Oda 204
Bölüm 12•
12. Bölüm: Sahne Arkası Islığı ve Çatıda Gece
Tema:
Sahne performansının ardından patlayan alkışlar ve tezahüratlar tüm festival alanını kaplarken, 3RACHA ekibi sahneden indi. Kalabalığın coşkusu hâlâ havada asılıydı.
Jeongin, kulis alanının girişinde beklerken Changbin’i gördü. Üzerindeki ceketini çıkarmış, havluyla boynundaki teri silerek hızlı adımlarla ona doğru geliyordu. Sahnedeki o yırtıcı enerjisinden sonra gözleri hâlâ ışıl ışıldı.
"Nasıldım tilki?" dedi Changbin nefes nefese, Jeongin’in tam önünde durarak.
Jeongin, elinde tuttuğu soğuk su şişesini Changbin’e uzatırken gülümsedi. Gamzeleri her zamankinden daha derin görünüyordu. "Harikaydın hyung. Gerçekten... gözlerini ayırmadın."
Changbin suyu bir dikişte bitirip şişeyi kenara bıraktı. Ardından Jeongin’in bileğinden hafifçe tutup onu kulisin arkasındaki daha sakin olan merdiven boşluğuna doğru çekti. Kalabalığın gürültüsü burada hafif bir fısıltıya dönüşüyordu.
"Söz verdiğim şeyi tutarım," dedi Changbin, Jeongin’i merdiven tırabzanı ile kendi arasına alacak şekilde bir adım yakınlaşarak. Elini uzatıp Jeongin’in yanağına dokundu. Parmakları sahnenin sıcağından hâlâ ılıktı. "Seni orada görmek, ritmi tutturmamı sağlayan tek şeydi."
Jeongin’in kalbi hızla çarpmaya başladı. Changbin’in gözlerindeki o yoğun ve içten bakış, sahnedeki binlerce kişinin ilgisinden çok daha güçlüydü. Başını hafifçe kaldırıp Changbin’in gözlerinin içine baktı. "Ben de seni izlerken başka hiçbir şeye bakamadım hyung."
Changbin’in yüzünde sıcacık bir tebessüm belirdi. Yavaşça eğilip dudaklarını Jeongin’in yanağına, tam gamzesinin üzerine bastırdı. "İyi ki geldin Innie."
Tam o sırada merdivenlerin yukarısından gelen bir öksürük sesiyle ikisi de hafifçe irkildi.
"Öhöm... Kat sorumlusu olarak kulis arkası trafiğini denetlemeye gelmiştim ama görüyorum ki burası zaten özel mülk ilan edilmiş," dedi Lee Know, merdivenlerin basamağında elleri cebinde durarak. Yüzünde muzip bir gülüş vardı.
Changbin gözlerini devirip arkasını döndü. "Hyung, senin radarın ne zaman kapalı kalıyor acaba?"
"Asla kapalı kalmaz," dedi Lee Know kıkırdayarak. "Ayrıca Jisung ile Felix yukarıdaki çatı katında atıştırmalıklarla bekliyor. Bang Chan hyung'u bile zorla getirdik, gelin hadi."
Gecenin ilerleyen saatlerinde yurt binasının çatısında toplanmışlardı. Kampüsün ışıkları ayaklarının altında uzanıyor, serin gecenin rüzgârı hafifçe yüzlerine vuruyordu.
Felix’in getirdiği battaniyelerden birini Changbin ve Jeongin paylaşıyordu. Changbin, kolunu Jeongin’in omzuna atmış, onu kendine doğru biraz daha çekmişti. Jeongin ise hiç itiraz etmeden başını Changbin’in omzuna yasladı.
"Aramıza katıldığın ilk günü hatırlıyor musun Innie?" dedi Jisung, elindeki sıcak çikolatadan yudum alırken. "Changbin’in dambıllarından korkuyordun."
"Hâlâ korkuyorum aslında," dedi Jeongin gülerek.
"Hey! Ben onları kenara dizdim bir kere!" dedi Changbin sahte bir sitemle. Sonra eğilip omzundaki Jeongin’e baktı, sesi yumuşadı. "Sana alışmak hayatımda başıma gelen en güzel şey oldu tilki."
Jeongin gözlerini kapatıp Changbin’in yanındaki o güvenli sıcaklığa sığındı. Seungmin kamerasıyla çatıdaki bu sekiz kişilik grubun kahkahalarını ölümsüzleştirirken, Jeongin kendi içinde tek bir şeyden emindi: Bu yurt odası, bu insanlar ve yanındaki adam artık onun vazgeçilmez eviydi.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 18 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları