bu kıyafetler falan... sen bir yere mi gidiyordun? Mavi benden bir sey saklama artık yeter!”
“Yok bir şey Yekta saçmalama!” dedim ve kalktım.
“Eğer saklıyorsan ve ben bunu öğrenirsem, çok kötü olur Mavi.” dedi ben odadan çıktım.
Gözümden akan yaş yanaklarımdan yol çizip inmişti çeneme, elimin tersiyle sildim ve indim salona, Yaman ve Hira yan yana oturmus sohbet ediyorlardı, annem için doktor çağırmıştım bugün gelecekti, onlar orda konuşurken annemin odasına girdim, yatakta yatarken ilk günkü gibi halsiz bakmıyordu bana, yanına gidip oturdum.
“Kızım, iyi misin sen? Niye ağladın?”
“İyiyim annem, bir şey yok, sen nasılsın daha iyi misin?”
“İyiyim, antibiyotik veriyor Hira o benim cok uykumu getiriyor sadece.” dedi yataktan doğrulup otururken.
Annemle biraz sohbet ettikten sonra ona sarılıp çıktım odadan, ondan ayrılmak bana zor gelecekti biliyorum, evden çıkmadan kafami kaldırıp Yekta'nın odasına baktım, her şeyi ondan saklamaktan bıktım ama mecbur olmak o kadar kötü bir şeydi ki, evden çıktım ve arabaya bindim, telefonu cebimden çıkarıp o numaraya mesaj yazdım.
“Konum at lan geliyorum!”
Arabayı çalıştırdım yola çıktım, beni neler bekliyor bilmiyorum, belki ölecektim ya da öldürecektim, ama birincisi daha yakındı bana emin değildim, telefonuma mesaj gelince kırmızı ışıkta durdum ve telefonu aldım açtım, konumu aldim ve yola devam ettim yeşil olunca, biraz ilerledikten sonra Yekta’nın Range Rover'i önümü kesmişti, siktir! Ha siktir! Biliyordum takip edeceğini ne yapacaktım şimdi? Arabadan inip benim arabama doğru yürüdü, camı tıkladı açmam için, kapıda duran tuşa bastım, cam indi ve Yekta'nın bana öfkeyle bakan yüzünü gördüm.
“İn arabadan Mavi hemen!” dedi ve geri çekildi camdan.
Kapıyı açtım ve indim, arabayı kenara çekmiştim tabi ki önce, beni bileğimden tutup çekiştirip kendi arabasının yanına getirdi.
“Sana benden bir sey saklama dedim! Sen ne yaptın? Yine sakladın, Niye Mavi niye! Allah kahretsin ya! Neden Mavi!”
“Tamam sakin ol, bak ben kimse zarar görmesin istedim tamam mi?”
Bölüm Yorumları