Kedimin Sırrı

Bölüm 1•

Beyaz Karşılaşma

Tema:
🐾 LOVE MEOW

Bölüm 1 — Beyaz Bir Karşılaşma

Olivia yirmi altı yaşındaydı ve son birkaç aydır evinin sessizliğine fazlasıyla alışmıştı.
Belki de sorun tam olarak buydu.
Fazlasıyla alışmıştı.
Her sabah aynı saatte uyanıyor, kahvesini hazırlıyor, işe gidiyor, akşam eve dönüyor ve anahtarı kapının üzerinde çevirdiğinde onu karşılayan tek şey sessizlik oluyordu.
Ne salondan gelen bir televizyon sesi vardı ne mutfaktan birinin seslenişi...
Sadece kendi ayak sesleri.
Olivia bazen eve girdiğinde istemsizce,
“Ben geldim,”
derdi.
Sonra söylediği şeyin ne kadar anlamsız olduğunu fark edip kendi kendine gülerdi.
Çünkü evde onu bekleyen kimse yoktu.
O akşam da eve geldiğinde çantasını koltuğun üzerine bıraktı ve derin bir nefes aldı.
“Yine yalnızız.”
Kendi kendine söylediği bu cümleyle kaşlarını çattı.
Telefonunu çıkardı.
Bir süre sosyal medyada dolaştı. İnsanların arkadaşlarıyla buluştuğu, çiftlerin birlikte yemek yediği, kalabalık doğum günü kutlamaları yaptığı fotoğrafları gördü.
Telefonu kapattı.
“Tamam. Yeter.”
Olivia birkaç saniye düşündü.
Belki de yeni insanlarla tanışmalıydı.
Özellikle de erkeklerle.
Sonuçta evde oturup hayatının değişmesini bekleyemezdi.
Telefonuna bir tanışma uygulaması indirdi.
Profilini oluştururken birkaç kez fikrini değiştirdi. Sonunda birkaç fotoğrafını ekleyip uygulamayı kullanmaya başladı.
Çok geçmeden biriyle eşleşti.
Adamın adı Daniel'dı.
Konuşmaları başlangıçta oldukça normaldi.
Daniel: “Merhaba, nasılsın?”
Olivia: “İyiyim. Sen?”
Birkaç mesaj daha...
İş...
Hobiler...
Yaşadıkları şehir...
Olivia ilk başta konuşmayı sürdürmeye çalıştı.
Ama on dakika geçmeden telefonu elinde tutarken yüzünde boş bir ifade oluştu.
“Bu kadar mı?”
Adam kötü değildi.
Hatta oldukça nazikti.
Ama Olivia'nın ilgisini çekmiyordu.
Bir süre sonra uygulamayı kapattı.
Sonra tekrar açtı.
Mesajlara baktı.
Telefonu bıraktı.
Tekrar aldı.
En sonunda iç çekerek uygulamayı tamamen sildi.
“Ben bunu yapamayacağım galiba.”
Telefonunu koltuğa fırlattı.
Sonra tavana baktı.
Ev yine sessizdi.
Olivia birkaç dakika öylece uzandı.
“Çok sıkıcı...”
Ayağa kalktı.
Buzdolabını açtı.
İçeride yiyecek vardı ama canı hiçbir şey istemiyordu.
Dolabı kapattı.
Televizyonu açtı.
Beş dakika sonra kapattı.
Müzik açtı.
On dakika sonra onu da kapattı.
Sonunda ellerini beline koyup salona baktı.
“Ben gerçekten sıkıldım.”
Kararını verdi.
Dışarı çıkacaktı.
Üzerine rahat kıyafetlerini geçirdi, saçlarını hızlıca toparladı ve evden çıktı.
Hava serindi.
Olivia ellerini ceplerine sokarak kaldırımda yürümeye başladı.
Bir süre amaçsızca dolaştı.
Markete uğramayı düşündü.
Belki biraz atıştırmalık alırdı.
Tam markete girecekken arkasından hafif bir ses duydu.
“Miyav.”
Olivia durdu.
Başını çevirdi.
Hiçbir şey yoktu.
“Herhalde bir kedidir.”
Yürümeye devam etti.
Birkaç adım sonra yine aynı ses geldi.
“Miyav.”
Bu kez daha yakından.
Olivia aşağı baktı.
Ve onu gördü.
Kaldırımın kenarında, küçük bir çalının yanında bembeyaz bir kedi duruyordu.
Tüyleri tertemiz görünüyordu.
Mavi gözleri doğrudan Olivia'ya bakıyordu.
Olivia eğildi.
“Merhaba...”
Kedi birkaç saniye kıpırdamadı.
Sonra yavaşça Olivia'ya doğru yürüdü.
Olivia gülümsedi.
“Sen çok tatlısın.”
Kedi doğrudan Olivia'nın ayaklarının dibine geldi.
Bacaklarına sürtündü.
Olivia'nın gözleri büyüdü.
“Aaa...”
Kedi tekrar sürtündü.
Sonra kuyruğunu Olivia'nın bacağına doladı.
Olivia istemsizce güldü.
“Beni mi seviyorsun sen?”
Kedi başını kaldırıp ona baktı.
“Miyav.”
Olivia çömeldi ve elini uzattı.
Kedi hiç tereddüt etmeden başını Olivia'nın avucunun altına itti.
Olivia'nın yüzündeki gülümseme büyüdü.
“Sen gerçekten çok sevecensin.”
Kedinin başını okşamaya başladı.
Kedi gözlerini kapattı.
Bir süre sonra alçak bir sesle mırıldanmaya başladı.
“Prrr...”
Olivia olduğu yerde kaldı.
“Sen mırlıyor musun?”
Kedi daha da yaklaştı.
Sonra bir anda Olivia'nın kucağına atladı.
