Oda 204
Bölüm 15•
15. Bölüm: Sabah Sürprizi ve Saklanan Gamzeler
Tema:
Ertesi sabah 204 numaralı odanın içine sızan ilk güneş ışıkları, pencereden süzülüp yatağın kenarına kadar ulaştı. Yağmur tamamen durmuş, yerini taze bir bahar havasına bırakmıştı.
Jeongin gözlerini yavaşça açtığında, boynuna kadar çekilmiş sıcak battaniyenin ve hemen yan tarafında oturan Changbin’in varlığını hissetti. Changbin, yatağın kenarına bağdaş kurmuş oturmuş, elindeki küçük çizim defterine bir şeyler karalarken bir yandan da uyanan oda arkadaşına bakıp gülümsüyordu.
"Günaydın tilki çocuk," dedi Changbin, sesi sabahın ilk saatlerine özel o boğuk ve yumuşak tonuyla.
Jeongin yatakta doğrulup gözlerini ovuşturdu. Dün gecenin hatıraları bir anda zihnine üşüşünce yanaklarının hızla ısındığını hissetti. Yorganı hafifçe yukarı çekip yüzünün yarısını gizlemeye çalışsa da kızaran kulaklarını saklayamıyordu.
"Günaydın hyung," dedi Jeongin kısık bir sesle. "Sen ne zaman uyandın?"
"Çok olmadı," dedi Changbin kıkırdayarak. Elini uzatıp Jeongin’in yüzünü kapattığı yorganı yavaşça aşağı çekti. "Benden kaçmaya çalışma Innie. Yüzünü göremeyince bu odanın hiç tadı olmuyor."
Changbin eğilip Jeongin’in saçlarını nazikçe düzeltti, ardından parmak uçlarıyla gencin yanağına dokundu. Jeongin’in dudaklarının kenarında engel olamadığı o tatlı gamze yeniden belirdi.
Tam o sırada kapı, her zamanki gibi hiç çalınmadan pat diye açıldı.
"Herkes uyandı mı-- oo, 204'te sabah güneşi erken doğmuş!"
İçeriye elinde kocaman bir tepsi taze kruvasanla davan Felix girdi. Arkasından da gözlerini ovuşturarak gelen Han Jisung görünüyordu. Felix, iki oda arkadaşının arasındaki o yakın ve huzurlu duruşu görünce gözleri parladı, kocaman ve içten bir tebessümle masaya yaklaştı.
"Kokuya mı uyandınız?" dedi Felix neşeyle. "Mutfakta taze pişirdim. Chan hyung bile stüdyodan çıkıp bir tane kaptı."
"Asıl haber o değil," dedi Jisung yatağın ucuna ilişi verirken. "Minho hyung bugün kat denetimini erkene aldı. Koridorda herkesin odasını tek tek geziyor, haberiniz olsun."
Changbin rahat bir tavırla arkasına yaslandı, elini Jeongin’in omzuna atıp onu kendine doğru biraz daha çekti. "Varsın gelsin! Bizim oda pırıl pırıl, oda arkadaşlarının arası da gayet iyi. Bize ceza puanı yazamaz."
Jeongin, Changbin’in omzundaki o güvenli eline baktı. Dün gece atılan o küçük ve tatlı adımdan sonra, aralarındaki bağ çok daha güçlü, çok daha doğaldı. Artık utansa bile kaçmak istemiyordu.
Kapı eşiğinde elindeki denetim panosuyla Lee Know belirdiğinde, odadaki manzaraya baktı. Gözleri Changbin’in Jeongin’in omzundaki eline, ardından Jeongin’in yüzündeki o huzurlu gülümsemeye kaydı. Lee Know’un her zamanki takılmacı tavrının yerini, nadir görülen o abice ve sıcak tebessüm aldı.
"204 numaralı oda," dedi Lee Know, panosuna hayali bir tık attı. "Düzen mükemmel, gürültü seviyesi sıfır... Aferin size."
Seungmin de koridordan kafasını uzatıp gözlüğünü düzeltti. "Bakıyorum da gazeteme yeni bir mutlu son haberi daha eklemem gerekecek."
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 17 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları