Leyla

"içimde büyük bir enkaz var ama gülüyorum hala"

Direkt yatağa attım kendimi.

Öylece uyumuşum sabah annem zor kaldırdı. Gözlerimi açamıyordum. Okula bile gidemeyecektim ama Egemen ve diğerleri için şaha kalktım.

Egemen görmek için gidebilirdim. Tam üstümü giydim saçımı tarıyordum ki Aslı aradı.

Sabah sabah aramazdı. Açtığımda tek duyduğum "Çabuk giyin okula geldi"
Yine İrem bir şey mi yaptı acaba.
Kahvaltı edip çıktım evden.

Egemen'le servise bindik, ona sordum ama hiç bir şey demedi. Meraktan ölecektim. Aslında Egemen de bilmiyormuş.  Okulda olmadığım halde yine iftira mı attı acaba bu salak İrem. Kızın ailevi sorunları var ama malesef kötü biride aynı zamanda

Birisi sırf ailevi sebeple kötülüğü seçiyorsa bu bir bahane olur anca. Okula geldiğimizde Aslı beni özel olarak yanına çağırdı.  5 Şubat 2004> Egemen'in doğum günüymüş.

Ona bir sürpriz hazırlamışlar sınıfça habersiz. Aslı benden onu oyalamamı istedi. Korkmuştum baya çok şükür iyi bir şeymiş.  Tenefüslerde oyaladım baya ama şüpheleniyordu. Durmadan soruyordu diğerleri ne yapıyor diye.

Sonunda hoca elinde pastayla geldi. Çikolatalı seviyormuş bol, Aslı biliyor tabi nasıl sevdiğini. Şok oldu.

Sesi titredi, öyle güzel gülümsedi ki ama...

Egemen:
— İlk dilimi beraber keselim mi?

Leyla:
— olur.

Beraber kestik ilk dilimi hocanın yanında. Değişik baktı Recep Hoca ama doğum günü çocuğu olduğu için bir şey demedi.

Yeni yılda, yeni yaşına girdi.

HOŞ GELDİN 2024, HOŞ GELDİN 5 ŞUBAT, HOŞ GELDİN YENİ YAŞ.

Umarım her şey güzel olur, inşallah herkes istediğine kavuşur, sağlıklı, mutlu nice yıllara, nice Egemen'lere.

Pastamızı yedik, güldük, eğlendik. Ders yoktu.(oh)

Okul çıkışı beraber kafeye gittik, Egemen karşıma geçip o sihirli sözcükleri söyledi.

"Gözlerin öyle büyük derya ki boğulmaktan korkuyorum"

Artık iyi şeyler duymak güzel geliyordu. Şu sözcükler mutlu olmak için yetiyordu. İnsan sık sık iyi şeyler duymuyor tabi.

Bizim eve gelip akşam yemeğini birlikte yedik. Annem seviyordu baya Egemen'i.

Gülerek yemek yemiştik yeni evimizde. Babamdan sonra ilk defa gülüyorduk sanırım. Babam Egemen'i sevmiyordu ve istemiyordu ama ben onu çok seviyorum. Biraz sokak çocuğu, sert ama kesinlikle kıymet bilen biri.

Egemen evine gittikten sonra başladık annemle Egemen hakkında konuşmaya. Annem nasıl tanıştığımıza kadar derinlemesine sordu.

Onun bu soruları kanı ısındığı için miydi yoksa anne merakımı çözemiyordum. Anlattım baştan sona her şeyi, ilk garipsedi sonra tebrik etti beni.

"Seni tebrik ederim kaçırmamışsın çocuğu"

Annem beni salak olarak görüyordu bunu hissedebiliyorum. Bundan önce pek kıymet bilmedim, pek umursamadım.

Erkeklere hiç bir zaman güvenmem, zaman için ilgilenirdim. Etrafımda çok erkek oluyordu ama hiç sevgili yapmadım.

İlk defa aşık oldum. İlk onu gördüğümden beri beynimin içinde dolanıyordu. Geceleri kendimi tutamıyordum, aklıma geliyordu.