BÖLÜM 6:::::KİMSE DUYMASIN
Kimse Duymasın
MELEK YÜCEL
Çocukken insan babasının sevgisini hak etmesi gerektiğini düşünmez.
Ben düşünürdüm.
Hem de çok.
Yedi yaşındayken bile.
Çünkü Aybars babamın yanına oturduğunda babamın yüzü değişirdi.
Mert bir şey anlattığında babam gülerdi.
Ama ben konuştuğumda...
Sanki odadaki hava ağırlaşırdı.
Bunu ilk ne zaman fark ettiğimi bilmiyorum.
Belki yedi yaşındayken.
Belki daha önce.
Ama yedi yaşımda artık anlamaya başlamıştım.
Bir akşam sofrada üç kardeş yan yana oturuyorduk.
Aybars babamın hemen sağındaydı.
Mert diğer tarafındaydı.
Ben ise masanın ucunda oturuyordum.
Babam Mert'in okulda aldığı yüksek notlara bakıyordu.
“Benim oğlum.”
Mert utangaçça gülümsedi.
Aybars da hemen araya girdi.
“Ben de yüksek aldım.”
Babam ona baktı.
“Sen zaten alırsın.”
Sonra ikisinin saçını karıştırdı.
Ben onları izliyordum.
Elimdeki çatalı yavaşça tabağın kenarına bıraktım.
Babamın bana bakmasını bekledim.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Yayayayayay teşekkür ederimmm❤️❤️❤️❤️🫀🫀🫀🫀🫀🫀
Hayırrr kalbim eridi imdat kalbimi geri verrr😭❤️Çok iyi off
Yorum
Yorum bulunamadı.