KIRIK ELDİVEN

Telefonun ekranına birkaç saniye daha baktım.“Boks izlememiş biri bunu nasıl fark etti?”Cevap vermedim.Telefonu ters çevirip yatağın üzerine bıraktım.Sonra tekrar elime aldım.Mesaj hâlâ oradaydı.Ne yazacaktım?“Şans eseri fark ettim.”İnandırıcı değildi.“Dikkatli izledim.”Daha da kötüydü.Sonunda telefonu kapatıp komodinin üzerine bıraktım.“Bilmiyorum.”Kendi kendime söylediğim bu kelimeye bile inanmadım.Çünkü biliyordum.Hem de herkesten daha iyi biliyordum.Ertesi sabah sınıfa girdiğimde ilk gördüğüm kişi Bora oldu.Beni görür görmez elini kaldırdı.“Günaydın, boks uzmanı!”Olduğum yerde durdum.“Ne?”Bora kahkaha attı.“Hiç.”Merih arkasından ona baktı.“Bora.”“Ne var?”“Sus.”“Tamam.”Bora iki saniye sustu.Sonra tekrar bana döndü.“Merih dün gece senin hakkında—”Merih bir anda ayağa kalktı.“Bora.”“Tamam tamam!”Kaşlarımı çattım.“Ne hakkında?”“Hiçbir şey.”Bora'nın yüzüne baktım.Sonra Merih'e.“Kesin bir şey var.”Merih sakince yerine oturdu.“Yok.”“Bora?”Bora iki elini kaldırdı.“Ben konuşmam.”“İlk defa akıllıca bir şey söyledin.”“Teşekkür ederim.”Yerime geçip çantamı bıraktım.Tam oturacakken Merih'in sesi geldi.“Elzem.”Başımı çevirdim.“Ne?”“Dün sana mesaj attım.”“Gördüm.”“Cevap vermedin.”“Vermek zorunda mıydım?”“Hayır.”“Güzel.”Merih birkaç saniye bana baktı.“Yine de merak ediyorum.”“Merak etme.”“Ediyorum.”“Senin problemin.”Bora araya girdi.“Ben de merak ediyorum.”İkimize birden baktı.“Bence Elzem eskiden boks yapıyordu.”Kalbim bir an duracak gibi oldu.Bora'nın yüzündeki gülümseme kayboldu.“Şaka yaptım.”Merih ise hiç gülmüyordu.Gözleri hâlâ üzerimdeydi.Ben de ona baktım.“Böyle saçma şakalar yapma.”Bora başını salladı.“Tamam.”Merih'in bakışları üzerimden ayrılmadı."Yalan söylüyorsun" "Ne" dedim "Yalan diyorum söylüyorsun daha önce ya maç izledin yada bir geçmişin var" "ya size hayır dedim ya neyini anlamak istemiyorsun denk geldi " masaya eliyle vurduğunda set bir şekilde ona baktım "inanmıyorum Elzem" "senin problemin ve benle öyle masaya vurmalı falan konuşma" dedim sert bir şekilde "tamam bir sakin olun oğlum niye gerildinizki bu kadar" dedi Bora "çünkü Yalan söylüyor" dedi Merih"te Allahım yarabbim ya sizle uğraşamayacagım" diyip cantami aldım ve okuldan dışarı doğru yürüdüm "Aptal herif benle nasıl konuşacağını öğrenecek Salak" diye kendi kendime söylendim ve okuldan biraz uzaktaki banka oturdum bugün ders işleyesim hiç yoktu Çantamı yanımda yere bıraktım ve başımı arkaya yasladım.Bir süre sadece etrafı izledim.Okulun bahçesinden öğrenciler geçiyordu.Kahkahalar.Konuşmalar.Koşturan insanlar.Ben ise hepsinden uzaklaşmıştım.Tam gözlerimi kapatacakken yanımdan bir ses geldi.“Kaçış planın başarılı olmuş.”Gözlerimi açtım.Bora.“Sen nereden çıktın?”"sen çıktık tan sonra Merihte çıktı bende buraya geldiğini düşünüp geldim merak etme ona yerini söylemeyeceğim " "iyi yaparsın çünkü söylersen kafanı kopartırım" "çok kabasın" "Teşekkür ederim " dediğimde bana baktı "iltifat olarak mı kabul ettin" "çok konuştuğunu söylemişmiydim" "sanırım evet " "tamam tekrar söylüyorum çok konuşuyorsun" dediğimde Arkadan Merihin sesi duyuldu"Muhabbetiniz bol olsun " "sen nasıl buldun beni" dedim "Üstün zekam burada olduğunu söyledi" "tamam şimdi git" dedim Bora"ben gidiyorum" dediğinde"sak-"lafımı tamamlamadan uzaklaşmişti bile "git " dedim "dersi kaçırıyorsun gel" dedi "sanane seni ne ilgilendiriyor git" dedim tekrar "Elzem derse geliyormusun"diye bastırarak sordu "HAYIR" dedim biraz yaklaşıp kolumu tuttu ve çekti ama sert bir hareketle kolunu çevirip ona yasladım canı acımıyordu ama şaşkınlıkla bana bakıyordu "sana gelmicem dedim değilmi" dedim Merih birkaç saniye boyunca koluna baktı.Sonra gözlerini bana çevirdi.Şaşkındı."Bunu nasıl yaptın" "Reflex""Reflex mi?" "evet" Merih kafasını hafif yana eğdi "bu normal bir Reflex değildi" "her şeyi sorgulamak zorunda değilsin" dediğimde kolunu bırakıp yerden çantamı aldım "sende her sorudan kaçmak zorunda değilsin" "kaçmıyorum" dedim"gayette kaçıyorsun " dediğinde daha fazla uğramamak için arkamı dönüp ilerlemeye başladım "Nereye gidiyorsun" diye bağırdı arkamdan"Sanane" dediğimde çoktan onu geride bırakmıştım Okuldan uzaklaştıkça üzerimdeki gerginlik biraz olsun azaldı.Ama kafamın içindeki düşünceler susmuyordu.Merih'in şaşkın bakışları gözümün önünden gitmiyordu.“Bu normal bir refleks değildi.”Haklıydı.Değildi.Ama ona bunu anlatmayacaktım.Kimseye anlatmayacaktım.Çünkü anlattığım anda her şey yeniden başlayacaktı.O gün.O salon.O ring.Ve...Gözlerimi kapattım.“Hayır.”Başımı iki yana salladım.Bunları düşünmeyecektim.Çantamı omzuma geçirip eve doğru yürümeye başladım.Eve girdiğimde babam mutfaktaydı.Beni görünce saate baktı.“Bu saatte mi geldin?”“Başım ağrıyordu.”“İyi misin?”“İyiyim.”Ayakkabılarımı çıkarıp merdivenlere yöneldim.“Elzem.”Durup ona baktım.“Efendim?”“Okula gitmemişsin.”Bir an sustum.“Kim söyledi?”“Babanın gözleri var kızım.”İç çektim.“Biraz dışarı çıkmam gerekiyordu.”Babam birkaç saniye bana baktı.Sonra sadece:“Peki.”dedi.Odama çıktım.Kapıyı kapatıp çantamı yere bıraktım.Üniformamı bile değiştirmeden yatağa oturdum.Telefonumu çıkardım.Bildirimler arasında bir mesaj vardı.Merih:“Yarın okula geleceksin, değil mi?”Mesaja baktım.Cevap yazmadım.Birkaç saniye sonra yeni mesaj geldi.Merih:“Bu sefer kolunu tutmayacağım.”İstemeden güldüm.Tam telefonu bırakacakken üçüncü mesaj geldi.Merih:“Ama sağ tarafımı nasıl fark ettiğini hâlâ merak ediyorum.”Gülümsemem kayboldu.Telefonu kapattım.Tam o sırada gözüm odanın köşesindeki eski kutuya takıldı.Uzun zamandır açmadığım kutuya.Ayağa kalktım.Yavaşça yanına gittim.Kapağını kaldırdım.İçeride eski eşyalarım vardı.Bir madalya.Eski bir spor tişörtü.Birkaç fotoğraf.Ve en altta...Bir çift boks eldiveni.Elimi uzatıp eldivenlerden birini aldım.Parmaklarım üzerinde gezindi.Sonra gözlerimi kapattım.Ringin sesi yeniden kulaklarımda yankılanıyor gibiydi.Kalabalık.Hakemin sesi.Ayak sesleri.Ve o gün duyduğum tek bir cümle...“Devam et Elzem!”Gözlerimi hemen açtım.Eldiveni kutuya geri bıraktım.Kapağı kapattım.“Bitti.”Kendi kendime fısıldadım.“Artık bitti.”Ama telefonum yeniden titredi.Bu kez mesaj Merih'ten değildi.Bora:“Yarın geliyorsan sana bir şey söyleyeceğim.”Kaşlarımı çattım.“Ne söyleyeceksin?”Cevap birkaç saniye sonra geldi.Bora:“Merih hakkında.”Telefonu elimde tutup ekrana baktım.İçimde kötü bir his oluştu.Çünkü Bora'nın Merih hakkında söyleyeceği hiçbir şeyin basit olmayacağını hissediyordum.