Oda 204

Bölüm 7•

7. Bölüm: Yağmurlu Bir Gün ve Kayıp Kediler

Tema:

Vize haftası biter bitmez kampüsün üzerine çöken gri bulutlar, öğleye doğru yerini bardaktan boşanırcasına yağan bir sonbahar yağmuruna bıraktı. Sınavların stresini geride bırakan öğrenciler binalara çekilmişti; 204 numaralı odada ise tam bir pazar pofudukluğu hakimdi.

​Jeongin, uzun zaman sonra ilk kez alarm kurmadan uyanmış, yatağında uzanıp pencereden süzülen yağmur damlalarını izliyordu. Oda her zamanki gibi tertemizdi. Karşı yatakta ise Changbin, devasa bir battaniyenin altına gömülmüş, kulaklığı kafasında, uykusunda hafifçe ritim tutarak mışıl mışıl uyuyordu.
​Tam o sırada odanın kapısı alacaklı gibi çalındı. Jeongin hızla yataktan fırlayıp kapıyı açtı.
​Kapıda, saçları ve omuzları sırılsıklam olmuş, yüzünden düşen bin parça bir Han Jisung duruyordu. Arkasında ise yine ıslanmış ama elinde kocaman bir şemsiye ve üç kat havlu tutan Lee Know vardı.
​"İçeri girebilir miyiz?" dedi Jisung drama kraliçesi gibi bir sesle. "Büyük bir kriz var!"
​Jeongin ne olduğunu anlayamadan ikisini içeri aldı. Gürültüye uyanan Changbin, kafasını battaniyenin altından çıkarıp gözlerini ovuşturdu. "Ne oluyor ya? Yangın mı çıktı?"
​"Daha kötü," dedi Lee Know son derece ciddi bir sesle. "Yurdun bahçesindeki o üç yavru kedi yağmurda sığınacak yer bulamamış. Islanmışlar, titriyorlardı. Onları aşağı kattaki depoya taşıdım ama biri —o turuncu olan— panikleyip katlar arasında kayboldu."
​"Aman Tanrım, o minik şey bu soğukta kayıp mı?" diye bağırdı Hyunjin, koridordan bir anda belirip içeri dalarak. Elinde bir havlu vardı. "Ruhum acıyor! Onu hemen bulmalıyız!"
​"Sakin olun," dedi Felix, arkalarından sıcacık iki havlu ve bir kutu sütle gelerek. "Aşağıdaki ikisini kuruladım, çok iyiler. Sadece minik olanı bulmamız lazım."
​Grup bir anda 204 numaralı odada acil durum toplantısı pozisyonu aldı. Jeongin hemen üstüne gri sweat’ini geçirdi. "Hangi katta görüldü en son?"
​"İkinci kat koridorunda kaçtı," dedi Lee Know. "Oda kapılarına bakmamız lazım."
​Saniyeler içinde sekiz kişilik ekip koridora yayıldı. Seungmin ve Bang Chan ellerinde fenerlerle merdiven boşluklarını kontrol ediyor, Hyunjin ve Felix odaların önlerine minik mamalar bırakıyor, Jisung ise her köşeye "Pisi pisi!" diye sesleniyordu.
​Jeongin ve Changbin ise 2. katın sonundaki çamaşırhaneye doğru ilerledi. Jeongin, yerdeki çamaşır sepetlerinin arasına eğilip tilki gözleriyle dikkatle etrafı taradı.
​"Hyung, şuraya bak," dedi Jeongin fısıltıyla.
​Büyük bir kurutma makinesinin arkasındaki dar boşlukta, ıslanmaktan küçücük kalmış turuncu bir tüy yumağı titriyordu. Minik kedi korkudan gözlerini kocaman açmıştı.
​"Tamam, sakin ol minik şey..." dedi Changbin yavaşça dizlerinin üzerine çökerek. O kaslı, iri yarı adam bir anda dünyanın en nazik insanına dönüşmüştü. Ses tonunu iyice yumuşattı. "Sana zarar vermeyeceğiz, bak oda arkadaşım Innie de burada."
​Changbin yavaşça elini uzattı ama kedi daha da geriledi. Jeongin cebinden Felix'in verdiği minik sosis parçalarından birini çıkarıp elinin üzerine koydu ve Changbin'in yanına yanaştı.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 17 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları