Oda 204

Bölüm 24•

24. Bölüm (Final): 204 Numaralı Odadan Yarınlara

Tema:

Yurt binasının koridorlarında bahar rüzgârıyla birlikte tatlı bir hareketlilik vardı. Vize haftası geride kalmış, kampüs üzerindeki o yoğun sınav stresi yerini yaklaşan yaz tatilinin ve mezuniyet kutlamalarının neşesine bırakmıştı. Ancak 204 numaralı odanın içinde, zaman her zamankinden daha ağır, daha huzurlu ve anın tadını çıkarırcasına akıyordu.

​Pencereden içeri giren ikindi güneşi, ahşap çalışma masasının üzerindeki iki boş kahve kupasını, kenara düzenle dizilmiş ders notlarını ve oda boyunca yayılan o tanıdık, sıcak havayı aydınlatıyordu.
​Jeongin yatağın üzerine uzanmış, kucağındaki dizüstü bilgisayarda Mimarlık Fakültesi'nin önümüzdeki dönem için açtığı staj programlarını inceliyordu. Tilki gözleri ekrandaki satırlar arasında gidip gelirken, oda arkadaşı ve sevgilisi Seo Changbin ise masasında oturmuş, kulaklığının tekini kulağına takmış vaziyette mırıldanarak bir melodi üzerinde çalışıyordu.
​"Hyung," dedi Jeongin, bilgisayarın ekranını hafifçe aşağı indirerek. "Şu kampüs içi restorasyon projesi stajı için başvurmayı düşünüyorum. Ama haftada üç gün stüdyo saatleriyle çakışıyor gibi."
​Changbin kulaklığı tamamen çıkarıp sandalyesini Jeongin’in yatağına doğru döndürdü. Yüzünde, Jeongin’in ilk günden beri hayran olduğu o güven verici, korumacı ve sıcacık tebessüm belirdi. Yavaşça kalkıp yatağın kenarına oturdu. Elini uzatıp Jeongin’in dizüstü bilgisayarını kenara çekmesini sağladı ve gencin elini kendi avuçlarının içine aldı.
​"Eğer o stajı gerçekten istiyorsan, ders programını Chan hyung ile konuşup stüdyo saatlerini akşam ayarlarız Innie," dedi Changbin, sesi akşamın o yumuşak tonuna bürünerek. "Sen yeter ki ne yapmak istediğine karar ver. Ben senin adımlarına göre ritim tutmaya her zaman razıyım."
​Jeongin’in dudaklarının kenarında o derin gamzesi yeniden belirdi. Changbin’in gözlerindeki sarsılmaz inanç, bu yurda ilk adım attığı günden beri ona en büyük güç kaynağı olmuştu. Başını hafifçe sallayıp parmaklarını Changbin’in güçlü parmaklarına kenetledi.
​"Biliyorum hyung," dedi Jeongin fısıltıyla. "Zaten sen yanımdayken hiçbir karardan korkmuyorum."
​Akşam saatlerine doğru 204 numaralı odanın kapısı her zamanki gibi çaldı. Ama bu kez sıradan bir çalma değildi; ritmik, melodik ve oldukça gürültülü bir kapı vurma seansıydı. İkisi de gülüşerek kapıya baktı.
​"Girin bakalım, kapıyı kıracaksınız!" diye seslendi Changbin.
​Kapı ardına kadar açıldığında içeriye sırayla sekiz kişilik ekibin tüm üyeleri doluştu. Bang Chan’ın elinde kocaman bir piknik örtüsü ve içecekler, Lee Know’un elinde ise yurt mutfağında hazırladığı çeşit çeşit atıştırmalık kutuları vardı. Hyunjin ve Felix kollarına kocaman battaniyeler doldurmuşken, Jisung elindeki portatif gitarı sallıyordu. Seungmin ise gözlüğünü düzeltmiş, elindeki kamerasıyla daha kapıdan girerken bu anı ölümsüzleştirmek için deklanşöre basmıştı bile.
​"Bugün hava harika ve vize haftası bitti!" dedi Felix gözleri parlayarak. "Çatı katında küçük bir kutlama yapmazsak bu bahar eksik kalır dedik."
​"Kat sorumlusu olarak izin çıkardım," dedi Lee Know gururla göğsünü kabartarak. "Tabii gürültü sınırını aşmadığınız sürece. Aşarsanız ilk cezayı Jisung’a keserim."

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 13 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları