ÇİRKİN
SÜRPRİZ
Gizem sabah gözünü açtığında okulun ilk günüydü. O gün gelmişti. Hem mutluydu hem de çekiniyordu. Çünkü yine yıllardır yaşadığı dışlanma , alay, ve hakaretlere maruz kalacağı koca bir yıl başlıyordu. Bu yıl çok çalışıp o istediği hukuk fakültesini kazanmalıydı. Tek kurtuluşu üniversiteydi. Hazırlanarak evden çıktı ve okulun yolunu tuttu. Yolda giderken telefonuna bildirim geldi. "Günaydın Gizem. Okuldaki ilk gününde başarılar diliyorum." Onurun mesajıyla yüzünde gülümseme belirdi. Doğru ya artık Onur vardı hayatında. Bu yıl yalnız değildi. "Günaydın, ilk gün değilki. Bu 12 .nci yıl. Teşekkürler umarım başarılı geçer. Tabi senin içinde , seninde dershanedeki ilk günün." Heyecanla 'yazıyor...' yazısını bekledi. Ardından mesaj geldi "Tabi, öyle. Ama hatırlatırım ki seninde dershanedeki ilk günün. Okul çıkışı beklicem seni. Beraber gidelim olurmu?" Gizem sevinerek kabul etti. Okula vardığında bir heyecan kapladı içini. Derin bir nefes alarak bahçeden içeri girdi. Sanki herkes o an tüm herşeyi bırakıp Gizeme bakıyor , dedikodusunu yapıyor gibi hissetti. Başını hiç kaldırmadan doğru sınıfına gitti. Her yıl oturduğu sırasına oturdu. Test kitabını çıkararak yarım kaldığı sorularını çözmeye başladı. Odaklanmış soru çözerken ojeli, uzun ince parmaklar kitabının üstünde belirdi. Kafasını kaldırarak elin sahibine baktı. Okulun şımarık, süslü , kendini beğenmiş, zengin ve popüler kızı Defne.
Ağzındaki sakızı mahalle karısı gibi çiğneyerek " Yalnızz orası benim yerim şekerim! " dedi. Gizem sakin bir sesle. "Fakat her yıl ben burda oturuyorum." Defne , Gizeme eğilerek ağzındaki sakızı patlattı "Bu yıl ben oturuyorum. Şimdi hemen kalksan iyi olur, yoksa zorla kaldırtırım seni!" dedi arkasındaki ona benzeyen arkadaşlarını göstererek. Gizem tekrar sakin bir sesle "Peki, ben nerde oturacağım?" Defne koca bir kahkaha atarak "Gel kafama otur, mayın tarlası! Gerizekalı mısın kızım! Nerde oturursan otur banane!"
Gizem iç çekerek yerinden kalktı ve pencere kenarı en arka sıraya oturdu. Tam o sırada öğretmenleri içeri girdi. Kısa bir konuşma , yaz tatili nasıl geçti falan filan. Ardından gözü Gizeme kaydı. "Gizemciğim , neden orda oturuyorsun? "
Gizem utanarak , başını önüne eğerek "Burası daha rahat , ondan." Öğretmenleri aldığı cevaptan anladı anlayacağını. Defnenin oturduğu masanın yanında durarak " Olmaz. Sen burda oturacaksın. Bir daha da yerini değiştirme. Herkese bu sözüm. Geçen yıl nasılsa sıra düzeni bu yılda aynı. Kimse yerini bana sormadan değiştirmeyecek. " Defneye dönerek " Şimdi , Defne hanım yerine geç! " Defne gözlerini devirerek ,öfleyerek ,sinirle kaptığı çantasını alıp eski yerine geçti. Gizemde yine kendi yeri olan pencere tarafı en öne oturdu.
Dersin sonuna doğru kapı aniden açıldı ve içeri müdür ile yanında yakışıklı bir öğrenci girdi. Sınıf bir anda sessizliğe büründü. Herkesin gözü yeni çocuktaydı. Müdür yeni transfer olan öğrenciyi, öğretmene teslim ederek hızla çıktı . Öğretmen gülümseyerek "Bize kendini tanıtır mısın delikanlı."
Yeni öğrenci sınıfa dönerek " Adım Arda. " ardından öğretmene dönerek " Şimdi yerime geçebilir miyim? " Öğretmen gibi tüm sınıf şaşkın şaşkın Ardaya bakıyordu. " Eee, Ardacığım başka söyleyecek bir şeyin yokmu? Mesela neden okul değiştirdin, babanın işlerinden dolayı mı, şehir mi değiştirdin, bunun gibi şeyler. " Arda gözlerini devirerek "Şehir filan değiştirmedik, okul değiştirdim çünkü eski okulda kavga ettim. Eziğin birinin kolunu kırdığım için atıldım. Şimdi öğrendiniz , artık boş bir yere geçip oturucam çünkü ayakta dur dur ayaklarım karıncalandı." Öğretmen önce Ardayı azarladı, ukala ve zorba olduğundan ardından Gizemin yanına oturmasını söyledi. Arda, Gizeme bakarak yüzünü kırıştırdı." Ciddenmi? Mayın tarlasının yanına mı oturayım. Iyyyyk Hayır , ben şu bebeğin yanında oturmak istiyorum. " dedi Defneyi göstererek. Sınıfta bir kıkırdı yayıldı. Gizem yine tüm sınıfın içinde alay konusu olmuştu. Yüzünü eğdi, gözleri dolmuştu. Defne ise tam tersi cilveli cilveli gülümseyerek sarı düz saçlarını arkaya doğru savurdu.
