Galerinin ahşap döşemelerinde yankılanan boğuk sesler, dışarıdaki tehlikenin çok yakında olduğunu fısıldıyordu. İtalyan galeri sahibi panikle elindeki tozlu demir kasayı Alya’ya uzattı.
"Sizi arıyorlar!" diye fısıldadı adam, sesi korkudan titreyerek. "Babanız 20 yıl önce buraya bu kasayı bıraktığında, peşindekilerin çok tehlikeli insanlar olduğunu söylemişti. Arka sokaktaki San Lorenzo Sokağı'na açılan gizli bir kapı var. Çabuk olun!"
Ali, bir saniye bile tereddüt etmeden Alya’nın elini kavradı. "Kasayı al, gidiyoruz!"
İkisi karanlık arka koridora yöneldikleri an, ön taraftaki camekân büyük bir gürültüyle patladı. Siyah kabanlı, yüzleri maskeli iki adam içeri süzülmüştü. Silahlarındaki susturucuların çıkardığı o boğuk ses, galeri duvarlarındaki tabloları delip geçerken havayı uçuşan tuval tozları ve barut kokusu kapladı.
"Arka kapıya!" diye bağırdı Ali, Alya’yı korumak için önüne geçerek.
Gizli kapıdan Roma’nın tarihi ve dar sokaklarına fırladılar. Gökyüzü koyu bir kurşun rengindeydi; arnavut kaldırımlı sokaklar ise gece yarısı yağan yağmurdan hâlâ ıslaktı. Alya elinde demir kasayla nefes nefese koşarken, arkalarından gelen takipçilerin ayak sesleri her saniye daha da yaklaşıyordu.
Roma’nın labirent gibi uzanan tarihi ara sokaklarında, tarihi taş duvarların arasında nefes kesen bir kovalamaca başladı. Ali, bir yandan Alya’nın güvenliğini kolluyor, bir yandan da köşeleri dönerken etraftaki olası kaçış noktalarını hesaplıyordu.
"Ali, dayanamayacağım!" diye soludu Alya, ayağındaki topuklu çizmeler taşlarda kayarken. "Çok ağır..."
Ali durdu, kasayı Alya’nın ellerinden alıp kendi koltuğunun altına sıkıştırdı ve diğer elini Alya’nın bileğine doladı. "Bırakmak yok Alya! Peşimizdekiler profesyonel, yakalanırsak gerçeği asla öğrenemeyiz!"
Ara sokaklardan Tiber Nehri kıyısındaki eski bir köprünün altına doğru saptılar. Sisin altındaki Roma köprüsü, bu kovalamacaya sahnelerden fırlama karanlık bir film karesi havası veriyordu. Takipçilerden biri köprünün tepesinde belirdi ve havaya doğru uyarı ateşi açtı. Kurşun, hemen yanlarındaki taş korkuluğa çarparak kıvılcımlar saçtı.
Ali, Alya’yı köprünün altındaki antik bir kemerin gölgesine çekti. İkisi de sırtlarını soğuk taşa yaslamış, göğüsleri hızla inip kalkarak nefeslerini tutmuşlardı. Ali, belindeki tabancayı yavaşça çıkardı; mermisi azdı ama gerekirse bu hayatı korumak için sonuna kadar savaşmaya hazırdı.
Adım sesleri tam üzerlerindeki köprüde yavaşladı. Takipçiler onları arıyordu.
Tam o sırada Alya, sıkıca sarıldığı demir kasaya baktı. Gözlerinde korkunun ötesinde, ateşe benzeyen inatçı bir parıltı vardı.
"Eğer buradan sağ çıkarsak..." diye fısıldadı Alya, Ali’nin omzuna yaslanarak, "Bu kasanın içinde yazanları birlikte okuyacağız Ali. Arkasında kim olursa olsun."
Ali, Alya’nın saçlarına kısa bir an dokundu, gözlerinde hem tehlikenin hem de ona duyduğu o sarsılmaz bağın ateşi yanıyordu. "Çıkacağız," dedi kararlı bir sesle. "Söz veriyorum."
Bölüm Yorumları