Oda 204
Bölüm 8•
8. Bölüm: "Aşk Olsun" ve Çizim Defterindeki Sır
Tema:
O günün gecesinde, yurt odasındaki turuncu kedinin mırıltıları ve dışarıda dinmeyen hafif yağmur sesi, 204 numaralı odaya alışılmadık yumuşaklıkta bir dinginlik katmıştı.
Changbin, yatağının kenarına oturmuş, kucağında uyuyakalan minik kedinin başını başparmağıyla incitmekten korkar gibi yavaşça okşuyordu. Gözleri ise odanın diğer tarafındaki masasında, loş lambanın altında bir şeyler çizmeye devam eden Jeongin’deydi.
"Innie," dedi Changbin, sesini fısıltı seviyesine düşürerek. "Gerçekten kedi benden daha mı tatlı çıktı o çizimde?"
Jeongin kalemi tutan elini durdurdu. Başını yavaşça çevirip Changbin’e baktığında, onun her zamanki o neşeli ve takılmayı seven gözlerinin arkasında garip, son derece samimi ve ılık bir bakış gördü.
"Sadece... kedi daha uysal duruyordu hyung," dedi Jeongin, dudaklarında beliren o karakteristik muzip tebessümle. Ama bu sefer gözlerini Changbin’den hemen kaçıramadı.
Changbin hafifçe kıkırdadı, kucağındaki kediyi yavaşça yatağın ortasındaki yumuşak battaniyenin üzerine bıraktı. Onu uyandırmamaya özen göstererek ayağa kalktı ve Jeongin’in masasına doğru birkaç adım attı. Jeongin’in sandalyesinin hemen arkasında durup eğildi. Sandalyenin arkalığına dayanan kolları yüzünden aralarındaki mesafe bir anda oldukça kapanmıştı.
"Aşk olsun ama," dedi Changbin, sesi Jeongin’in kulağının hemen dibinde ılık bir fısıltıya dönüştü. "Ben senin için odadaki bütün dambılları kenara ittim, kulaklıkla sessizce oturdum, gecenin üçünde çorba pişirdim... Hâlâ mı o ufacık kedi kadar tatlı olamadım gözünde?"
Jeongin’in kalbi, Changbin’in bu kadar yakında olmasının yarattığı anlık sıcaklıkla garip bir ritimle çarpmaya başladı. Changbin’den yayılan o tanıdık, güven veren koku ve sesindeki o korumacı şefkat, Jeongin’in içindeki tüm mesafeli duvarları bir anda eritiyordu.
"Hyung..." dedi Jeongin, yutkunarak çizim defterini biraz kenara kaydırdı. Yüzü hafifçe kızarmıştı ama tilkiyi andıran gözleriyle doğrudan Changbin’in gözlerinin içine baktı. "Aşk olsun gerçekten... Sen olmasaydın bu odaya, bu yurda nasıl alışırdım sanıyorsun?"
Changbin bir an duraksadı. Jeongin’den böyle içten ve tatlı bir itiraf duymayı beklemiyordu. Yüzündeki muzip ifade yerini kocaman, sıcacık bir gülümsemeye bıraktı.
"Bak sen..." dedi Changbin, dayanamayıp elini uzattı ve Jeongin’in yanağını hafifçe sıktı. "Bizim soğuk ve mesafeli tilki çocuk sonunda dilini çözdü demek?"
"Hyung, yapma!" dedi Jeongin gülerek başını geriye çekerken. Gamzeleri loş ışıkta tamamen ortaya çıkmıştı. "Ciddi bir şey söylüyorum burada!"
"Tamam, tamam, kızma," dedi Changbin, elini Jeongin’in saçlarında gezdirip hafifçe dağıtırken. Bakışları masanın üzerindeki çizim defterinin açık duran diğer sayfasına kaydı.
O sırada rüzgâr pencereyi hafifçe sarsınca, defterin sayfası kendiliğinden devrildi. Changbin’in gözleri sayfadaki detaylara takıldığında bir an için donup kaldı.
Sayfada sadece turuncu kedi yoktu. Jeongin, sayfanın köşesine Changbin’in kulaklığıyla masada ritim tutarkenki halini, spordan sonra yorgun ama gülümseyen profilini ve gecenin bir yarısı elinde çorba kupasıyla duran halini ince ince karalamıştı. Çizimlerin altında ise küçücük bir not yazılıydı: '204'ün en gürültülü ama en iyi hyung'u.'
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 15 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları