KÜLLERİN ARDINDA
BÖLÜM 11 — İYİLİĞİN SON GECESİ
MERT YÜCEL
Bazı geceler insanın hayatını değiştirmek için gelir.
Bazılarıysa insanın hayatını elinden almak için.
O gece hangisi olduğunu bilseydim, belki arabamın anahtarını masanın üzerinde bırakırdım. Belki arkadaşlarımın ısrarlarına rağmen o kulübeden hiç çıkmazdım. Belki de hayatım boyunca yaptığım bütün iyilikleri ilk kez sorgular, tanımadığım birinin yardım çağrısına kulaklarımı tıkardım.
Ama insan, başına gelecek felaketi önceden bilmiyor.
Bilseydi zaten hayat dediğimiz şeyin bu kadar acımasız bir tarafı olmazdı.
O akşam evden çıkarken Melek, her zamanki gibi peşime takılmıştı.
— Nereye gidiyorsun?
Ayakkabımın bağcığını bağlarken başımı kaldırmadan cevap verdim.
— Dünyayı kurtarmaya.
— Mert.
— Ne?
— Ciddiyim.
— Ben de. Dünya çok kötü bir durumda, küçük hanım. Birilerinin sorumluluk alması lazım.
Gözlerini devirdi. Elindeki kitabı göğsüne bastırmış, kapının önünde dikiliyordu. Üzerinde geniş kollu, açık renkli bir hırka vardı. Saçlarını gelişigüzel toplamıştı; yüzündeki ifadeyse doğduğundan beri benimle uğraşmak için beklediğini düşündürüyordu.
— Umay mı?
Bağcığımın düğümü bir anda elimde kaldı.
Başımı yavaşça kaldırdım.
— Senin başka işin yok mu?
Dudaklarının kenarı kıvrıldı.
— Demek Umay.
— Bir insanın hayatında özel hayat diye bir şey kalmadı. Evde istihbarat teşkilatı var.
— Sadece sordum.
— Sorma.
— Tamam. Umay'la görüşmeye gitmiyorsun yani?
— Melek.
— Efendim, Mert?
— Bir gün şu dilin yüzünden başına bir iş gelecek.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ellerine sağlık çok beğendim 😍😍😍😍😍
Yorum
Yorum bulunamadı.