Yönetim kurulu odasındaki gerilim, dokunulduğunda patlamaya hazır bir barut fıçısı gibiydi. Selim Karahan’ın yüzündeki o kibirli gülümseme, odadaki havayı zehirliyordu.
"Beni bu masadan öyle kolayca indireceğinizi sanıyorsanız yanılıyorsunuz, çocuk," dedi Selim, ellerini cebine sokup masaya doğru bir adım atarak. "Bu holdinglerin tapusu, tapu kayıtlarındaki gizli ortaklıklar ve banka hesapları şu an tamamen benim kontrolümde. Siz burada aşk tazelerken, ben iki ailenin de kökünü kazıdım."
Ali, Selim’in bu özgüveninden hiç rahatsız olmamış gibi görünüyordu. Aksine, dudaklarında tehlikeli bir tebessüm belirdi. Mimar zihni, en karmaşık projelerin bile en zayıf yapısal çatlağını bulmaya odaklanmıştı.
"Tapuların ve gizli hesapların sende olduğunu sanıyorsun, değil mi Selim?" dedi Ali, cebinden çıkardığı siyah flash belleği masanın üzerine, Selim’in tam önüne bıraktı. "Ama unuttuğun bir şey var: Sen sadece kâğıt üzerindeki ortaklıkları satın aldın. Ben ise bu holdingin dijital mimarisini ve son yirmi yıldaki tüm finansal akışını yazan adamım."
Selim’in yüzündeki gülümseme ilk kez saniyeler içinde soldu. Gözleri masadaki flash belleğe kilitlendi.
Alya, Ali’nin hemen yanında dimdik duruyordu. Gözlerindeki ateşli parıltıyla Selim’e doğru bir adım attı. "Babam o kasayı Roma’ya boşuna bırakmadı Selim. Sadece senin tetiği çektiğin geceyi değil, yirmi yıldır holdinglerin kasasından sızdırdığın milyonları, offshore hesaplarını ve yasa dışı silah ticaretinin finansmanını da o dosyalara kaydetmişti."
Odanın duvarındaki devasa sunum ekranı aniden karardı ve aydınlandı. Ekranın üzerinde, Selim Karahan’ın son üç ayda imzaladığı gizli transferler, off-shore hesap numaraları ve devlet ihalesine fesat karıştırma belgeleri birer birer akmaya başladı.
Ali’nin güvenilmez dedesi Hikmet Çelik bile masadaki bu hamle karşısında şaşkınlığını gizleyememişti.
"Sen... Bunu nasıl..." dedi Selim, panikle cebinden telefonunu çıkarıp dışarıdaki adamlarına seslenmeye çalışırken.
Ancak odanın kapısı bu kez dışarıdan hızlıca açıldı. İçeriye giren emniyetin Mali Suçlarla Mücadele ekipleri, Selim Karahan’ın etrafını bir anda sarı şerit gibi kuşattı. En önde duran başkomiser, elindeki tutuklama kararını Selim’in yüzüne okudu.
"Selim Karahan! Yasa dışı para aklama, nitelikli dolandırıcılık ve 20 yıl önceki taammüden adam öldürme suçlamalarıyla tutuklusunuz!"
Selim kelepçeler bileklerine takılırken öfkeden kıpkırmızı kesilmiş bir halde Ali ve Alya’ya baktı. "Bununla kurtulacağınızı sanmayın! Bu savaş burada bitmedi!" diye kükredi ama sesinin yankısı koridorlarda kaybolup gitti.
Oda yeniden sessizliğe büründü. Yönetim kurulu odasının camlarından sızan İstanbul ışığı, içerideki o ağır havayı yavaş yavaş dağıtıyordu. Hikmet Çelik bastonuna dayanarak ayağa kalktı ve torunuyla Alya’ya gururlu ama yorgun gözlerle baktı.
Alya derin bir nefes aldı. Omuzlarındaki o yirmi yıllık devasa yük, omuzlarından kalkmıştı. Ali’ye döndü; ikisinin de gözlerinde hem geçmişin acısı hem de geleceğin o saf ışığı vardı.
Ali, Alya’nın elini tuttu ve parmaklarını birbirine kenetledi. Zıt kutuplar, fırtınanın ortasından birbirlerini yok etmeye değil, birbirlerini kurtarmaya yemin ederek çıkmışlardı.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Harikaaaaaaaaaaa
Yorum
Yorum bulunamadı.