KANSER
Bölüm 1•
YILDIZ
Tema:
Dışarıdan gelen korna sesleriyle gözlerini yavaşça açtı Masal. Yatağından kalkarak mutfağa gitti. Balkona çıkarak masaya bıraktığı dünden kalan sigarasını yaktı. Dumanını içine çektikten sonra hemen bırakmadı. Gözlerini kapatıp bir süre dışardaki sesleri dinledi. Korna sesleri, bağıran insan sesleri, kavga eden kedi bağırışları, bu ses kirliliği onu huzursuz etti. Ardından tuttuğu dumanı yavaş yavaş bıraktı. Akşam yarım bıraktığı,gece havadan dolayı serin kalan kutu kolayı kafasına dikti. Buz gibi, asiti etkisini kaybetmemişti. Bu şekilde başlamamalıydı güne ama artık alışmıştı. Bu bağımlılık gibiydi bu, onun kahvaltısı olmuştu. İstesede bırakamıyor. Hem bırakması için de bir sebebi yoktu. Tek başınaydı. Yalnızdı.
Balkondan kalkıp banyoya geçti. Beline gelen uzun saçlarını önce taradı, ardında düzleştirdi. Hafifçe bir makyaj yaptı. Üzerinde değiştirerek dışarı çıktı. Bu gün Cumartesiydi; yani tatil günüydü. Biraz eksikleri vardı bu yüzden alışverişe gitmesi lazımdı. Özel güvenlikçiydi. Bir zengin sitesinde ve bu onun ikinci maaşıydı. Bu sefer maaşına zam yapılmıştı kirası az olduğundan çoğu kendisine kalmıştı. Bu iyiydi.
Gördüğü ilk markete attı kendini. Eline küçük bir sepet aldı. Çok fazla poşet taşıyamazdı, yaşadığı daire en üst kat yani beşinci kattaydı.. Asansör yoktu bile isteye seçmişti o katı. Çünkü yıldızlara yakın olmak istiyordu. Gece açık havada balkonda oturup yıldızları izlemeyi çok severdi. Gözleri sadece bir yıldızda takılırdı. Koca gökyüzünde, onlarca yıldızın arasında en yalnızı o yıldızdı . Herkes, kuzey yıldızını yalnız sanar ama dikkatli bakınca, onlarca yıldızın içinde yalnız o yıldız sönük, kısık, nadir görünür. Kendini göstermek istercesine zorluyor ancak diğer yıldızların ışıkları onu gölgeliyor. İşte bu yüzden o balkonda oturur, o yıldızı izlerdi sadece. Çünkü o yıldızda kendini görürdü. Baktıkça gözlerinin önünden yaşadığı haksızlıklar, acılar, film şeridi şeklinde geçerdi.
Sadece birkaç eksik almak için girdiği marketten onlarca şey almıştı. Yine tutamamıştı kendini. En çokta çikolata ve kola almıştı. Öfleye puflaya katına çıkmaya çalıştı. Merdivenler ahirete çıkıyormuşcasına dar ve eskiydi. Zor bela dairesine vardı. Aldıklarını yerleştirdi, ardından acıktığı için bir tabak bulgur pişirdi. Afiyetle yemeğini yedikten sonra eli sigara paketine gitti. Kahretsin! Bitmişti. Üzerini değiştirerek sportif bişeyler giydi. Ardından kendini sokağa attı. Bulduğu ilk marketten iki paket palmal aldı. Hızlıca ölecekmiş gibi bir dal çıkarıp yaktı. Dumanı içine çekti ve rahatlayarak geri verdi. Gerçekten bağımlısı olmuştu.
Cadde boyunca yürürken küçük bir takıcı gözüne ilişti. Camdan içerisi görünüyor, parlak ışıl ışıl takılar göz kamaştırıyordu. Ne kadar zam yapılsada maaşını boşa harcamamalıydı. Tam yoluna devam edecekken içindeki çocuk takıcıya gitmek için ısrar etti. Onu dinledi ve takıcıya girdi. Işıl ışım kolyeler, bileklikler, küpeler, anahtarlıklar... Çok güzellerdi. Kasadaki satıcı sanki ilk müşterisiymiş gibi Masalla hemen ilgilendi. "Varmı kafanızda bir şeyler? Ne tür birşey istersiniz? Hemen yardımcı olayım." Masal gülümsedi ve aklına nerden geldiğini anlamadığı o iki kelime çıktı " Yıldızlı kolye. "
Satıcı etrafı inceledikten sonra iki çeşit kolye ile geri geldi. Masal uzatılan kolyelere baktı ve gözüne ilk çarpan kolyeyi aldı. Yıldızın içinde simsiyah bir taş ve o taş sanki düşmesin diye yıldızın içine hapsedilmiş gibi etrafı zincirlenmişti. Tasarımcısı çok uğraşmış olmalı bu kolye için çünkü Masal ilk defa böyle bir kolye görüyo. Kolyeyi satın alarak dışarı çıktı. Bu kolye de Kendisini görüyordu, o da kapatmış kendini dış dünyaya. İçindeki koyu yalnızlığı, üzüntüyü kimseyle paylaşamıyordu. Yalnızdı tıpkı gökyüzündeki o yıldız gibi, tıpkı bu kolye deki yıldız gibi...
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Yine ve yine çok güzel olmuş emeğine sağlık 🤍🌸
Yorum
Yorum bulunamadı.