Mavi Güneş
Yekta'nın evinde bana ayrılmış odada oturuyorum, Hira yanımda ben Yekta'nın yüzünü görmemek için bu odada sonsuza kadar kalabilirdim, Hira telefondan sosyal medya da dolaşırken kafamı uzattım ve baktığı şeyi görünce kafasına vurdum,
“Napıyorsun ya!”
“Sen taktın şu Yaman'a.”
“Evet, soy adını da öğrendim, baksana çok havalı... Yaman Karahan offf isme bak ya!”
“Sapıttın mi? Yaman'ın kızları tek gecelik olarak kullandığını duymuştum ama sen bilirsin.”
“Ben onun huyunu düzeltirim, kendime aşık edersem bu iş tamamdır.”
Akşam saati gelmiş ben hâlâ odadan çıkmamıştım, karnımın gürültüsünden kıkırdamıştım, sanki davul çalıyordu. Aşağıda sesler geliyordu kapı çalınca ikimizin bakışları kapıyı bulmuştu.
“Hira, Mavi hadi yemek hazır.” dedi Yaman.
“Hemen geliyoruz...” dedi hevesli ve heyecanlı sesle.
“Tamam hadı.” dedi gülerek sonra çıktı.
“Sen belli ediyorsun farkında değilsin.”
Yataktan çıktım sonra odadan aşağıya indim...
Hira Güneş
Mavi ile aşağıya inerken Yaman'ı gördüm elinde telefon koltukta oturmuş ekrana bakıp gülüyordu, neye bakıp da güldüğünü çok merak etmiştim, Mavi de kolumu dürtünce ona baktım ve Yaman'ı göstermiştim, Mavi masaya geçti oturdu ben hâlâ ona bakıyordum, arkasından yaklaştım ve ekrana bakmaya başladım tam net göremiyordum biraz kafamı ileri uzattim instagram da kızlara bakıp mi gülüyordu bu?
“Bu kadar meraklı olduğunu düşünmemiştim Hira.” dedi Yaman ekran dan kafasını kaldırmadan.
“Ben senin ekranına bakmıyordum ki.”
Kafasını arkaya çevirdi, sonra telefonu masaya bıraktı ve bacak bacak üstüne attı, gülümsedi.
“Ben ekrana baktığını söylemedim ki.”
Şimdi sıçmıştım! Kendi ayağıma sıkmıştım, ben bu oyuna nasıl gelmiştim kahretsin! Yerinden kalktı ve bana doğru yürüdü tam dibimde durdu, nefeslerimiz birbirine karışıyordu, yutkundum, bir insan bu kadar etkileyici ve yakışıklı olmamalıydı bu doğaya aykırıydı.
“Bu kadar meraklı olmak başına iş açar Hira.” dedi ve kulağıma doğru eğilince kalbim hızlandı. “Dikkat et, herkes ben gibi sakin olmayabilir...” dedi ve uzaklaştı...
Elimi kalbime götürdüm bu adam beni kalpten götürecekti bir gün, masaya doğru ilerledim ve sandalyeyi çekip oturdum, Yekta'yı aşağıdan yukarıya çıkarken gördüm, elinde kırmızı bir dosya tutuyordu, onu getirip sehpaya bıraktı sonra yemek masasına geçti ve oturdu.
“Nasılsın, daha iyi misin?” dedi Yekta, Mavi'nin gözlerine bakarak.
“Bu seni ilgilendirmez Yekta.” dedi ve sustu.
Ben bu kızı anlamıyordum, adam onun ilgisi için ölüyordu, aşık olduğu bes belliydi ama benim mal arkadaşım bunu anlamayacak kadar salaktı, Yekta'nın tabağı boştu hala bir sey almamıştı önüne, ben yemeğimi yemiş bitirmiştim çoktan, Mavi de zorla yiyor gibiydi. Yaman'a bakınca gözleri hemen beni buldu, gözlerimi kaçırdım hemen...
Yekta Demir Aslan
Mavi bana bakmıyordu, yemeğini yemiyordu, benim yüzümü bile görmek istemiyordu, çatalı sertce bıraktım ve masadan kalktım aşağıya indim. Bir an durdum ve dosyayı unuttuğumu hatırlayıp geri döndüm, yukarıya çıktım sehpa da duran dosyayı elime alacaktım ki bir şey fark ettim. Mavi'nin saç tokası yerdeydi, eğilip aldım ve cebime koydum sonra aşağıya indim. Beni hiç bir zaman sevmeyecek biliyorum ama benim onu sevdiğim gerçek.
Bölüm Yorumları