Tam o sırada zil çaldı ve herkes savaş varmışçasına koşarak sınıftan çıktı. Öğretmende uğraşmak istemediğinden kitaplarını toplayarak sınıftan çıktı. İçerde Gizem, Defne ve Arda kalmıştı. Gizem herzamanki gibi soru çözüyordu. Vaktini iyi değerlendirmeli. Arkada kıkırdayarak cilveleşen Arda ve Defnenin sesleri giderek yükseliyo Gizemin dikkatini dağıtıyordu. Gizem derin bir nefes alıp odaklanmaya çalıştı. Tam odaklanmıştı kafasına buruşturulmuş kağıt parçası dank etti. Arkasına dönüp baktığında Arda ve Defne gülüşerek ona bakıyordu. Arda "Neye bakıyorsun mayın tarlası! Bakıyorumda sınıfın ineği sensin. Artık sınavlarda kopya verirsin demi inek!" Gizem hiçbir şey söylemeden önüne döndü. Arda "Yoksa beni takmıyor musun sen!?" Defne kıkırdayarak "Fazla üstüne gitme, zaten sen yanına oturmadın diye ağlıycakti. Yazıkk." İkisi beraber gülüştüler. Arda " Bak sen . Ağlama sakın zaten çirkinsin birde salya sümük ağlasan daha da çok çirkin olursun gözlerime yazık." Gizemin kalbi acıdı bu sözleri duyunca. Gözleri tekrar doldu. Keşke böyle çirkin olmasaydım diye geçirdi içinden. Ama elinden gelen birşey yoktu.
İlk günü berbat geçmişti. Okul bahçesinden çıkarken birisi arkasından ismini seslendi. Arkasına döndüğünde az ötede Onuru gördü. "Gizem, beni unuttun. Hani beraber gidecektik ya dershaneye." Gizem özür dileyerek Onurla beraber dershanenin yolunu tuttu. Yol boyunca Onurun her söylediğine kısa cevaplar verdi. Onur ters birşeyler olduğunu fark etmişti ama birşey sormadı. Gizemin kendisinin söylemesini istiyordu. Dershaneye vardıklarında aynı sınıfa aynı masaya oturdular. Okuldaki günü berbattı ama dershanedeki günü çok iyi geçmişti Onur sayesinde. Saatleri dolunca beraber eve döndüler. Yol boyunca Onur Gizemi sürekli güldürmüştü.
Gizem eve girerken Onura el salladı, yarın için sözleştiler. Tabi Gizemin kardeşi pencereden herşeyi görmüştü. Kapıya koşarak "Hayırdır abla? Sevgilimi yaptın kendine, hani sevinmek için. Bu tiple şükür biri bakmış sana diycem ondan soruyorum." Gizem kaşlarını çatarak "Bak ne güzel ağzınla diyorsun bu tiple kim bana baksın? Arkadaşım, dershaneden. Cemal amcanın yeğeni." Kardeşi omuz silkerek "Banane kimin yeğeniyse. Bu gidişle evde kalıcan sen. Kimsemi sevmiyor, aşık olmuyor sana ?" Gizem oflayarak "Ela , uğraşma benle . Git ders filan çalış. Voleybol maçına çalış. Benle uğraşma yeterki." Ela gözlerini devirerek odasına gitti . Gizemde odasına geçerek vakit kaybetmeden ders çalışmaya başladı.
Akşam olmuş artık yatma vakti gelmişti Gizemin. Dişlerini fırçaladığı sırada mesaj geldi telefonuna. Tahmin ettiği gibi Onurdandı.
Onur: Yarın yine okul çıkışı bekliycem seni.
Gizem: Olur , tamam.
Onur: Bu arada küçük de bir süprizim var sana.
Gizem: Ne süprizi?
Onur: Söylenmez. Yarın görürsün.
Gizem: Peki , öyle olsun. İyi geceler.
Onur: İyi geceler:)
Gizem yatağına uzanarak süprizi merak ede ede birçok tahminde bulundu. Beyni fazla düşünmekten yorgun düştü ve uyuya kaldı. Sabah olunca neyle karşılaşacağını oda henüz bilmiyordu.
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çok güzel olmuş ardayı hiç sevmedim ya it herif
Yorum
Yorum bulunamadı.