Oda 204
Bölüm 19•
19. Bölüm: Stüdyoda İlk Baş Başa Randevu ve Gece İtirafı
Tema:
Kantin masasındaki neşeli atışmaların ardından akşam saatleri geldiğinde, kampüs binası yavaş yavaş boşalmıştı. Changbin, stüdyo 302'nin kapısını anahtarla açıp ışıkları loş, sıcak bir sarı tona ayarladı. Masanın üzerinde, stüdyoya gelmeden önce birlikte aldıkları atıştırmalıklar ve iki büyük boy sıcak çikolata duruyordu.
Jeongin, çantasını kenardaki deri koltuğa bırakıp etrafa baktı. Stüdyoyu daha önce defalarca görmüştü ama ilk defa içeride sadece ikisi vardı. Hoparlörlerden yükselen hafif, enstrümantal bir caz melodisi odayı dolduruyordu.
"Nasıl, randevu mekânımızı beğendin mi?" dedi Changbin, sandalyesini Jeongin’in oturduğu koltuğun hemen karşısına çekerek. Yüzünde o çok sevdiği neşeli tebessüm vardı.
Jeongin, sıcak çikolatasından bir yudum alıp gülümsedi. Tilki gözleri ışıkta parıldıyordu. "Güzelmiş hyung. Gürültülü ekip olmadan stüdyo garip bir şekilde çok huzurlu geldi."
"İçeride sekiz kişi olunca burası bir ses bombasına dönüyor tabii," dedi Changbin kıkırdayarak. Öne doğru eğildi, ellerini dizlerine dayayıp Jeongin’in gözlerinin içine baktı. "Ama bu gece sadece sen ve ben varız. Hiçbir stüdyo teslim tarihi, hiçbir vize stresi yok."
Changbin yavaşça ayağa kalkıp Jeongin’in yanına, koltuğa oturdu. Aralarındaki mesafe kapandığında elini uzatıp Jeongin’in elini tuttu. Parmaklarını birbirine kenetlerken, bakışlarındaki o korumacı ve derin ifade yeniden belirdi.
"Sana bir şey dinletmek istiyorum Innie," dedi Changbin, sesi akşamın sessizliğinde yumuşacık bir tona bürünerek.
Masanın üzerindeki klavyeye uzanıp tek bir tuşa bastı. Hoparlörlerden, sadece piyano ve Changbin’in yumuşak sesinden oluşan Yepyeni bir melodi yükselmeye başladı. Şarkı, Changbin’in normaldeki sert rap tarzından çok farklı, tamamen hislerle dolu romantik bir baladdı. Şarkının sözlerinde, yağmurlu bir günde bir yurda gelişten, oda arkadaşına duyulan o sessiz ve derin sevgiden bahsediliyordu.
Jeongin şarkıyı dinlerken nefesini tuttu. Kalbinin atışları müziğin ritmine karışıyordu. Şarkı bittiğinde stüdyoya tatlı bir sessizlik çöktü.
"Hyung..." dedi Jeongin fısıltıyla, gözleri hafifçe buğulanmıştı. "Bu... bu benim için miydi?"
"Sadece senin için," dedi Changbin, boştaki elini uzatıp Jeongin’in yanağını nazikçe okşayarak. "Sana kendimi anlatmanın en iyi yolu her zaman müzik oldu. Seni çok seviyorum Jeongin."
Jeongin, içindeki o kocaman sevgi dalgasıyla daha fazla dayanamadı. Öne doğru atılıp kollarını Changbin’in boynuna doladı ve başını onun omuz çukuruna sakladı. Changbin de hiç vakit kaybetmeden kollarını Jeongin’in beline sarıp onu sıkıca kendine çekti.
"Ben de seni çok seviyorum hyung," dedi Jeongin, sesi Changbin’in omzunda boğuk ama son derece net çıkıyordu. "İyi ki o gün 204 numaralı odanın kapısını sen açtın."
Gecenin ilerleyen saatlerinde, stüdyodan çıkıp el ele yurda doğru yürürlerken kampüsün üzerindeki yıldızlar parıldıyordu. 204 numaralı odaya döndüklerinde, birbirlerine sarılarak daldıkları uyku, ikisinin de hayatındaki en huzurlu geceydi.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları