Köprünün altındaki nemli ve karanlık hava, takipçilerin yaklaşan ayak sesleriyle daha da gerildi. Ali, tabancasının sürgüsünü çekip köşeden çıkmaya hazırlanırken, üzerlerindeki gölgeler bir anda netleşti. İki adam elinde susturuculu silahlarla kemerin altına doğru süzüldü.
"Buradalar!" diye İtalyanca bağırarak üzerlerine atıldılar.
Ali hiç tereddüt etmeden öne atıldı ve ilk adamın bileğine sert bir darbe indirerek silahını düşürdü. Arbede anında kopan gürültüde, Alya’nın kollarında tuttuğu demir kasa elinden kaydı ve ıslak taş zemine büyük bir gürültüyle çarptı.
Paslı kilit mekanizması şiddetli darbeyle kırıldı ve kasanın kapağı aralandı. İçindeki sararmış kağıtlar, fotoğraflar ve mühürlü zarflar arnavut kaldırımlarına saçıldı.
"Alya, uzak dur!" diye bağırdı Ali, ikinci adamı etkisiz hale getirmeye çalışırken.
Alya ise gözlerini yere saçılan belgelere dikmişti. Üzerinde babasının el yazısıyla yazılmış bir not ve 20 yıl öncesine ait resmi bir karakol raporu vardı. Islak zeminde sürünerek kağıtlardan birini kaptı ve üzerindeki yazıyı okuduğu an kanı dondu.
Raporun en altında, iki ailenin de yıllardır adını bile anmadığı, Çelik Holding’in o dönemki ortaklarından biri olan Selim Karahan’ın imzası vardı.
Ve notta açıkça yazıyordu:
"Vedat da Hikmet de tetiğin kimin çektiğini biliyor. Çelikleri ve Çağlayanları birbirine düşürüp her iki holdingi de ele geçirmek için o gece iki babayı da ortadan kaldıran bendim."
Alya’nın elindeki kağıt titredi. Gözleri doldu, boğazına büyük bir düğüm oturdu. Babasını katleden, iki ailenin hayatını karartan, bu devasa kan davasını tırmandıran ne Ali’nin babasıydı ne de amcası Vedat’tı. Her şey, dışarıdan kurulan dev bir komplonun, üçüncü bir elin oyunuuydu!
O sırada Ali, son adamı da etkisiz hale getirip nefes nefese Alya’nın yanına çöktü. Yerdeki belgelere baktı; gözlerindeki o suçluluk duygusu yerini büyük bir şok ve öfkeye bıraktı.
"Selim Karahan..." diye fısıldadı Ali. "O adam yıllar önce holdingden atılmıştı... Demek ki hepsi bir oyundu."
Bölüm Yorumları