Küllerin Ardında --- Bölüm 5
BÖLÜM 5
KEREM ARAS
İnsan bazı evlere ilk kez girdiğinde misafir olduğunu hisseder.
Bazı evlerde ise kapıdan içeri adım attığı anda yabancılığı kaybolur.
Yücel ailesinin evi benim için ikinci türdendi.
Kapısını kaç kere açıp kapattığımı bilmiyordum.
Mutfakta hangi çekmecede kaşık olduğunu, salondaki hangi koltuğun gıcırdadığını, Aybars'ın sinirlendiğinde balkona çıktığını, Mert'in acıktığında mutfağı savaş alanına çevirdiğini biliyordum.
Ama Melek...
Melek'i hâlâ tam olarak bilmiyordum.
Onu tanıyordum.
Ama bilmek başka, tanımak başkaydı.
Aybars'ın kız kardeşiydi.
Mert'in kardeşiydi.
Sessiz kaldığında bile evin içinde varlığını belli eden biriydi.
Ve galiba onu ilk fark ettiğim gün, bundan daha fazlasını düşünmemiştim.
En azından kendime öyle söylüyordum.
“Geç kaldın.”
Aybars'ın sesini duyduğumda arabadan indim.
“Beş dakika.”
“Yirmi.”
“Abartma.”
“Saate bak.”
Kolumdaki saate baktım.
Sonra Aybars'a.
“Tamam, on dokuz.”
Aybars başını iki yana salladı.
“Bir gün seni beklemeyeceğim.”
“Beklemezsin.”
“Bekleyeceğim.”
Bölüm Yorumları