KIRIK ELDİVEN

Ekrana birkaç saniye daha baktım.Ne olabilirdi?Merih'in hayatıyla neden ilgileniyordum ki?Hem bana neydi?Telefonu kapatıp yatağın üzerine bıraktım.Beş saniye sonra tekrar aldım.Ben: “Şimdi söyle.”Mesajımın altındaki “görüldü” yazısını görünce birkaç saniye bekledim.Sonra cevap geldi.Bora: “Yok.”Kaşlarımı çattım.Ben: “Niye?”Bora: “Yüz yüze söyleyeceğim.”Ben: “Bora sabrımı zorlama.”Bora: “Yarın okula gel, anlatırım.”Telefonu yatağa fırlattım.“Salak.”Ama aklıma takılmıştı.Merih hakkında ne söyleyecekti?Boksla mı ilgiliydi?Geçmişiyle mi?Yoksa…Benim bilmediğim başka bir şey mi vardı?Başımı yastığa gömdüm.“Umurumda değil.”Ama uyumadan önce aklımdan geçen son şey yine aynıydı.Merih.Ertesi sabah okula girdiğimde ilk işim Bora'yı bulmak oldu.Onu koridorun sonunda gördüm.Yanında Merih vardı.İkisi bir şey konuşuyordu.Beni fark eden Bora'nın yüzünde anında kocaman bir gülümseme oluştu.Merih ise bana baktı.Bakışlarımız kesişti.Dün yaşananlardan sonra ilk kez karşı karşıyaydık.Bora elini kaldırdı.“Geldin!”Yanlarına yürüdüm.“Ne söyleyecektin?”Bora'nın gülümsemesi biraz daha büyüdü.“Merak etmişsin.”“Bora.”“Tamam tamam.”Merih kaşlarını çattı.“Ne söyleyecek?”Bora ona baktı.“Senin hakkında.”Merih'in yüzündeki ifade bir anda değişti.“Ne hakkında?”Bora cevap vermek yerine bana baktı.“Bunu burada konuşmayalım.”İçimdeki merak daha da arttı.“E tamam, nereye?”Bora koridorun sonundaki boş sınıfı gösterdi.“Oraya.”Merih arkamızdan bakarken Bora'yla birlikte yürümeye başladım.Ama daha kapıya ulaşmadan Merih'in sesi arkamızdan geldi.“Bora.”İkimiz de durduk.Merih bize doğru yürüdü.“Benim hakkımda ne anlatacaksın?”Bora derin bir nefes aldı.“Sanırım artık söylemem gerekiyor.”Merih'in bakışları sertleşti.“Bora, sakın.”Bora bu kez gülmüyordu.“Merih… Elzem'in bunu bilmesi gerekiyor.”Olduğum yerde kaldım.“Neyi?”Bora bana baktı.Sonra Merih'e.Ve ağzından çıkan ilk cümleyle bütün merakım korkuya dönüştü.“İki yıl önceki o maçın…”yutkundum "Ne maçı" dedim Bora"senin iki yıl önceki maçını buldu Merih" dediğinde gözlerimi kaçırdım tam arkamı dönüp giderken Merih kolumu tutunca yumruğumu ona geçirdim Merihin yüzü yana düşerken Bora bana baktı ve geri çekildi Merih yavaş yavaş yüzünü normale çevirirken "sana beni fazla sorgulama demiştim sen direkt gidip arastirmissin" diye bağırdım "ya Elzem bir dinle " "neyini dinleyeceğim ya " diyip koşarak aşağı indim ve boks torbasinin olduğu o odaya girdim peşimden gelmişlerdi yerdeki eldiveni alıp torbaya vurmaya başladım "Aptal" dedim "gerizekali" "bilinmesini istesem zaten söylerim " son kez torbaya tekme attığımda yere çöktüm Yerde çöktüğümde ellerim titriyordu.Nefesimi düzene sokmaya çalıştım.Ama olmuyordu.Gözlerimi kapattığım anda yine aynı görüntüler geliyordu.Ring.Işıklar.Kalabalık.O gün.Başımı iki elimin arasına aldım.“Hayır…”Arkamdan ayak sesleri geldi.Bora kapının yanında durmuştu.Merih ise birkaç adım gerisindeydi.ikiside sessizdi bağırdım ve ellerimdeki eldiveni fırlattım yere vurdum sert şekilde Merih yanıma geldi "Elzem dur sakatlanacaksın" "ya sanane sanane sal beni ya bırak beni ögrendinde gerçeği rahatladınmı""ELZEM" diye bağırınca karnına tekmeyi geçirdim yere düşmüştü "BANA BAĞIRMAMANI DÜN SÖYLEMİŞTİM" sinirden gözüm dönmüştü Merih tekrar ayağı kalktığında iki kolumu tuttu "Tamam bir sakin ol derin nefes al ver" dediğini yapmaya çalıştım "tamam beni yanlız bırakın" dedim "Hayır" dedi Merih "Merih" dedim oda "Elzem" dediğinde sustum birazda olsa sakinleşmiştim ve başladım "o maçta...

Ben ciddi bir sakatlanma geçirdim sağ omzum direkt kesilecekti yoksa ölecektim" dediğim Merihle Boranın gözlerine acı ifadesi yerleşmişti " sonra Babam başka bir yolunun olduğuna inandığı için kestirtmedi..." yutkundum "devam etmek zorunda değilsin" dedi Merih ama devam ettim"Annemde başka yolu olmadığını kestirmemiz gerektiğini savunduğu için kavga ettiler ve sonra..." biraz durdum ve devam ettim"annem sinir ve strese bağlı kalp krizi geçirdi" dediğimde Merih gözlerime baktı Borada bana acıyla bakmaya devam ediyordu "ve vefat etti" dedim zorlukla gözyaşlarım gözlerimden akın ediyordu "bende bu suçu kendime yükledim ve bir daha asla boks yapmamaya yemin ettim " "olanlar için üzgünüm ama bu olayda bir suçun yok" dedi MerihBaşımı kaldırıp Merih'e baktım.“Sen nereden biliyorsun?”“Bilmiyorum.”“Öyleyse nasıl suçun olmadığını söylüyorsun?”Merih birkaç saniye sustu.“Çünkü bir insanın başına gelen her kötü şey onun suçu değildir.”Gözlerim yeniden doldu.“Benim yüzümden oldu.”“Hayır.”“Öyle.”“Değil.”Sesindeki kararlılık beni susturdu.Bora da birkaç adım geride sessizce duruyordu.Merih gözlerini benden ayırmadan devam etti.“Sen o gün sadece ringdeydin.”Başımı iki yana salladım.“Annem benim yüzümden öldü.”“Annen seni suçladı mı?”Bu soru karşısında sustum.Hayır.Annem son zamanlarında bile beni suçlamamıştı.Ama ben kendimi suçlamaktan hiç vazgeçmemiştim.Merih bunu yüzümden anlamış gibi konuştu.“Gördün mü?”Cevap vermedim.“Sen kendini cezalandırmışsın Elzem.”Gözlerimi kapattım.“Boksu bırakarak.”“Evet.”“İki yıldır kendine bunun senin cezan olduğunu düşündürmüşsün.”Boğazım düğümlendi.“Belki de hak ediyorum.”Merih'in yüzündeki ifade bir anda sertleşti.“Bunu bir daha söyleme.”Başımı kaldırdım.“Niye?”“Çünkü anneni kaybetmiş olman, kendini kaybetmeni gerektirmiyor.”O an söyleyecek hiçbir şey bulamadım.Bora sessizce yanımıza yaklaştı.“Elzem…”Başımı ona çevirdim.“Ne?”“Biz bunu bilseydik…”“Bilmenizi istemiyordum.”Bora başını eğdi.“Anladım.”Bir süre kimse konuşmadı.Sonra Merih yerde duran eldivene baktı.Ardından bana.“Peki neden hâlâ boks odasına geldin?”Gözlerim eldivene kaydı.“Bilmiyorum.”Bu kez gerçekten bilmiyordum.Belki de iki yıl sonra ilk defa geçmişimden kaçmak yerine onunla aynı odada durabilmiştim.Merih yavaşça başını salladı.“Bence biliyorsun.”Kaşlarımı çattım.“Ne?”“Boksu özledin.”Kalbim bir an sıkıştı.“Hayır.”Merih hafifçe başını eğdi.“Yalan söyleme.”Bu kez ona kızmadım.Çünkü ilk defa söylediği şey canımı acıtmamıştı.Çünkü belki de…Haklıydı.eldivenleri alıp tekrar yanıma geldi ve bana uzattı "gel" anlamaz gözlerle ona baktım "kalk ayagi" dedi ve elini uzatti elini tutmadan kalktım "tak eldivenleri" "bana emir vermeyi bırak" dedim "tamam şu eldivenleri takarmısın" dediğinde eldivenleri taktım kendisi de takdı ve bir yumruk savurdu sağa geçerek kaçtım ikinci yumrugu savurduğunda kolumla durdurdum ve bende yürüdü savurduğum anda yüzüne geçirmiştim bir kaç dakika kendine gelmesini bekledim "OHA" dediler ikiside aynı anda yine sağdan yemişti "yeter devam etmeyelim " dediğimde de Merih koluyla beni durdurdu kolunu ittim ve "benimle ilgilenmeyi kesermisiniz" dedim"Elz-""yeter ben gidiyorum okuldanda kaydımı aldıracam hadi Allaha emanet" diyip çıktım Birdaha onların yüzünü bile görmek istemiyordum