Olivia şaşkınlıkla onu tuttu.
“Hey!”
Kedi rahatça Olivia'nın kollarına yerleşti.
Başını onun göğsüne yasladı.
Olivia birkaç saniye hiçbir şey söylemedi.
Sonra gülmeye başladı.
“Sen... beni seçtin galiba.”
Kedi cevap olarak gözlerini kapattı.
Olivia onu okşamaya devam etti.
Kedinin tüyleri o kadar yumuşaktı ki bırakmaya hiç niyeti yoktu.
“Senin sahibin nerede?”
Kedinin boynunda tasma yoktu.
Olivia etrafına baktı.
Kimse görünmüyordu.
“Kayboldun mu?”
Kedi sadece ona sokuldu.
Olivia'nın içi burkuldu.
Onu tekrar kaldırıma bırakmak istedi.
Gerçekten istedi.
Ama kedi Olivia'nın kollarından ayrılmak istemiyordu.
Olivia onu yere bıraktığında kedi hemen ayaklarına sürtünmeye başladı.
Bir adım attığında peşinden geldi.
Olivia durdu.
Kedi de durdu.
Olivia tekrar yürüdü.
Kedi yine peşinden geldi.
Olivia şaşkınlıkla güldü.
“Sen benimle mi geliyorsun?”
“Miyav.”
“Hayır ama...”
Kedi Olivia'nın ayakkabısının üzerine patisini koydu.
Olivia'nın kalbi yumuşadı.
“Ah... Böyle bakarsan olmaz ki.”
Bir süre daha etrafa baktı.
Sahibini bulmak için çevrede kimseyi göremeyince telefonu çıkarıp birkaç yere bakındı.
Sonunda iç çekti.
“En azından bu gece seni yalnız bırakamam.”
Kediyi tekrar kucağına aldı.
“Bir gece benimle kalacaksın.”
Kedi sessizce Olivia'nın kollarına sokuldu.
Olivia gülümsedi.
“Tamam. Eve gidiyoruz.”
Eve vardıklarında Olivia'nın ilk işi kediyi salona bırakmak oldu.
Kedi etrafı incelemeye başladı.
Önce koltuğa çıktı.
Sonra yere indi.
Masaya baktı.
Perdelerin yanına gitti.
Olivia onu izlerken gülüyordu.
“Evimi denetliyorsun resmen.”
Kedi Olivia'ya baktı.
Sonra koltuğun üzerine çıktı.
Olivia yanına oturdu.
Kedi hiç düşünmeden onun dizlerine geldi.
Olivia'nın ağzından küçük bir kahkaha çıktı.
“Yine mi?”
Kedi başını onun elinin altına soktu.
Olivia onu okşamaya başladı.
“Senin adın ne acaba?”
Kedi cevap vermedi.
Olivia düşündü.
Beyaz tüylerine baktı.
Sonra aklına bir isim geldi.
“Mochi.”
Kedi gözlerini açtı.
Olivia gülümsedi.
“Evet. Mochi.”
Mochi'nin kuyruğu hafifçe hareket etti.
“Adını beğendin mi?”
“Miyav.”
Olivia kahkaha attı.
“Tamam. O zaman artık Mochi'sin.”
O gece Olivia'nın evi ilk defa uzun zamandır sessiz değildi.
Mochi sürekli onun peşindeydi.
Olivia mutfağa gittiğinde peşinden geldi.
Salona geçtiğinde yanına geldi.
Banyodan çıktığında kapının önünde bekliyordu.
Olivia yatağına girdiğinde ise Mochi yatağın kenarında oturup ona baktı.
“Ne oldu?”
Mochi yatağa çıktı.
Olivia'nın yanına kıvrıldı.
Sonra başını Olivia'nın koluna yasladı.
Mırıldanmaya başladı.
“Prrr...”
Olivia birkaç saniye onu izledi.
Sonra gülümseyerek beyaz tüylerini okşadı.
“İyi geceler, Mochi.”
Kedinin alnına küçük bir öpücük kondurdu.
Mochi gözlerini kapattı.
Olivia da battaniyesini üzerine çekti.
Uzun zamandır ilk kez yatağa girerken kendini yalnız hissetmiyordu.
Gece ilerledi.
Olivia çoktan uykuya dalmıştı.
Odanın içi karanlıktı.
Mochi ise yatağın üzerinde sessizce uyuyordu.
Bir süre sonra beyaz tüylerinin etrafında çok hafif, anlaşılması güç bir ışık belirdi.
Kedinin bedeni yavaşça değişmeye başladı.
Küçük patileri ellerine dönüştü.
Tüyleri uzun, bembeyaz saçlara dönüştü.
Ve birkaç saniye sonra yatağın üzerinde artık bir kedi yoktu.
Genç bir kadın vardı.
Uzun beyaz saçları yatağın üzerine yayılmıştı.
Mavi gözlerini yavaşça açtı.
Başının üzerinde iki beyaz kedi kulağı vardı.
Arkasındaki uzun, tüylü beyaz kuyruğu hafifçe hareket etti.
Kadın sessizce Olivia'ya baktı.
Olivia hâlâ uyuyordu.
Mochi birkaç saniye onu izledi.
Sonra hiçbir şey söylemeden Olivia'ya biraz daha yaklaştı.
Başını onun omzuna yasladı.
Kollarını Olivia'ya doladı.
Ve gözlerini kapattı.
Yüzünde yine o sakin ifade vardı.
Kuyruğu Olivia'nın yanında kıvrıldı.
Mochi'nin dudaklarından çok hafif bir ses çıktı.
“Miyav...”
Ve gece, Olivia'nın hayatının artık eskisi gibi olmayacağını bilmeden devam etti. 

Bu bölümü beğendin mi?

Bölüm Yorumları