Okulun 2. günü olduğu bir sabah uyanmış, okula lanet ederken kıyafetlerimi giyiyordum. Okul formamız lacivertti. Bu güzel bir şey. Görüyorum bazı okulların formaları krem renk. Iy.
Yüzüme hafif bir kapatıcı sürdüm ve kirpiklerimi kıvırdım. Kapının çalmasıyla derin bir nefes aldım.
"Başlıyor benim papağanım." diye mırıldanarak kapıyı açtım.
Beren büyük bir heyecanla içeri girdi. Boynuma atladı.
"N'oldu kızım? Bu ne sevinç!"
Geri çekildi ve ağzı kulaklarında bir şekilde konuştu.
"Bugün okula yeni biri geliyor! Acaba sarışın mı? Sınıf grubuna eklemişler görmedin mi? Adı Emir!"
Telefonumu cebimden çıkardım ve sınıf grubuna baktım. Beren haklıydı. Çocuğun profiline tıkladım. Profil fotoğrafında bir kahve vardı.
"Vay be! Adam profiline kahve koymuş."
Beren kıkırdadı. Odama geçtik ve Beren benim saçlarımı yaptı. Kendi saçları zaten yapılıydı. Evden çıktık. Okul doğru yürürken Beren o Emir denen çocuğun Instagram'ını bulmaya çalışıyordu.
Okula geldiğimizde çabalarından vazgeçti. Sınıfa girdik ve her zaman ki yerimize oturduk.
Zilin çalmasına daha vardı. Ve anlaşılan o "yeni çocuk" daha gelmemişti. Beren beni kolumdan tutarak kapıya sürükledi.
"Bak şimdi Durucum. Hemen kantine gidiyoruz. Sen kahve alırsın ben de çocuğun hesabına bakarım. Yani. Bulamadım ama neyse. WhatsApp'ta biyografisinde bir şey yazıyor. Almanca. Anlamadım sana sorardım ama kendim bulacağım. Hadi yürü."
Az önce yine Beren'in çok konuştuğu bir döneme denk geldiniz. Kız konuşurken nefes bile almıyor yahu!
Kantine gittim ve bir kahve aldım. Arkamı döndüğüm an olay yaşandı.
Pardon olay değil, kaos.
Bir çocukla çarpıştık. Sırt çantasını sınıfa bırakmamış bir çocukla. Ve maalesef ki okul gömleği kahve oldu.
"Önüne baksana be!" Çatık kaşlarla bana baktı.
"Kızım sen felaket misin? Hem bana çarpıyorsun hem de önüne bak diyorsun!" Göz devirdim. Bir adım attım ve omzumla hafifçe omzuna vurdum.
"Gömleğin için pardon! Ama şunu söyleyeyim senin yüzünden kahvem gitti."
Elimdeki kahve bardağını çöpe attım, kantinden bir tane daha alıp Beren'in yanına oturdum. Bana baktı. "AZ ÖNCE NE YAŞANDI?"
Ellerimi kulaklarıma koydum. "Tamam dur! Bağırma! Anlatacağım!"
Beren telefonu masaya bıraktı ve tüm odağını bana verdi.
"Kahve aldım işte arkama döndüm biriyle çarpıştık. Ama bir sorun var. Onu hiç görmedim. Ve sırtında sırt çantası vardı acaba yeni öğrenci mi?"
O an kantinin girişinden biri koşuyordu. Çarpıştığım çocuğa doğru. "Emir! N'oldu lan ne bok yedin?"
Aha. Adını öğrenmiştim. Beren heyecanla baktı. "Bak o da ikizi. Ay ikizi çok yakışıklı. Bir de sarışın!"
Göz devirdim ve kahvemden bir yudum aldım. "Abartma! Abi kardeş oduna benziyorlar. Çocuğa çarptığımdan beri orada! İkizi de yanına gitti ama bir bok yapmıyor!"
İkimiz de güldük. Zil çaldığı zaman sınıfa ilerledik.
Her zamanki sıramıza oturduk.
Pencere kenarı 4. sıra.
Kimseye vermezdim.
Dalga geçmiyorum.
Bu sıra için savaş bile çıkarırdım.
Dün okulun ilk günüydü ve bu sıraya oturabilmek için sabah 7'de okula geldim.
Kapı çaldığında önce öğretmen girdi.
Her zamanki gibi. Ama sonra arkasından biri daha geldi. Ya da birileri mi demeliyim?
Ay söylemeyeceğim. Azıcık meraklanın.
Bölüm Yorumları